Zorgboerderij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zorgboerderijen of kijkboerderijen zijn landbouwbedrijven waar mensen met een integratieproblematiek omwille van ziekte, handicap, problematische opvoedingssituatie, (licht) delinquent verleden en na professionele beoordeling daartoe in staat te zijn geacht zonder enig ernstig veiligheidsrisico voor derden, via aangepaste dagbesteding geholpen worden om zich voor zover mogelijk te (re-)integreren in de samenleving. Vooral de Vlaamse kijkboerderijen hebben ook een educatief/recreatief karakter naar scholieren/toeristen toe.

Deze vorm van dienstverlening kent zowel in Nederland vooral onder de naam ‘zorgboerderij’ als in Vlaanderen (België) waar daarnaast ook gesproken wordt van ‘kijk- of bezoekboerderij’ een steile opgang sinds het einde van de twintigste eeuw. In het federale België behoort deze materie tot de bevoegdheid van de regionale gemeenschappen met name bijvoorbeeld de Vlaamse overheid.

De betrokken land(tuin-)bouw-/veebedrijven die meestal toonbeelden zijn van (hyper)modern en milieuvriendelijk functioneren en gerund worden door erg sociaalvoelende mensen met een visie, geven onder begeleiding van welzijns- of zorginstanties uit de brede gehandicaptensector (gehandicapteninstelling) alsook uit wat men in Vlaanderen noemt de ‘bijzondere jeugdzorg', een (nieuwe) kans aan de genoemde hulpbehoevende personen om zich te handhaven en verder te ontplooien, naar eigen kunnen, in een drukke, veeleisende en hoogtechnologische samenleving zoals Nederland en Vlaanderen daar voorbeelden van zijn.

Veel hulpverleners geloven, dankzij praktijkervaringen met hun cliënten, dat zorg- of kijkboerderijen, zowel rechtstreeks als onrechtstreeks, vanuit het “terug naar de basis (van het leven)” activiteitenaanbod en de natuurlijke woon-, werk- en leefomgeving, een belangrijke, relevante of zinvolle therapeutische uitwerking of effect hebben op de gebruikers of doelgroep, en de waardevolle integratiedoelstellingen zo haalbaar(der) zijn/worden.

Zowel in Nederland als in Vlaanderen wist men vanuit het werkveld de beleidsmakers of overheid van de sociale meerwaarde van zorg- of kijkboerderijen te overtuigen en worden bestaande initiatieven gesubsidieerd en voert men van overheidswege gerichte campagnes om landbouwgezinnen ervan te overtuigen in dit zorgcircuit te stappen. Een bijkomend voordeel is dat het bij velen ‘onpopulaire’ zware landbouwleven een positiever imago krijgt.

Zorg- en kijkboerderijen tonen aan dat het leven op de buiten vaak deugd doet aan gekwetste mensen en bewijzen dat dergelijke projecten echt wel de moeite lonen.

De Vlaamse kijkboerderijen hebben ook een grote educatieve waarde en richten zich misschien meer dan de zorgboerderijen van hun Nederlandse collega's tot geïnteresseerde leken voor een vrijblijvend bezoek bijvoorbeeld in het kader van vrije tijdsbesteding en schooluitstappen. Zo spelen de kijkboerderijen ook een belangrijke rol in het Vlaamse hoevetoerisme met hoeverecreatie.

Vooral in Vlaanderen maar wellicht ook (ten dele) in Nederland lijken de onderlinge grenzen flinterdun te zijn geworden tussen de benamingen van boerderijen die enerzijds naast hun traditionele of oorspronkelijke economische activiteiten, anderzijds ook nog extra educatieve en/of sociaal-culturele en/of toeristisch-recreatieve functies vervullen, en het concrete dienstverleningsaanbod dat achter de naamgeving schuilt.

De begrippen ‘kijkboerderij’ of ‘bezoekboerderij’ lijken vandaag een verruiming te zijn van het concept ‘kinderboerderij’ waarbij de jonge doelgroep van deze laatste wordt opengetrokken naar het hele gezin en dus ook naar volwassenen toe. Daarenboven vindt de werking van kijk-, bezoek- of kinderboerderijen in welbepaalde gevallen ook aansluiting met de welzijnstoepassing van de zorgboerderijen voor sociaal kwetsbaren door zulke mensen aan te werven/te begeleiden.

Enkele zorgboerderijen uitgelicht[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties