Zr. Ms. Bonaire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag
Zr. Ms. Bonaire
Vlag
Geschiedenis
Kiellegging 1876
In dienst gesteld 1877
Uit dienst gesteld 1902
Algemene kenmerken
Afmetingen 53 m lengte
Bemanning 90 tot 100
Techniek en uitrusting
Bewapening 1 x 15 cm achterlader, 3 x 12 cm achterlader, 2 x 3,7 cm revolverkanon, 1 x 12 cm mortier, diverse stukken sloepsgeschut
Portaal  Portaalicoon   Marine

Zr. Ms. Bonaire is een Nederlands schroefstoomschip der vierde klasse van de Koninklijke Marine. Ze is het oudste nog bestaande Nederlandse marineschip dat in Nederland gebouwd is, door het Etablissement Fijenoord in Rotterdam, de scheepswerf van de Nederlandsche Stoomboot Maatschappij. Ze was een driemaster, die als voortstuwing naast zeilen ook een stoomgedreven schroef had. De stoominstallatie bestond uit twee Schotse ketels en een tweecilinder liggende stoomzuigermachine.

De ijzeren scheepshuid van de Bonaire is geheel bekleed met teakhouten balken. Dit hout diende voor het bevestigen van zinken platen, met als doel het tegengaan van aangroei. Dat bleek niet te werken, maar de zinken platen hielpen wel als kathodische bescherming van de ijzeren scheepshuid.

Haar inzet als oorlogsschip heeft zich beperkt tot enkele vaarten naar de Caraïben tegen kapers en rovers uit Venezuela en Colombia.

In 1902 is de Bonaire uit dienst genomen en verbouwd tot logementsschip, in welke hoedanigheid ze tot 1923 in Hellevoetsluis en Dordrecht lag. Ze is toen aan de gemeente Delfzijl verkocht, die het tot 1988 gebruikte als logementsschip voor Zeevaartschool Abel Tasman.

Sinds 1996 ligt de Bonaire in een dok in Den Helder. Het is de bedoeling dat ze gerestaureerd wordt.