Zuidelijke Kalkalpen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Zuidelijke Kalkalpen is een verzamelnaam voor bergketens in de oostelijke Alpen. De oostelijke Alpen (grofweg alle Alpen ten oosten van het Gotthardmassief) worden ingedeeld in drie subgroepen (van noord naar zuid):

De Zuidelijke Kalkalpen zijn van oost naar west zo'n 450 km lang en beslaan gebied in de landen Italië, Oostenrijk en Slovenië. De grens met de Centrale Alpen in het noorden wordt grotendeels gevormd door een geologische breukzone, die de Periadriatische lijn genoemd wordt. In het zuidoosten zitten de Zuidelijke Kalkalpen vast aan de Dinarische Alpen, die officieel niet tot de Alpen gerekend worden.

Geologie[bewerken]

De Kalkalpen danken hun naam aan kalksteen, het dominante gesteente. Daarmee verschillen ze van de Centrale Alpen, die vooral uit metamorfe gesteentes bestaan. Er komen ook andere gesteentes voor in de Zuidelijke Kalkalpen: sedimentaire gesteentes zoals dolomiet en zandsteen, maar ook graniet. Het Adamello massief is bijvoorbeeld opgebouwd uit graniet.

De Zuidelijke Kalkalpen vallen bijna samen met de geologische term Zuidelijke Alpen, maar de twee gebieden komen niet helemaal overeen.

Onderverdeling[bewerken]

Van het oosten naar het westen worden de volgende bergketens tot de Zuidelijke Kalkalpen gerekend: