Zwarte September (organisatie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zwarte September (Organisatie) (Arabisch: منظمة) أيلول الأسود), (Munáʐʐamat) ’Aylūl al-’Áswad) is een niet meer bestaand terreurnetwerk van Palestijnen uit Jordanië dat zowel Israël als Jordanië terroriseerde.

De groep werd opgericht in 1970 als kleine cel binnen Fatah. De naam is afgeleid van het Zwarte September-conflict, een conflict in de maand september van 1970 in Jordanië, waarbij Palestijnen probeerden de Jordaanse koning Hoessein af te zetten. Ali Hassan Salameh (codenaam: Abu Hassan) stond aan het hoofd van de organisatie, een soort 'chef d'opération'. Abu Daoud assisteerde hem daarbij. Fakhri al-Umari stond aan het hoofd van de afdelingen voor bijzondere diensten. Hij zorgde er voor dat wapens en springstoffen tijdig op de verschillende plaatsen van handelingen aanwezig waren. Eveneens tot de leiding van deze organisatie behoorden Fuad Shemali en Yussuf al-Najjar. Ghazi al-Hoesseini, een familielid van de legendarische grootmoefti van Jeruzalem, Amin al-Hoesseini, en broer van de Faisal Husseini was de technische expert en behoorde tot de commandostaf van Zwarte September.

De organisatie groeide aan van maximaal 20 activisten tot op het hoogtepunt van de terreurgolf, van Abu Ijad en Abu Hassan, tot 400 mensen. Voornamelijk afkomstig uit Al Fatah, maar eveneens uit andere onderafdelingen van de PLO.

Zwarte September was verantwoordelijk voor het Bloedbad op de Olympische Spelen in München in 1972, waarbij 11 Israëlische atleten en officials werden gegijzeld en doodgeschoten. De Israëlische premier Golda Meïr reageerde hierop door de Mossad de opdracht te geven elk lid van Zwarte September te liquideren. Hierbij werd een fout gemaakt. In Noorwegen werd in 1977 een kelner van Marokkaanse afkomst doodgeschoten. De Mossad dacht dat hij Ali Hassan Salameh - de leider van Zwarte September - was, maar uiteindelijk bleek het om een andere persoon te gaan. Deze gebeurtenis staat bekend als de Lillehammer-affaire.

De organisatie was tussen 1971 en 1973 verantwoordelijk voor meerdere aanslagen, waaronder de moord op de Jordaanse premier Wasfi Tel op 28 november 1971 in Caïro, de kaping van Sabenavlucht 572 van Wenen naar Lod op 8 mei 1972 en de aanslag op de ambassade van Saoedi-Arabië in de Soedanese hoofdstad Khartoem op 1 maart 1973, waarbij twee Amerikaanse en een Belgische diplomaat om het leven kwamen. Najaar 1973 werd de groep door de PLO ontmanteld.