Zwarte Piet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Zwarte piet)
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Zie Zwartepiet voor de term in het kaartspel.
Zwarte Piet

Zwarte Piet is de hulp van Sinterklaas. Hij is vooral te herkennen aan het feit dat hij zwart of bruin van kleur is en aan een pofbroek en een hoed met veer. Verder heeft Zwarte Piet een kapsel van zwarte krullen en rood geverfde lippen.

Kenmerken van Zwarte Piet

Volgens de overgeleverde traditie komt Zwarte Piet tijdens het sinterklaasfeest in december de cadeautjes brengen. Hij klimt door de schoorstenen van de huizen als de mensen slapen.

Brave kinderen krijgen soms een cadeautje, maar stoute kinderen kunnen een zakje zout en/of een roe in hun schoen vinden. Deze straf had een waarschuwend effect, de stoute kinderen kunnen hun gedrag aanpassen zodat ze op pakjesavond toch cadeautjes krijgen. In vroegere tijden werd gezegd dat stoute kinderen in de zak meegenomen zouden worden naar Spanje. Alhoewel dit gebruik steeds minder voorkomt in Nederland, komt het nog wel voor in sinterklaasliedjes. De man met de zak komt wereldwijd voor.

In de aanloop naar het sinterklaasfeest wordt Piet volgens de folklore herhaaldelijk op huisdaken gesignaleerd, alwaar hij aan de schoorsteen luistert of de kinderen braaf zijn. Het strooien van pepernoten en ander strooigoed is zijn specialiteit. Verder treedt Zwarte Piet op als hulp van Sinterklaas om bijvoorbeeld zijn boek of staf te dragen. Sommige Pieten kunnen ook heel goed jongleren, op handen lopen of op een eenwieler fietsen.

Tijdens pakjesavond op de vijfde december bonst Zwarte Piet hard op de deur en ramen, soms met de roe, en laat zakken met cadeautjes achter.

Geschiedenis

De eerste afbeelding van de knecht van Sint Nicolaas, hier nog gekleed als een page. (Jan Schenkman, 1850)

Oorspronkelijk had Sinterklaas geen helper.[1] In 1850 introduceerde de onderwijzer Jan Schenkman in zijn leesboekje Sint Nicolaas en zijn Knecht drie nieuwe zaken, die zijn blijven hangen in de sinterklaasfolklore: een gekleurde knecht voor Sinterklaas, de intocht en de stoomboot. De knecht heeft in het boekje nog geen naam en was gekleed als een page. In 1859 werd voor het eerst een artikel gedrukt waarin hij Pieter wordt genoemd,[noot 1] en in 1895 was de naam Zwarte Piet al in zwang geraakt.[noot 2][2]

Gaandeweg de 20e eeuw bedacht men dat als één Zwarte Piet leuk is, meerdere Zwarte Pieten leuker zouden zijn. Zo waren bij de eerste officiële intocht van de Sint in Amsterdam in 1934 zes Zwarte Pieten aanwezig; zes Surinaamse matrozen van een schip dat in de haven lag.[3] Ook in Nederlands-Indië en gedurende de mobilisatie voor de Tweede Wereldoorlog in Nederland zien we in de jaren dertig meerdere Pieten opduiken.[4][5] Na de Tweede Wereldoorlog organiseerden Canadese militairen in Nederland een Sinterklaasviering met een massa Zwarte Pieten.[6] Sindsdien wordt Sinterklaas vergezeld door vele Pieten, tegenwoordig vaak met voor ieder een eigen taak. Terwijl Sinterklaas altijd statig en gedistingeerd is, gedragen de Pieten zich als acrobaten en grappenmakers die vaak kwajongensstreken uithalen.

Bij de jaarlijkse intocht van Sinterklaas in Amsterdam is het aantal Zwarte Pieten in de loop der jaren sterk gegroeid, tot inmiddels meer dan 600 (ook vrouwelijke) Zwarte Pieten. Een experiment met 'Gekleurde Pieten', geschminkt in diverse kleuren, kreeg geen vervolg.

Tot ver in de tweede helft van de 20e eeuw was Zwarte Piet een niet zo slimme helper die zich van een brabbeltaaltje bediende. Toen immigratie vanuit de voormalige koloniën ervoor zorgde dat Europeanen beter vertrouwd raakten met Afrikanen, ontwikkelde Piet zich tot een respectabele assistent van de vaak verstrooide Sinterklaas. Zijn kapsel ontwikkelde zich van kroes tot krullen, zijn oorringen verdwenen.[7]

Een andere verandering die Zwarte Piet doormaakte, was dat hij door de jaren heen steeds minder als kinderschrik ging fungeren. In de 19e eeuw werd van Zwarte Piet vaak verteld dat hij het hele jaar door voor Sinterklaas bekeek wat de kinderen deden (Alles ziet die slimme Piet, zich vergissen kan hij niet, is een zinsnede in een Sinterklaasliedje). Was een kind stout, dan liep het een risico dat het in de zak werd meegenomen naar Spanje, alwaar het zich voor de Sint moest uitsloven. Gaandeweg gingen die scherpe kanten eraf.

Vanaf medio 20ste eeuw heeft Piet zich ontwikkeld tot een ware kindervriend.[8] Piet is de persoon die de pepernoten en/of ander snoepgoed uitdeelt en komt strooien. De zak heeft Piet nog wel bij zich, maar hij stopt er geen kinderen meer in, integendeel, in de zak zit juist het strooigoed. En de moderne Zwarte Piet heeft het attribuut van de roe ook niet meer bij zich.

Modernisering

Sint Nikolaas en Zwarte Piet bij stoute kinderen, 1885

Vooral door de invloed van de televisie heeft zich binnen het zwartepietendom in de loop der jaren verregaande specialisatie voorgedaan. Vóór 1980 droeg Zwarte Piet een roe en een zak met snoepgoed. Onder druk van veranderende opvoedkundige inzichten verloor Piet de rol van boeman onder de controle van de Sint en verdween het dreigende element uit het karakter van Piet tezamen met de roe.

Anno 2004 heeft elke Piet een eigen taak in de logistiek. Zo zijn er onder andere zeer algemene Inkooppieten, Inpakpieten, Magazijnpieten en Transportpieten. Daarnaast kent men ook bijvoorbeeld de Hoofdpiet, de 'Huispiet' en de 'Paardenpiet'. De welbekende Wegwijspiet is in 2005 na 24 jaar trouwe dienst met pensioen gegaan.

Sinds 1999 draait de tv-serie De Club van Sinterklaas. Door deze serie zijn er moderne sinterklaasliedjes ontstaan. In 2005 had Coole Piet een nummer 1-hit in Single Top 100 met het liedje 'De Streken van Tante Toets'. In 2006 herhaalde hij dit met 'Paniek in de Confettifabriek'. Zijn laatste hit heet 'De speelgoeddief' en dateert van 2007.

Verschillende interpretaties

Sinterklaasavond: tekening van gezin waarvan het zoontje de roe heeft gekregen. Sint-Nicolaas en Zwarte Piet vertrekken net.
Mikulas, zwartgeschminkte duivels en engelen in Praag, 2010
Sinterklaasintocht in Rucphen op 6 december 1944, zwartgeschminkte soldaten begeleiden Sinterklaas

Over de herkomst van Zwarte Piet zijn de meningen verdeeld. Feitelijke documenten zijn onbekend. Vast staat dat de knecht die later de naam Zwarte Piet kreeg, in 1850 is geïntroduceerd. Voor die tijd had de folkloristische Sinterklaas in Nederland en België voor zover bekend geen helper.

Desondanks circuleren er voor die helper van Sinterklaas diverse volkswetenschappelijke verklaringen:

  • hij zou oorspronkelijk een schoorsteenveger zijn, en van het roet zwart zijn geworden;
  • hij zou een Ethiopische zwarte slaaf Piter zijn die door de heilige Nicolaas op een slavenmarkt in Myra werd vrijgekocht;
  • hij zou oorspronkelijk een demon zijn geweest die door de heilige gedwongen werd goede daden te verrichten;
  • hij zou een voorchristelijke godheid zijn die zich moest onderwerpen aan de christelijke sint;
  • hij zou de bedwongen satan zijn, plaatsvervanger van de overwonnen Wodan, of diens helper Nörvi, de zwarte vader des nachts, die ook een roe droeg (als vruchtbaarheidssymbool);
  • hij zou afstammen van de zwarte raven Huginn en Muninn, die Odin vergezelden;[9]
  • hij zou afstammen van berserkers, die het lichaam zwart verfden en dierenhuiden droegen.

Voor geen van deze verklaringen zijn directe bronnen te vinden.

Een recente suggestie (2012), dat Zwarte Piet werd gemodelleerd op een Saraceen, werd door John Helsloot van het Meertens Instituut ontkracht.[10]

Volgens historicus en sinterklaaskenner Frits Booy is van alle bestaande theorieën niet één discriminerend van aard.[2]

Andere landen

In andere Europese landen komen ook begeleiders van de Heilige Nicolaas voor. Vaak hebben ze een duister uiterlijk en hebben ze een roe en/of zak bij zich.

  • in de Duitstalige landen wordt Sinterklaas begeleid door knecht Ruprecht, of door een angstaanjagend persoon (soms met bokkenhoorn), zoals Krampus of een Percht, die soms luidruchtig met kettingen door de straten slepen;
  • Pelznickel (ook wel Belschnickel, Belznickle, Belznickel, Pelznikel) kan worden vertaald met ranselende Nicolaas;
  • In Zwitserland heet de begeleider van Sinterklaas Schmutzli;[11]
  • Noordoost-Frankrijk kent Père Fouettard (in de Elzas Hans Trapp genoemd) als knecht voor Sinterklaas.[noot 3]

Kleding

De kleding van Piet lijkt enigszins op pagekleding.

Het kostuum van Piet bestaat uit onder meer:

Baret
Ook wel muts of pet genoemd. Bovenop de baret een of meerdere veren, eventueel vastgezet met een baretspeld.
Jas
Vaak van fluweel, afgezet met goudgalon.
Broek
Hoewel dit tegenwoordig een tot over de knie reikende, wijde broek is, was dit voorheen vaker een pofbroek die boven de knieën ophield. De broek heeft in het algemeen een met de jas overeenkomstige kleur, is gemaakt van fluweel en eventueel afgezet met goudgalon.
Handschoenen
Piet draagt (lange, zwarte) handschoenen, omdat het in Nederland vaak kouder is dan in Spanje.
Maillot
Schoenen
Veel Pieten dragen gympen, de oudere en wat hogergeplaatste Pieten dragen voornamelijk zwart leren schoenen met een gesp erop.[bron?]
Kraag
Manchetten of mouwtjes
Witte afzetstukken van de mouwen voor de luxueuze uitstraling. Vaak van katoen, afgezet met kant.
Veer
Een Piet draagt op de baret een of meerdere gekleurde veren, eventueel afgezet met gouden/zilveren dopjes en een baretspeld.

Bezwaren

Eugenie Boer-Dirkswijst in haar onderzoek op aanwijzingen dat de knecht van Sinterklaas niet voor de 19e-eeuw is ontstaan, en dat het vervolgens het motief van de negerpage uit de 17e-eeuwse schilderkunst was, waaruit het beeld van de Zwarte Piet kan zijn ontstaan.[1] (hier keizerin Catharina I van Rusland)

In de tweede helft van de 20e eeuw kwam de discussie op gang of de knecht van Sinterklaas, Zwarte Piet, een racistische bijklank zou hebben. Zowel de huidskleur als de 'sociale positie' van Zwarte Piet vormden hiervoor de aanleiding.

Zwarte Piet werd als Moorse knecht van Sinterklaas in 1850 door de onderwijzer Jan Schenkman geïntroduceerd in het boekje "Sint Nicolaas en zijn Knecht". In de eerste druk van het prentenboekje werd hij afgebeeld als een gekleurde jongeman, gekleed als page, die niet op de voorgrond trad. Of Schenkman een slaaf of neger in gedachten had zal nooit bekend worden, want hij heeft zich er niet over uitgelaten. Wel is het zo dat hij het boekje publiceerde op het moment dat de tijdgeest aan het veranderen was; de slavernij stond onder druk of werd al afgeschaft. Het houden van slaven was buiten de koloniën, in Nederland, reeds lang ongebruikelijk.[12] Schenkman heeft zich mogelijk laten inspireren door publicaties uit zijn tijd. Zo publiceerde Heinrich Hoffmann vijf jaar eerder Struwwelpeter, waarin een zwarte jongen door een figuur Nikolas, die uiterlijke overeenkomsten vertoont met Sinterklaas, beschermd wordt voor pesterijen van blanke kinderen.[13] Een ander verhaal dat hem kan hebben beïnvloed, werd in het tijdschrift Timotheus gepubliceerd, en ging over een gewezen slavenbezitter, een edele en voorname oude man met witte haren, die zich op zijn ziekbed verzoent met zijn bediende, de zoon van een van zijn ex-slaven, en oproept tot afschaffing van de slavernij.

In deze reclame uit het begin van de 20e eeuw is Zwarte Piet afgebeeld als een karikatuur, die nu als racistisch kan worden bestempeld

Desalniettemin kan er in de loop der tijd een racistisch element in de rol van Zwarte Piet zijn geslopen, of kan dat als zodanig worden ervaren. Aanvankelijk hanteerde Sinterklaas de roede, maar met de introductie van Zwarte Piet werd het straffen van kinderen hoe langer hoe meer zijn taak, en de aanvankelijk neutrale uitbeelding van de knecht veranderde in de loop der tijd in een karikaturale weergave van een zwarte man.[13]

Bezwaren tegen de vermeende racistische aspecten van Zwarte Piet ontstonden voor het eerst in de jaren zestig van de 20e eeuw.[14] In 1981 kwam de eerste actie, "Sinterklaas vieren zonder Zwarte Piet", vanuit de Surinaams-Nederlandse gemeenschap. De 'Solidariteits Beweging Suriname' startte een actie 'Sinterklaas vieren zonder Zwarte Piet', en in 1986 pleitte Beweging Surinaams Links er zonder succes voor om het kinderfeest zonder de figuren Sinterklaas en Zwarte Piet vieren.

Halverwege de jaren tachtig sprak Sinterklaas in een televisie-uitzending dat Zwarte Piet de roede niet meer mocht gebruiken, normaal moest gaan praten en vrolijk in plaats van dom moest acteren.

Het actiecomité 'Zwarte Piet = Zwart Verdriet' wilde in 1996 Piet een andere kleur geven, maar dat is nooit aangeslagen. Echter, de stereotype gouden oorringen worden tegenwoordig wel weggelaten en het kroeshaar wordt vaak vervangen door zwarte krullen.[15]

Een poging om in 1997 bij de intocht in de Bijlmermeer alleen Bonte Pieten mee te laten lopen leidde echter tot veel negatieve reacties. Er ontstond weer meer steun voor het behoud in plaats van afschaffing van Zwarte Piet en uit een onderzoek in 1998 bleek dat 96% van de bevolking Sinterklaas als een traditie zag, die niets met discriminatie te maken had.[15]

Tijdens de intocht in november 2011 werden in Dordrecht vier mensen gearresteerd, omdat zij ongeoorloofd protesteerden. De actievoerders droegen T-shirts met daarop de tekst 'Zwarte Piet is racisme'.[16]

In landen waar vergelijkbare uitbeeldingen, zoals bijvoorbeeld Blackface minstrelshows, reeds lang uitgebannen zijn, wordt de manier waarop Zwarte Piet wordt vormgegeven soms met verbazing aanschouwd. De intocht van Sinterklaas in 2011 in New Westminster, een voorstad van Vancouver in Canada, werd afgeblazen na verhitte discussies over het vermeend racistische karakter van Zwarte Piet.[17]

In 2012 werd op een bijeenkomst van het Sint Nicolaas Genootschap in Montfoort een lans gebroken voor de afschaffing van Zwarte Piet omdat zijn oorsprong ingebed zou liggen in een gewoonte van slavernij en racisme.[18]

In 2013 was de discussie over Zwarte Piet bijzonder fel.[19] Een bezwaarprocedure tegen de intocht in Amsterdam werd door de rechter afgewezen.

In oktober 2013 mengde VN-consultant Verene Shepherd zich in de discussie toen zij de figuur van Zwarte Piet als racistisch betitelde en vroeg om een einde aan de Sinterklaas-traditie te maken. Ze noemde het een terugkeer naar de slavernij in de 21e eeuw.[20] Uiteindelijk bleek Shepherd niet namens de VN te mogen spreken.[21][noot 4]

In juli 2014 oordeelde de bestuursrechter dat Zwarte Piet 'beledigend kan zijn voor zwarte mensen'.[22]

Zie ook

Noten

  1. Anoniem, (1859) Amsterdam, 3 december. St. Nikolaas De Tijd, 6 december, p. 1: "Menigeen laat hem vergezellen door een ander personaadje, een ... die onder den naam van "Pieter mijn knecht" niet minder populair is dan de Heilige Bisschop zelf, ..."'
  2. Anoniem, (1895) Stadsnieuws: Vandaag had het al flink gewaaid. Het nieuws van den dag Amsterdam: kleine courant, 6 december, dag, p. 6: "Maar gelukkig, Sinterklaas kan alles, ook met storm over de daken rijden en zijn paard ook en zwarte Piet ook en we hebben daarom alle hoop ..."
  3. Fouetter: geselen, kastijden
  4. Verene Shepherd is een van de 72 externe deskundigen met een mandaat van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties (Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights, OHCHR) en voorzitter van de expertwerkgroep aangaande mensen van Afrikaanse afkomst (Working Group of Experts on People of African Descent). [1] Deze deskundigen spreken niet rechtstreeks namens de VN, maar mogen binnen hun specialisatie wel onderzoek doen namens de VN. [2] [3]

Bronnen en/of referenties

  1. a b Boer-Dirks, E. (1993) Nieuw licht op Zwarte Piet, Volkskundig Bulletin. Tijdschrift voor Nederlandse cultuurwetenschap. Uitgave van het Meertens Instituut, (19,1 pp. 1-35)
  2. a b Zwarte Piet voegde zich geruisloos bij Sinterklaas
  3. Sinterklaas: De blijde incomste
  4. Sinterklaas op de Montessorischool te Malang, Java
  5. Beeldbank WO2, foto nr. 108615, militairen vieren Sinterklaas in 1939.
  6. Sijs, Nicoline van der (2009) Cookies, Coleslaw, and Stoops Amsterdam: Amsterdam University Press p. 254
  7. Amsterdamse Zwarte Piet zal geen oorringen dragen. NU.nl (6 november 2013) Geraadpleegd op 6 november 2013
  8. Meertens Instituut over Piet als kindervriend
  9. Stichting Nationaal Sint Nicolaas Comité: Aankondiging lezingen van Frits Booy in 2003
  10. Helsloot, John (2012) Henk van Benthems nieuwe verklaring van de zwarte knecht van Sinterklaas Meertens Instituut, Url bezocht op 3 november 2012
  11. NRC Handelsblad, 23 oktober 2013
  12. Meertens Instituut
  13. a b Helsloot, John (2007) "Die ambivalente Botschaft des ersten "Zwarte Piet" (1850)" Arbeitskreis Bild Druck Papier, Tagungsband Amsterdam 2007, Band 12, pp. 29-44
  14. Hoving, I. e.a. (2005) Cultuur en migratie in Nederland. Veranderingen van het alledaagse 1950-2000 Den Haag: Sdu Uitgevers p.253
  15. a b Rouw, S. (2010) Het discours rond Zwarte Piet als illustratie van de Multiculturele Samenleving Universiteit Utrecht, Theater-, film- en televisiewetenschap
  16. 'Zwarte Piet-demonstrant door politie mishandeld', Algemeen Dagblad, 12 november 2011
  17. (en) New Westminster Sinterklaas festival Cancelled, Royal City Record, 29 november 2011
  18. J. Helsloot: Naar een afscheid van Zwarte Piet. Lezing op de bijeenkomst van het Sint Nicolaas Genootschap in Montfoort, 31 maart 2012
  19. Het slavernijverleden van Zwarte Piet, Nieuwsuur, 23 oktober 2013
  20. Hoofd VN-onderzoek: Zwarte Piet is terugkeer slavernij, de Volkskrant, 22 oktober 2013
  21. 'Verenigde Naties doen niets tegen sinterklaasfeest' AD.nl, 24 oktober 2013
  22. Rechter Amsterdam: Zwarte Piet is een kwetsend figuur, Volkskrant.nl, 3 juli 2014