Zwartgroene melkzwam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zwartgroene melkzwam
Lactarius turpis - Lindsey 1a.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Fungi (Schimmels)
Stam: Basidiomycota
Klasse: Agaricomycetes
Onderklasse: ongeplaatst (incertae sedis)
Orde: Russulales
Familie: Russulaceae (Russulafamilie)
Geslacht: Lactarius (Melkzwam)
Soort
Lactarius turpis
(Weinm.) Fr. (1838)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De zwartgroene melkzwam (Lactarius turpis, synoniemen: Agaricus turpis, Galorrheus turpis en Lactifluus turpis) is een giftige paddenstoel uit de russulafamilie (Russulaceae).

Beschrijving[bewerken]

De zwartgroene melkzwam heeft een donkere, olijfbruine tot zwartbruine hoed, die een deuk in het midden krijgt naarmate hij groter wordt. De hoed heeft gedurende lange tijd een omgekrulde rand, die in het begin donzig is en later kan verharden. Verder is de hoed glad en vertoont meestal geen concentrisch, ringvormig patroon. De hoed kan een diameter van 8 tot 20 centimeter bereiken. De lamellen zijn bruingeel tot crèmekleurig. De spore-afdruk en het vlees zijn wit. De paddenstoel wordt tot 7 cm hoog.

De soortaanduiding turpis verwijst naar de kleur van de paddenstoel. De paddenstoel bevat het mutagene toxine necatorine (7-hydroxycoumaro(5,6-c)cinnoline) en is bijgevolg niet eetbaar.[1]

Voorkomen[bewerken]

De zwartgroene melkzwam is van de lente tot herfst te vinden in gematigde tot koude gebieden, zoals Europa en Siberië, en op zure zand- en leemgrond. De paddenstoel wordt voornamelijk aangetroffen in de buurt van naaldbomen en bij berken en sparren.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) T. Suortti (1984) - Stability of necatorin, a highly mutagenic compound from Lactarius necator mushroom, Food Chem Toxicol. 22 (7): pp. 579-581