Zwartvoetbunzing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zwartvoetbunzing
IUCN-status: Bedreigd[1] (2008)
Mustela nigripes.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Mustelidae (Marterachtigen)
Geslacht: Mustela
Soort
Mustela nigripes
(Audubon & Bachman, 1851)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De zwartvoetbunzing (Mustela nigripes) is een marterachtige uit Noord-Amerika. Vroeger kwamen ze voor op de gehele Noord-Amerikaanse prairies, maar de soort was in de 20ste eeuw nagenoeg uitgestorven in het wild. Wetenschappers vingen in 1981 de laatst bekende populatie in een (succesvolle) poging deze soort te redden. Sinds 1991 worden dieren weer gecontroleerd vrijgelaten, daardoor is hun aantal fors gestegen.

Kenmerken[bewerken]

De zwartvoetbunzing wordt 38 tot 41 centimeter lang en 900 tot 1000 gram zwaar. De staart is 11 tot 13 centimeter lang.

Leefwijze[bewerken]

De zwartvoetbunzing leeft voornamelijk solitair. Hij jaagt de prairiehonden tot in hun hol na. De zwartvoetbunzing bouwt ook zijn nest in het hol van een prairiehond. Per worp krijgt de bunzing drie tot zes jongen.

Bescherming[bewerken]

De jacht op zijn voornaamste prooidier, de prairiehonden, zorgde ervoor dat de zwartvoetbunzing in het wild was uitgestorven. Inmiddels zijn in gevangenschap gefokte prairiehonden en zwartvoetbunzings uitgezet op zeven plaatsen in Wyoming.[2]

In 2007 waren er weer 220 zwartvoetbunzings in het wild. De populatie groeit met 35 % per jaar.[3] In 2011 waren er zo'n 1000 exemplaren.[2] Verder leven er nog zo'n 250 exemplaren in gevangenschap.[4]

Bronnen, noten en/of referenties