À perdre la raison

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
À perdre la raison
Regie Joachim Lafosse
Producent Jaccques-Henri Bronckart
Olivier Bronckart
Scenario Mathieu Reynaert
Joachim Lafosse
Thomas Bidegain
Hoofdrollen Émilie Dequenne
Tahar Rahim
Niels Arestrup
Muziek Alessandro Scarlatti
Julien Clerc en anderen
Montage Sophie Vercruysse
Cinematografie Jean-François Hengens
Première 30 mei 2012 Vlag van België België
22 augustus 2012 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Genre drama
Speelduur 111 minuten
Taal Frans
Arabisch
Land Vlag van België België
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Budget $ 7.200.000
Aantal bezoekers 180.000 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Opbrengst $ 700.000
Gewonnen prijzen 5: Magritte voor beste film, Magritte voor beste actrice (Émilie Dequenne), Magritte voor beste regisseur en Magritte voor beste montage (2013); beste actrice in de sectie Un certain regard (Filmfestival van Cannes, 2012)
Overige nominaties 6: onder meer Magritte voor beste actrice in een bijrol (Stéphane Bissot), beste scenario en beste geluid
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

À perdre la raison is een Belgisch-Franse film van Joachim Lafosse die werd uitgebracht in 2012.

Het scenario is vrij gebaseerd op de kindermoordzaak Geneviève Lhermitte. Deze 42-jarige Waalse vrouw vermoordde haar vijf kinderen met een mes in 2007. Daarna probeerde ze tevergeefs zelfmoord te plegen. Ze werd schuldig bevonden en werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Mounir is een man van Marokkaanse afkomst die al op jonge leeftijd naar België werd overgebracht door André Pinget omdat zijn moeder niet over de middelen beschikte om haar drie kinderen fatsoenlijk op te voeden. Pinget is een bemiddelde dokter die toen ook een schijnhuwelijk is aangegaan met Mounirs zus Fatima. Mounir woont al jaren in bij Pinget en leidt dankzij de gulle Pinget een financieel onbekommerd leven. Samir, Mounirs jongere broer, kijkt er al jaren naar uit om ook in België te komen wonen.

Mounir heeft een vriendin, de Belgische Murielle. Ze zijn dol op elkaar, ondanks hun verschillende achtergrond, en beslissen dan ook om te trouwen. Omdat ze voelt dat Mounir dat graag heeft maar niet durft voorstellen vraagt Murielle aan Pinget om met zijn drieën samen te wonen. Omdat Mounir maar geen werk vindt zet Pinget hem aan het werk als zijn medisch secretaris. Murielle en Mounir krijgen op korte tijd vier kinderen en worden steeds meer afhankelijk van Pinget. Het huis wordt stilletjes aan te klein en Murielle begint zich onbehaaglijk te voelen.

Pinget koopt voor het koppel een ruim huis waar hij ook zelf intrekt. Murielle doet een beroep op een psychologe. Als zij het echt lastig krijgt schrijft Pinget haar ziekteverlof en medicatie voor. En wanneer Mounir zijn vaderrol niet naar behoren invult neemt Pinget probleemloos die rol over.

Murielle voelt zich meer en meer onbegrepen door Mounir en Pinget, opgesloten en verstikt door de belangrijke plaats die die laatste in haar gezin inneemt.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Émilie Dequenne Murielle
Tahar Rahim Mounir, de man van Murielle
Niels Arestrup dokter André Pinget
Stéphane Bissot Françoise, de zuster van Murielle
Baya Belal Rachida, de moeder van Mounir
Mounia Raoui Fatima, de zuster van Mounir
Redouane Behache Samir, de broer van Mounir
Nathalie Boutefeu dokter Declerck, de psychologe
Yannick Renier de radioloog

Externe link[bewerken]