Édouard Balladur
| Édouard Balladur | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Édouard Balladur in 1993 | ||||
| Algemeen | ||||
| Geboortedatum | 2 mei 1929 | |||
| Geboorteplaats | İzmir | |||
| Overlijdensdatum | 31 augustus 2026 | |||
| Overlijdensplaats | 16e arrondissement van Parijs | |||
| ||||
Édouard Léon Raoul Balladur (ⓘ; İzmir, 2 mei 1929 – Parijs, 31 augustus 2026) was een Franse politicus die behoorde tot de UMP (het vroeger RPR), in de jaren 90 was hij premier van Frankrijk. Hij werd geboren in Turkije als zoon van een bankier in een familie met Armeense wortels. De familie emigreerde in 1935 naar het Franse Marseille. Balladur studeerde met succes aan het Institut d'études politiques de Paris en aan de École nationale d'administration.
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]- 1973-1974: Secrétaire général de la présidence de la République française of secretaris-generaal van het Elysée tijdens de periode van Georges Pompidou.
- 1986-2007: volksvertegenwoordiger.
- 1986-1988: minister van Economie, Financiën en Privatisering in een regering van Jacques Chirac en tijdens het presidentschap van François Mitterrand.
- 1993-1995: eerste minister, nadat Chirac weigerde voor de post. Een van zijn ministers was de latere president Nicolas Sarkozy, deze werd in 1995 zijn campagneleider.
In 1995 stelde Balladur zich kandidaat voor het Franse presidentschap. Tijdens de eerste ronde werd hij derde met 18,58% van de stemmen, na Jacques Chirac en Lionel Jospin. Chirac werd na de tweede ronde president en Balladur, die toen nog premier was, werd vervangen door Alain Juppé. Sarkozy verloor eveneens zijn ministerpost.
De jaren dat hij politiek inactief was ging hij aan de slag in de privé-sector.
Balladur overleed op 31 augustus 2026 op 97-jarige leeftijd.[1][2]
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]- L’Arbre de mai, Paris, Atelier Marcel Jullian, 1979, ISBN 225918930X
- Je crois en l'homme plus qu'en l'État, Parijs, Flammarion, 1987
- Passion et longueur de temps, Parijs, Fayard, 1989, i.s.m. Jean-Pierre Elkabbach
- Douze lettres aux Français trop tranquilles, Parijs, Fayard, 1990, ISBN 2213025975
- Des Modes et des convictions, Parijs, Fayard, 1992, ISBN 2213028680
- Dictionnaire de la réforme, Parijs, Fayard, 1992, ISBN 2213030189
- Deux ans à Matignon, Parijs, Plon, 1995
- Caractère de la France, Parijs, Plon, 1997
- L’Avenir de la différence, Parijs, Plon, 1999
- Renaissance de la droite, Parijs, Plon, 2000
- Les Aventuriers de l'histoire, Parijs, Plon, 2001
- Jeanne d'Arc et la France, le mythe du sauveur, Parijs, Fayard, 2003
- La fin de l'illusion jacobine, Paris, Fayard, 2005, ISBN 978-2213623337
- Machiavel en démocratie. Mécanique du pouvoir, Parijs, Fayard, 2006
- L'Europe autrement, Parijs, Fayard, 2006
- Laissons de Gaulle en paix!, Parijs, Fayard, 2006
- Pour une union occidentale entre l'Europe et les États-Unis, Parijs, Fayard, 2007
- Une Ve République plus démocratique, Parijs, Fayard, 2008, ISBN 978-2213636207
- Le Pouvoir ne se partage pas: Conversations avec François Mitterrand, Fayard, 2009, ISBN 978-2213651361
- ↑ (fr) Courtois, Gérard, "Edouard Balladur, ancien premier ministre, est mort à l’âge de 97 ans", Le Monde, 31 augustus 2026. Geraadpleegd op 31 augustus 2026.
- ↑ Franse oud-premier Édouard Balladur (97) overleden. NOS Nieuws (31 augustus 2026). Geraadpleegd op 31 augustus 2026.