Éric Holder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor de Amerikaanse politicus, zie Eric Holder.
Éric Holder
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Bijnaam Ricou Holder
Geboren 1960
Geboorteplaats Rijsel
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Werk
Genre romans
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Éric Holder (Rijsel, 1960) is een Frans schrijver van romans.

Biografie[bewerken]

Éric Holder werd in 1960 geboren als een van de vier kinderen in een gezin dat behoorde tot de grande bourgeoisie van Calais.[1] In mei 1968 gaf zijn vader zijn werk op als functionaris bij een verzekeringsmaatschappij en zijn ouders besloten met de familie een nieuw leven te beginnen in het Zuid-Franse Ramatuelle in de Provence. Holder werkte er onder andere tot zijn achttiende in nachtclubs in Saint-Tropez.[1] Hij begon al op jonge leeftijd met schrijven en leverde in 1976 zijn eerst manuscript af dat geweigerd werd door André Bay (des éditions Stock) maar die hem aanmoedigde verder te schrijven. Na het behalen van zijn baccalaureaat in 1979, studeerde hij Chinees aan de universiteit van Aix-en-Provence en werkte een tijdje als ziekenverzorger. In 1980 verhuisde Holder naar Parijs, waar hij verschillende jobs had. In 1985 publiceerde Holder zijn eerste roman Manfred ou l’hésitation.[2]

Vervolgens verhuisde Holder naar het gehucht Thiercelieux in de Brie-regio waar hij op een boerderij la maison bleue woonde.[1] De schrijver woont sinds 2005 in de Médoc.

Holder won verscheidene literaire prijzen in Frankrijk, de Prix littéraire de la vocation (1989), de Prix Fénéon (1989), de Prix Thyde Monnier (1989), de Prix Novembre (1994), de Prix Roger Nimier (1996), en de Prix Service Littéraire (2008). Enkele van zijn romans werden ook verfilmd.

Bibliografie[bewerken]

  • Nouvelles du Nord, Le Dilettante 1984.
  • Manfred ou l’hésitation, Le Seuil, 1985.
  • Duo forte, Grasset, 1989 (Prix Fénéon, Prix de la Vocation, Prix Thyde Monnier).
  • L’Ange de Bénarès, Flammarion, 1993.
  • Bruits de cœurs, Les Silènes, 1994.
  • La Belle Jardinière, 1994, Prix Novembre.
  • L’Homme de chevet, Flammarion, 1995 (heruitgebracht 2009) (Nederlands: De uitdaagster).
  • La Tolérance, dessins de Jean-Marie Queneau, éditions de la Goulotte, 1995.
  • Deux Poèmes, tekeningen van Jean-Marie Queneau, Claude Stassart-Springer, éditions de la Goulotte, 1996.
  • En compagnie des femmes, Le Dilettante 1996 (Prix Roger Nimier).
  • Mademoiselle Chambon, Flammarion, 1996 (heruitgebracht 2009).
  • Jours en douce, Flohic éditions, 1997.
  • On dirait une actrice, Librio, 1997.
  • Nouvelles du Nord et d'ailleurs , Le Dilettante, 1998.
  • Bienvenue parmi nous, Flammarion, 1998
  • Les Cabanes, tekeningen van Claude Stassart-Springer, éditions de la Goulotte, 2000.
  • Awélé, tekeningen van Claude Stassart-Springer, éditions de la Goulotte, 2000.
  • La Correspondante, Flammarion, 2000.
  • Masculins singuliers, 2001.
  • Hongroise, Flammarion, 2002.
  • L’Histoire de Chirac, Flammarion, 2003.
  • Les Sentiers délicats, Le Dilettante, 2005.
  • La Baïne, Le Seuil, 2007.
  • De loin on dirait une île, Le Dilettante, 2008 (Prix Service Littéraire).
  • Bella Ciao, Le Seuil, 2009
  • Embrasez-moi, Le Dilettante, septembre 2011.
  • L'alphabet des oiseaux, illustraties van Nathalie Azémar,éditions delphine montalant, juin 2012.
  • La Saison des bijoux, Le Seuil, 2015.

Verfilmingen[bewerken]

In 2009 werden twee romans van Holder verfilmd, Mademoiselle Chambon en L'Homme de chevet, waarna beide romans heruitgebracht werden. In 2012 werd Bienvenue parmi nous verfilmd.