1I/ʻOumuamua
| 1I/ʻOumuamua | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Opname van 1I/2017 U1 (ʻOumuamua) gemaakt door de William Herschel-telescoop op 28 oktober 2017 | ||||
| Type | Interstellair object | |||
| Datum ontdekking | 19 oktober 2017 | |||
| Ontdekt door | Pan-starrs | |||
| Methode | direct imaging | |||
| Overige aanduidingen | 1I/2017 U1, A/2017 U1, C/2017 U1 (PANSTARRS) | |||
| Baangegevens | ||||
| Type | hyperbolisch | |||
| Perihelium | 0,2559 AE | |||
| Excentriciteit (e) | 1,2011 | |||
| Periode (P) | geen | |||
| Inclinatie (i) | 122,742° | |||
| ||||
1I/ʻOumuamua, ook bekend als 1I/2017 U1 of kortweg ʻOumuamua,[1] is een interstellair object dat het zonnestelsel in 2017 en 2018 doorkruiste.[2] Het was het eerste interstellaire object dat ooit werd waargenomen.
Ontdekking
[bewerken | brontekst bewerken]1I/2017 U1 werd op 20 oktober 2017[3] ontdekt met de STARRS1-telescoop op de berg Haleakala op het Hawaïaanse eiland Maui.[4] Het object bewoog met een snelheid van 44 kilometer per seconde (160.000 km/uur) en werd voor het eerst waargenomen door Rob Weryk van het Instituut voor Astronomie van de Universiteit van Hawaï. Er wordt verondersteld dat ʻOumuamua al honderden miljoenen jaren in alle eenzaamheid door de Melkweg zou zwerven.
Eigenschappen
[bewerken | brontekst bewerken]Het zou mogelijk gaan om een donker rotsblok met een middellijn van zo'n 150 meter. Het object zou naar schatting minstens 400 meter lang zijn, wentelt elke 7,3 uur om zijn as en vertoont spectaculaire helderheidsvariaties (factor 10), wat lijkt te duiden op een zeer langgerekte vorm. Dit werd vastgesteld door opnamen van de Very Large Telescope van de ESO op de berg Cerro Paranal in de Chileense Atacamawoestijn te combineren met die van andere (grote) telescopen. Uit deze observaties bleek voorts dat het oppervlak een donkerrode kleur heeft (vergelijkbaar met de objecten in het buitengebied van het zonnestelsel en mogelijk een gevolg van de inwerking van miljoenen jaren kosmische straling) en dat het volkomen chemisch inerte materie betreft zonder gas- of stofspoor. Dit wijst er mogelijk op dat het een rotsachtig of metaalrijk object betreft dat weinig ijs of water bevat.[5][6][7]
Het object passeerde op 24 miljoen kilometer afstand van de aarde en zette zijn tocht voort richting het sterrenbeeld Pegasus.[8] Het heeft een snelheid ten opzichte van de zon van ongeveer 26,3 km/s.
Herkomst
[bewerken | brontekst bewerken]Het object is afkomstig uit de richting van het sterrenbeeld Lier, meer bepaald uit de omgeving van de ster Wega alwaar een planetenstelsel-in-wording is ontdekt.[9] Het object kan echter niet daadwerkelijk van de directe omgeving van die ster afkomstig zijn, want om een dergelijke afstand met deze snelheid af te leggen zou het ongeveer 300.000 jaar over de tocht naar het zonnestelsel hebben gedaan. 300.000 jaar geleden stond Wega ergens anders aan de hemel omdat Wega een eigenbeweging heeft van 0,35 boogseconde per jaar, ofwel 29,1 graden in 300.000 jaar.[10] Het object is hoogst waarschijnlijk afkomstig uit een binair systeem, waarvan een van de twee sterren een relatief hoge massa heeft.[11]
Naamgeving
[bewerken | brontekst bewerken]De IAU (Internationale Astronomische Unie, de wereldwijde vereniging van beroepsastronomen) stelde begin november 2017 richtlijnen op voor de naamgeving en classificatie van dit nieuwe type objecten.[1] Daardoor kreeg A/2017 U1 nu de officiële aanduiding 1I/2017 U1. De I staat voor 'interstellar', de 1 ervoor duidt aan dat dit het eerste dergelijke object is. Daarenboven kreeg het object een echte naam: ʻOumuamua. De Hawaïaanse okina ' voor de O maakt deel uit van de naam, die eerste (boodschapper) van ver betekent.[12]
Zonnezeil?
[bewerken | brontekst bewerken]De hypothese dat ʻOumuamua een buitenaards voertuig met zonnezeil zou zijn[13] kon niet bevestigd worden. Anderen beschouwen ʻOumuamua als een komeet en geen planetoïde.[14]
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) 1I/ʻOumuamua in de JPL Small-Body Database
- 1 2 (en) www.minorplanetcenter.net MPEC 2017-V17 : New designation scheme for interstellar objects, Minor Planet Center, 6 november 2017
- ↑ van Hal, George, Ans Hekkenberg (2019). Het kosmisch rariteitenkabinet. Fontaine uitgevers, Amsterdam, "BEEP BOOP? De ruimtekomkommer die astronomen verleidde om over aliens te speculeren", pp. 43-49. ISBN 9789059569577. Geraadpleegd op 15 mei 2020.
- ↑ (en) www.imo.net A/2017 U1, first interstellar asteroid ever detected!, IMO, 30 oktober 2017. Gearchiveerd op 2 januari 2023.
- ↑ Voor het eerst zoeft een interstellair object door ons zonnestelsel, VRT NWS, 28 oktober 2017
- ↑ Onderzoekers ontdekken eerste interstellaire bezoeker: "Zeker 400 meter lang onbeschrijflijk object", Het Nieuwsblad, 20 november 2017. Gearchiveerd op 4 april 2019.
- ↑ (en) www.eso.org Meech, Karen; Discovery and characterization of the first known interstellar object, Nature, 1 november 2017. Gearchiveerd op 1 mei 2023.
- ↑ (en) ESO Observations Show First Interstellar Asteroid is Like Nothing Seen Before, ESO, 20 november 2017. Gearchiveerd op 20 juni 2023.
- ↑ /www.hln.be Astronomen in alle staten over buitenaardse bezoeker, Het Laatste Nieuws, 31 oktober 2017. Gearchiveerd op 30 juni 2018.
- ↑ Raadselachtig rotsblok uit ander zonnestelsel gesignaleerd, De Morgen, 26 oktober 2017. Gearchiveerd op 30 juni 2018.
- ↑ (en) alf Lyr -- Variable Star of delta Sct type, Centre de Données astronomiques de Strasbourg
- ↑ (en) www.ras.org.uk ʻOumuamua likely came from a binary star system, Royal Astronomical Society, 19 maart 2018
- ↑ Een rots van buiten het zonnestelsel, NRC, 21 november 2017. Gearchiveerd op 22 september 2021.
- ↑ (en) iopscience.iop.org (en) Bialy, Shmuel; Loeb, Abraham (November 2018). Could Solar Radiation Pressure Explain ʻOumuamua's Peculiar Acceleration?. Gearchiveerd op 20 januari 2022. Astrophysical Journal Letters Volume 868 (Issue 1): L1-5. DOI:10.3847/2041-8213/aaeda8.
- ↑ http://www.eso.org ESO's VLT ziet dat ʻOumuamua wordt aangeduwd. ESA (27 juni 2018). Gearchiveerd op 7 september 2018. Geraadpleegd op 28 juni 2018.
· 
· 