3-2-1-regel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
3-2-1-regel

De 3-2-1-regel definieert het minimaal aantal contactpunten noodzakelijk om een voorwerp in de ruimte te plaatsen.

Er zijn drie contactpunten (3 A, 3 B, 3 C) noodzakelijk om een voorwerp in een vlak te definiëren. Vervolgens zijn er twee contactpunten (2 A, 2 B) noodzakelijk om het voorwerp in dat vlak in één richting te begrenzen. Met nog één extra contactpunt (1) is het voorwerp geheel in de ruimte geplaatst.

Toepassing[bewerken]

De 3-2-1-regel wordt in de techniek toegepast voor het opspannen van producten tijdens de bewerking ervan. Ook wordt de 3-2-1-regel toegepast bij het construeren voor het positioneren van componenten in een samenstelling.

Zie ook[bewerken]