44e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kustlijn van de Amami-eilanden

De 44e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed vond plaats van 16 juli tot en met 31 juli 2021 in Fuzhou, de provinciehoofdstad van de Chinese provincie Fujian.

De 44e sessie was oorspronkelijk gepland plaats te vinden van 29 juni tot en met 9 juli 2020 in Fuzhou. De sessie werd verdaagd naar een toen nog vast te leggen latere datum wegens de COVID-19-pandemie.[1] Tijdens de 14e speciale zitting van het Werelderfgoedcomité, die op 2 november 2020 online werd gehouden, besloot het Werelderfgoedcomité tussen 16 juli en 31 juli 2021 een uitgebreide 44e zitting te houden, waar zowel de in 2020 reeds voorziene sites als latere aanvullingen geëvalueerd zullen worden.

De Commissie voor het Werelderfgoed van de UNESCO oordeelt jaarlijks (en in dit uitzonderlijk geval tweejaarlijks) over nieuwe nominaties van natuur- en cultureel erfgoed, door landen voorgedragen als werelderfgoed, en enkele aanpassingen of uitbreidingen van eerder erkende sites die door landen werden ingediend. Deze voorstellen werden voorafgaand aan de sessie door werkgroepen van de commissie geëvalueerd op de volledigheid van het dossier. Maar ook de situatie van het erfgoed dat voorkomt op de lijst van het bedreigd werelderfgoed, en de eventuele aanvullingen die hier noodzakelijk zijn, worden besproken.

Vóór de start van de sessie bestond de werelderfgoedlijst uit 1121 erfgoedlocaties: 213 natuurerfgoedlocaties, 868 culturele erfgoedlocaties en 39 gemengde locaties. Na de sessie staat de teller op 1154 locaties.

Tot de voorgedragen en te evalueren mogelijke werelderfgoedsites behoorden reeds in de lente van 2020 voor het natuurerfgoed enkele van de Japanse Amami-eilanden en de wadden van de Zuidwestelijke kust van Zuid-Korea. Als cultureel erfgoed werd onder meer de historische binnenstad van het Chinese Quanzhou, de Nieuwe Hollandse Waterlinie, de Koloniën van Weldaad in Nederland en België, de historische kuuroorden van Europa (zoals Bath en Spa) en de historische en archeologische site van het Dominicaanse La Isabela voorgedragen. Bij de tussen de lente van 2020 en de lente van 2021 toegevoegde potentiële erfgoedsites horen onder meer bij de natuursites de regenwouden en draslanden van Georgië zoals vervat in het nationaal park Kolcheti, bij de cultuursites de vuurtoren van Cordouan en de aangepaste voorstelinschrijving van de kuuroorden.

In totaal werden 34 nieuwe sites aan de lijst toegevoegd: 29 cultuurlocaties, 5 natuurlijk erfgoed. Eén site werd van de lijst verwijderd, waarmee nu reeds de erkenning van drie sites doorheen de jaren werden geschrapt. Op het einde van de 44e sessie stijgt het totaal tot 1.154 sites verdeeld over 167 landen: 897 culturele erfgoedsites, 218 natuurlocaties en 39 gemengde erkenningen.

Van de 1.154 sites zijn er 52 die als bedreigd erfgoed worden geklasseerd. Intussen zijn ook reeds 40 van de erkenningen gebaseerd op erfgoed dat delen heeft op de territoria van meerdere landen, waarbij de tendens voor meer en meer transnationale voordrachten en erkenningen ook dit jaar met vier dergelijke erkenningen werd verdergezet.

Nieuw in 2021[bewerken | brontekst bewerken]

Cultuurerfgoed[bewerken | brontekst bewerken]

Natuurerfgoed[bewerken | brontekst bewerken]

Gemengd erfgoed[bewerken | brontekst bewerken]

Wijzigingen in 2021[bewerken | brontekst bewerken]

Verwijderd van de Werelderfgoedlijst[bewerken | brontekst bewerken]

Naamsveranderingen[bewerken | brontekst bewerken]

Uitbreidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Verwijderd van de Lijst van bedreigd werelderfgoed[bewerken | brontekst bewerken]

Toegevoegd aan de Lijst van bedreigd werelderfgoed[bewerken | brontekst bewerken]