50PLUS

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf 50Plus)
Ga naar: navigatie, zoeken
50PLUS
50plus.svg
Personen
Partijvoorzitter Jan Nagel[1]
Partijleider Henk Krol[2]
Fractieleider Tweede Kamer Henk Krol
Fractieleider Eerste Kamer Jan Nagel
Mandaten
Zetels in Tweede Kamer
Zetels in Eerste Kamer
Zetels in het Europees Parlement
Geschiedenis
Opgericht 2009[3]
Algemene gegevens
Actief in Nederland
Richting Centrum[bron?]
Ideologie Ouderenbelangen
Website Vlag van Nederland www.50pluspartij.nl
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Kandidaten van 50PLUS in het Huis der Provincie in Arnhem op de verkiezingsavond 2011

50PLUS is een Nederlandse politieke partij die vertegenwoordigd is in de Eerste en Tweede Kamer, 11 provincies en vele waterschappen. 50PLUS is een partij die in het bijzonder opkomt voor de belangen van mensen van 50 jaar en ouder. Fractievoorzitter in de Tweede Kamer is Henk Krol. Jan Nagel is de fractievoorzitter in de Eerste Kamer. John Struijlaard werd in mei 2014 voorzitter van de partij, waarna hij in juni 2016 weer werd opgevolgd door Nagel.

Standpunten en programma[bewerken]

50PLUS is een partij die in het bijzonder opkomt voor de belangen van mensen van 50 jaar en ouder. De eerste 10 standpunten uit het verkiezingsprogramma (2017) zijn:

  1. AOW terug naar 65
  2. Handen af van het huidige pensioenstelsel; Rekenrente vast op 4% of op basis van gerealiseerd rendement; 50PLUS pikt pensioenkortingen niet; Het pensioen is uitgesteld loon, geen financieel product
  3. Ontlasten van de werkgever door beperken van sociale lasten en voorzieningen voor werknemers vanaf 45 jaar;
  4. Vrijwilligers verdienen maatschappelijke waardering en ondersteuning, maar de inzet van vrijwilligers mag niet leiden tot banenverlies/verdringing. Vrijwilligersvergoedingen blijven tot een maximumbedrag onbelast.
  5. Uitkeringen voor oudere werklozen (IOAW, IOW en IOAZ) blijven onaangetast, toegankelijk en lopen door tot de pensioengerechtigde leeftijd. De IOW blijft ook na 2020 bestaan.
  6. Het koopkrachtverlies van gepensioneerden en vroeg-gepensioneerden over de afgelopen jaren moet worden hersteld. De grote koopkrachtkloof tussen werkenden en (vroeg-)gepensioneerden moet worden gedicht; ouderen hebben ook recht op structurele belastingverlaging. Zij hebben ook meebetaald aan de enorme lastenverzwaringen sinds 2008.
  7. 50PLUS wil de staatsschuld terugbrengen naar maximaal 60 procent van het bruto binnenlands product. We willen volgende generaties niet opzadelen met de rentelasten van een enorme staatsschuld.
  8. Ouderen worden stapelgek van de opeenstapeling van de alleen op ouderen gerichte belastingverzwaringen. Hieraan gaat 50PLUS een eind maken; successiebelasting geheel afschaffen, met als gevolg verminderde belasting- en kapitaalvlucht; het fiscaal beleid moet uitgaan van gelijke behandeling van werkenden, mensen die niet kunnen werken en gepensioneerden; belastingvrij schenken tot maximaal € 100.000,- zonder regels voor leeftijd en zonder regels voor besteding van het ontvangen bedrag.
  9. De overheid richt een bank op met goed voorbeeldgedrag op alle fronten. Een bank waar verantwoord sparen en verantwoord lenen mogelijk is. Ook het MKB moet hiervan kunnen profiteren.
  10. 50PLUS wil een nieuw zorgstelsel per 2020. Alle onderzoeken en voorbereidingen daartoe dienen na de verkiezingen te beginnen. Uitgangspunten voor 50PLUS zijn daarbij; marktwerking in de zorg terugdraaien; 50PLUS is tegen winstuitkering door zorgverzekeraars. 

Geschiedenis[bewerken]

2009-2011[bewerken]

De partij werd onder de naam Onafhankelijke Ouderen en Kinderen Unie (OOKU) in 2009 opgericht als rechtsopvolger van de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang, de PRDV, en was een initiatief van Maurice Koopman, Alexander Münninghoff en Jan Nagel (voorzitter).[4] OokU besloot af te zien van deelname aan de Tweede Kamerverkiezingen 2010[5] en in de herfst van dat jaar werd de naam veranderd in 50PLUS.[6]

In de aanloop naar de Eerste Kamerverkiezingen van 2011 sloot 50PLUS een overeenkomst met de Onafhankelijke Senaatsfractie (OSF). De regionale partijen hadden te weinig Statenleden om gezamenlijk een Senaatszetel te bemachtigen, daarom stemden een aantal 50PLUS Statenleden op de OSF. In ruil daarvoor werd 50PLUS Statenlid Kees de Lange bovenaan de kieslijst van de OSF gezet. Op 23 mei 2011 werd hij verkozen om namens de OSF zitting te nemen in de Eerste Kamer. Namens 50PLUS verwierf Jan Nagel een zetel. Vanaf toen was het ook mogelijk om lid te worden.[7]

2012-heden[bewerken]

Lijsttrekker bij de Tweede Kamerverkiezingen 2012 en vice-voorzitter was Henk Krol. Bij de Kamerverkiezingen behaalde de partij twee zetels, die werden ingenomen door Henk Krol en Norbert Klein. Op 11 november werd Willem Holthuizen partijvoorzitter nadat de partij door senator Nagel verder was uitgebouwd.[8] Voorzitter Krol kwam in het nieuws omdat hij aantoonde hoe eenvoudig het is om inzicht te krijgen in de medische gegevens van mensen.

Op 15 september werd door sympathisanten en ex-medewerkers de beweging Ouderen Politiek Actief (OPA) opgericht, nadat 50PLUS had besloten niet mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2014. Op 20 september werden Dick Schouw, oprichter van OPA, en bestuurslid Adriana Hernández (levenspartner van Schouw) uit de partij gezet wegens respectievelijk "herhaalde overschrijding van door de partij vastgestelde grenzen" en "integriteitsschending".[9] Dit besluit van vice-voorzitter Marion Schobre bleek zijn oorsprong te vinden in het ontstaan van OPA.[10] Henk Krol was niet op de hoogte van het besluit, dat zou leiden tot onder meer het uitlekken van vertrouwelijke e-mails, waarbij ook Jan Nagel betrokken raakte.[11] Na de ontstane commotie stapten Schobre, voorzitter Holthuizen en penningmeester Anke Nollen op en werd het royement van Schouw en Hernández omgezet in een schorsing.[12]

Op 4 oktober maakte Krol bekend dat hij per direct opstapte als lid van de Tweede Kamer. De aanleiding hiervoor was een publicatie in de Volkskrant over niet betaalde pensioenpremies in de periode dat hij eigenaar van de Gaykrant was.[13][14] Hij werd als fractievoorzitter opgevolgd door Klein en als lid door Martine Baay-Timmerman.

Op 2 november werd op een partijcongres Nagel verkozen tot interim-partijvoorzitter.[15]

Op 13 november besloot de Beroepscommissie dat het eerdere royement van de leden Dick Schouw en Adriana Hernandez onterecht was geweest en bepaalde dat de rechten van deze twee leden met terugwerkende kracht volledig werden hersteld.[16]

Op een partijcongres in Hilversum op 29 maart 2014 werd bekendgemaakt dat Henk Krol lijstduwer zou worden voor de Europese Parlementsverkiezingen 2014. Tevens werd John Struijlaard tot voorzitter gekozen. Bij de verkiezingen op 22 mei behaalde 50PLUS geen zetel.

Op 8 oktober 2016 verkoos 50PLUS tijdens de Algemene Vergadering in Hilversum zijn enige kandidaat tot lijsttrekker voor de Tweede Kamerverkiezingen in maart 2017. Samen met de Partij voor de Dieren onderzoekt 50PLUS een lijstverbinding voor de verkiezingen. Als er bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2012 een lijstverbinding zou zijn geweest, had de PvdD de restzetel gekregen. Op 14 november 2016 maakte 50PLUS haar kandidatenlijst bekend; achter lijsttrekker Krol staat oud-presentatrice Léonie Sazias en op nummer drie oud-staatssecretaris van Financiën en huidig senator Martin van Rooijen. Hij was eerder CDA-Kamerlid[17].

Splitsing fractie in de Tweede Kamer[bewerken]

Op 28 mei 2014 werd Baay-Timmerman door Klein uit de fractie gezet. Hierop zegde het bestuur van 50PLUS het vertrouwen in Klein op. Beide Kamerleden claimden sindsdien de vertegenwoordiger van 50PLUS te zijn, waarbij Baay zich verzekerd wist van de unamieme steun van de 50PLUS Partij en doorging als 50PLUS/Baay-Timmerman. Klein ging door als 50PLUS/Klein. Een dergelijke situatie deed zich in de Tweede Kamer eerder voor in 1925 bij de Plattelandersbond. Op 10 september 2014 keerde Henk Krol tijdelijk terug in de Tweede Kamer, aangezien Baay-Timmerman wegens ziekte tijdelijk vertrok. Krol werd fractievoorzitter van de fractie 50PLUS/Baay-Timmerman. Op 13 november dat jaar gaf Klein aan als onafhankelijk Kamerlid verder te gaan zonder associatie met 50PLUS. In december werd bekendgemaakt dat Baay-Timmerman niet terugkeerde naar de Kamer en dat Krol haar definitief verving.

Verkiezingsuitslagen[bewerken]

Bij de verkiezingen voor Provinciale Staten op 18 maart 2015 behaalde 50PLUS 14 zetels. 50PLUS is vertegenwoordigd in alle provincies, behalve Groningen.

50PLUS behaalde op 26 mei 2015 twee zetels bij de verkiezing van de leden van de Eerste Kamer. Op 9 juni werden Jan Nagel en Martin van Rooijen benoemd als lid van de Eerste Kamer.

50PLUS deed op 18 maart 2015 voor het eerst mee aan de verkiezingen voor de Waterschappen en behaalde in nagenoeg alle Waterschappen een of twee zetels.

Op 18 november 2015 doet 50PLUS voor het eerst mee bij gemeenteraadsverkiezingen, bij de herindelingsverkiezingen in Bussum, Muiden en Naarden (Gooise Meren) en in Edam-Volendam en Zeevang. Voor Gooise Meren is horecaondernemer Arno Haye de lijsttrekker en Viola Holt lijstduwer.

Provinciale Statenverkiezingen 2015[bewerken]

De partij deed in alle 12 provincies mee aan de Provinciale Statenverkiezingen in 2015 waar dertien zetels behaalde in 11 provincies.

Provincie Stemmen (%) Uitslag (zetels) Fractievoorzitter
Vlag Groningen (provincie) Groningen 1,6% 0
Vlag Friesland Friesland 1,4% 1 Jan Waterlander
Vlag Drenthe Drenthe 1,8% 1 Frank Duut
Vlag Overijssel Overijssel 2,6% 1 Fred Kerkhof
Vlag Flevoland Flevoland 2,5% 1 Wout Jansen
Vlag Gelderland Gelderland 2,0% 1 Marcel Bruins
Vlag Utrecht (provincie) Utrecht 2,0% 1 Mieke Hoek
Vlag Noord-Holland Noord-Holland 1,7% 1 Olga de Meij
Vlag Zuid-Holland Zuid-Holland 2,5% 2 John Struijlaard & Willem Bax
Vlag Zeeland Zeeland 1,9% 1 Willem Willemse
Vlag Noord-Brabant Noord-Brabant 3,3% 2 Wim Overveld & Horst Oosterveer
Vlag Limburg Limburg 3,9% 1 Henk van der Linden

Bekende leden en sympathisanten[bewerken]

Bekende mensen die zijn verbonden aan de partij zijn homo-activist Henk Krol (is fractievoorzitter van 50PLUS in de Tweede Kamer), Michel van Hulten en oud-staatssecretaris Martin van Rooijen die in 2015 gekozen werd als lid van de Eerste Kamer.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]