70-puntenplan (Vlaams Blok)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf 70 punten-plan (Vlaams Blok))
Ga naar: navigatie, zoeken

Het 70-puntenplan is een in 1992 door het Vlaams Blok opgesteld plan als 'antwoord op het vreemdelingenprobleem'.

Toelichting[bewerken]

Het plan draagt als volledige titel Immigratie: de oplossingen. 70 voorstellen ter oplossing van het vreemdelingenprobleem.

De eerste versie van het 70-puntenplan werd op 6 juni 1992 door voorman Filip Dewinter gepresenteerd tijdens het colloquium Immigratie: het Westen voor de keuze. Het was een reactie op de uitspraak van Paula D'Hondt, toenmalig koninklijk commissaris voor het migrantenbeleid, dat een "terugkeerbeleid" onrealistisch is. Het 70-puntenplan wilde aantonen dat zo'n terugkeerbeleid wel gerealiseerd kon worden.

Op dit plan kwam hevige kritiek omdat het in strijd zou zijn met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Als hoofd van de juridische dienst van het Vlaams Blok schaafde jurist Jurgen Ceder dit plan bij. In oktober 1996 pakte het Vlaams Blok vervolgens uit met een nieuwe versie van het 70-puntenplan, die - volgens de partij - in lijn is met het EVRM.

Het Vlaams Belang (de opvolger van het Vlaams Blok, dat in 2004 veroordeeld werd voor racisme) heeft dit 70 puntenplan nooit expliciet afgezworen omdat het "niet meer relevant" is.

Volgens de Belgische Liga voor Mensenrechten werd in de periode tot 2015 het merendeel van de punten door regeringspartijen overgenomen en uitgevoerd, hoewel Vlaams Blok (Vlaams Belang) nooit een regeringspartij was[1]. Feit is dat anno 2015 de immigratiepolitiek sterk verstrengd is.

Externe links[bewerken]

  1. http://www.standaard.be/cnt/dmf20150213_01527158