ACF Fiorentina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Fiorentina
ACF Fiorentina
Naam ACF Fiorentina SpA
Bijnaam Viola
Gigliati
Opgericht 29 augustus 1926
als AC Fiorentina
2002
als ACF Fiorentina
Stadion Stadio Artemio Franchi
Capaciteit 45.000
Voorzitter Vlag van de Verenigde Staten Rocco B. Commisso
Eigenaar Rocco B. Commisso (98%)
Firenze Viola (2%)
Trainer Vlag van Italië Vincenzo Italiano
(Hoofd)sponsor Vlag van Italië Mediacom
Kledingmerk Vlag van Italië Kappa
Competitie Vlag van Italië Serie A
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2021/22
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

ACF Fiorentina is een Italiaanse voetbalclub, die speelt in het Stadio Artemio Franchi in Florence (Firenze). De traditionele kleuren van de club waren rood en wit, maar in 1928 werden deze veranderd in paars en wit. Paars is de hoofdkleur van Fiorentina. De spelers worden daarom ook "La Viola" (de paarsen) genoemd.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

AC Fiorentina werd opgericht op 29 augustus 1926 door de fusie tussen Libertas en CS Firenze. De eerste prijs die de club binnenhaalde was de Coppa Italia in het seizoen 1939/40. De eerste scudetto (landstitel) werd in het seizoen 1955/56 binnengehaald. Een van de sterspelers uit dat seizoen was de Braziliaan Julinho, die in 1996 werd uitgeroepen tot beste speler uit de clubgeschiedenis. Het jaar erop haalde het de finale van de Europacup I, die ze verloren van Real Madrid. Rond deze tijd was de club erg succesvol, het won in het seizoen 1960/61 nog een Coppa Italia en ook de allereerste Europacup II in de geschiedenis werd binnengehaald in een finale tegen Glasgow Rangers. Ook in het seizoen daarna haalde het nogmaals de finale van de Europacup II.

Daarna won de club ook in het seizoen 1965/66 nogmaals de Coppa Italia en in 1968/1969 de landstitel, maar daarna was de club niet erg succesvol meer. Fiorentina degradeerde zelfs naar de Serie B, maar al na één seizoen (1993/94) onder leiding van trainer-coach Claudio Ranieri keerde de club alweer terug naar de Serie A. In de seizoenen 1995/96 en 2000/2001 won het weer de Coppa Italia.

Halverwege 2001 werd bekend dat de financiële situatie van de club erg slecht was. Zo slecht zelfs dat de lonen van de spelers niet meer konden worden betaald. Ondanks een financiële injectie van de eigenaar, Vittorio Cecchi Gori, werd de club in de zomer van 2002 bankroet verklaard. De complete inboedel van de club, inclusief gewonnen bekers en zelfs de rechten op de naam Fiorentina, moest worden verkocht.

In 2002 maakte de club onder de naam Florentia Viola een herstart in de Serie C2, de onderste Italiaanse professionele divisie. Onder de nieuwe eigenaar, Diego Della Valle, werd de regionale sectie van de Serie C2 makkelijk gewonnen, ondanks de uittocht van spelers en de bijbehorende intocht aan nieuwe spelers. Normaal gesproken zou dit hebben geleid tot een promotie naar de Serie C1, maar door een betwiste beslissing van de Italiaanse voetbal federatie werd de Serie B uitgebreid van 20 naar 24 teams. Florentia Viola was een van de teams die hiervan profiteerde.

In de tussentijd waren de rechten op het gebruik van de naam Fiorentina ook weer aangekocht, zodat er vanaf het seizoen 2003/04 wordt gespeeld onder (bijna) de oude naam ACF Fiorentina. Wel is er aan de afkorting 'AC' voor Fiorentina een 'F' toegevoegd als verwijzing naar Florentia Viola. De club eindigde als zesde en mocht op basis van die klassering een promotie/degradatie-duel spelen tegen de nummer 15 van de Serie A, Perugia. Het duel werd beslist in twee wedstrijden, die Fiorentina verrassend met 2-1 won, waarmee de beoogde terugkeer naar de Serie A in slechts twee seizoenen bereikt werd.

Door een 3-0-overwinning op Brescia op de laatste speeldag wist Fiorentina zich op onderling resultaat veilig te spelen. Desondanks stapte Dino Zoff op als trainer. Op 7 juni 2005 werd Cesare Prandelli als nieuwe trainer gepresenteerd. Het seizoen 2005/06 verliep voorspoedig voor Fiorentina en de club eindigde op de vierde plaats, een plek die recht geeft op een plaats in de voorronde van de UEFA Champions League. De goede resultaten waren voor een belangrijk deel te danken aan aanvaller Luca Toni, die met 31 doelpunten topscorer van de Serie A werd.

Vanwege het grootschalige Italiaans omkoopschandaal werd Fiorentina op 14 juli 2006 teruggezet naar de Italiaanse Serie B met 12 punten in mindering. Deze straf werd in hoger beroep succesvol aangevochten en Fiorentina bleef in de Serie A, maar kreeg 15 punten in mindering. Ondanks de 15 punten in mindering klom de club in het seizoen 2006/07 gestaag op de ranglijst om uiteindelijk op een zesde plaats te eindigen, wat recht gaf op deelname aan de strijd om de UEFA Cup voor het volgende seizoen. Op een geschoonde ranglijst zou Fiorentina als derde zijn geëindigd.

In het seizoen 2007/08 kwam Fiorentina in de eerste ronde van de UEFA Cup uit tegen het Nederlandse FC Groningen. De heenwedstrijd in de Euroborg eindigde in 1-1 en ook de terugwedstrijd in Stadio Artemio Franchi eindigde in 1-1. Nadat de verlenging ook geen doelpunten had opgeleverd, moesten penalty's uiteindelijk de beslissing brengen. Fiorentina won de penaltyserie met 4-3 en ging door naar de poulefase van de UEFA Cup.

In de groepsfase werd Fiorentina in een poule ingedeeld met Villarreal, AEK Athene, FK Mladá Boleslav en IF Elfsborg. Fiorentina speelde twee keer gelijk en won twee keer, van Mladá Boleslav (2-1) en van Elfsborg (6-1). Dit was genoeg voor een tweede plek in de poule en dus een plekje in de derde ronde. Hierin stuiten ze op Rosenborg BK, in de uitwedstrijd wint Fiorentina met 0-1 in de thuiswedstrijd wint Fiorentina met 2-1. Zo plaatste Fiorentina zich redelijk eenvoudig voor de achtste finales van de UEFA Cup, waarin het Everton uitschakelt. In de kwartfinale wordt het Nederlandse PSV verslagen (1-1 en 2-0), waarna Fiorentina in de halve finale strandt op Glasgow Rangers dat de strafschoppenserie na de verlenging beter neemt: 4-2.

Sponsors[bewerken | brontekst bewerken]

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1981–1983 adidas J.D.Farrow's
1983–1985 J.D.Farrow's Opel
1985–1986 NR
1986–1988 Crodino
1988–1989 Abbigliamento Sportivo
1989–1991 La Nazione
1991–1992 Lotto Giocheria
1992–1993 7Up
1993–1994 Uhlsport
1994–1995 Sammontana
1995–1997 Reebok
1997–1999 Fila Nintendo
1999–2000 Toyota
2000–2001 Diadora
2001–2002 Mizuno
2002–2003 Fondiaria-Sai
Garman
Puma
2003–2004 adidas
2004–2005 Toyota
2005–2010 Lotto
2010–2011 Save the Children
2011–2012 Mazda
2012–2014 Joma
2014–2015 Volkswagen, Save the Children
2015–2016 Le Coq Sportif
2016–2019 Vorwerk Folletto, Save the Children
2019–2020 Mediacom
2020–Heden Kappa

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Internationaal
Europacup II 1961
Mitropacup 1966
Copa EuroAmericana 2014
Coppa Grasshoppers 1957
Anglo-Italian League Cup 1975
Nationaal
Serie A 1956, 1969
Coppa Italia 1940, 1961, 1966, 1975, 1996, 2001
Supercoppa Italiana 1996
Serie B 1931, 1939, 1994
Serie C 2003

Eindklasseringen (grafisch)[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1946 5e
    Serie A
  • 1947 17e
    Serie A
  • 1948 7e
    Serie A
  • 1949 10e
    Serie A
  • 1950 5e
    Serie A
  • 1951 5e
    Serie A
  • 1952 4e
    Serie A
  • 1953 7e
    Serie A
  • 1954 4e
    Serie A
  • 1955 5e
    Serie A
  • 1956 1e
    Serie A
  • 1957 2e
    Serie A
  • 1958 2e
    Serie A
  • 1959 2e
    Serie A
  • 1960 2e
    Serie A
  • 1961 7e
    Serie A
  • 1962 3e
    Serie A
  • 1963 6e
    Serie A
  • 1964 4e
    Serie A
  • 1965 4e
    Serie A
  • 1966 4e
    Serie A
  • 1967 5e
    Serie A
  • 1968 4e
    Serie A
  • 1969 1e
    Serie A
  • 1970 4e
    Serie A
  • 1971 13e
    Serie A
  • 1972 6e
    Serie A
  • 1973 4e
    Serie A
  • 1974 6e
    Serie A
  • 1975 8e
    Serie A
  • 1976 9e
    Serie A
  • 1977 3e
    Serie A
  • 1978 13e
    Serie A
  • 1979 7e
    Serie A
  • 1980 5e
    Serie A
  • 1981 5e
    Serie A
  • 1982 2e
    Serie A
  • 1983 5e
    Serie A
  • 1984 3e
    Serie A
  • 1985 9e
    Serie A
  • 1986 4e
    Serie A
  • 1987 10e
    Serie A
  • 1988 8e
    Serie A
  • 1989 7e
    Serie A
  • 1990 13e
    Serie A
  • 1991 12e
    Serie A
  • 1992 12e
    Serie A
  • 1993 16e
    Serie A
  • 1994 1e
    Serie B
  • 1995 10e
    Serie A
  • 1996 4e
    Serie A
  • 1997 9e
    Serie A
  • 1998 5e
    Serie A
  • 1999 3e
    Serie A
  • 2000 7e
    Serie A
  • 2001 9e
    Serie A
  • 2002 17e
    Serie A
  • 2003 1e
    Serie C1
  • 2004 6e
    Serie B
  • 2005 16e
    Serie A
  • 2006 9e
    Serie A
  • 2007 6e
    Serie A
  • 2008 4e
    Serie A
  • 2009 4e
    Serie A
  • 2010 11e
    Serie A
  • 2011 9e
    Serie A
  • 2012 13e
    Serie A
  • 2013 4e
    Serie A
  • 2014 4e
    Serie A
  • 2015 4e
    Serie A
  • 2016 5e
    Serie A
  • 2017 8e
    Serie A
  • 2018 8e
    Serie A
  • 2019 16e
    Serie A
  • 2020 10e
    Serie A
  • 2021 13e
    Serie A

Eindklasseringen[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Competitie Niveau Eindstand Coppa Italia Opmerking
2000/01 Serie A I 9 Simple gold crown.svg
2001/02 17 2e ronde Finalist Supercoppa > AS Roma: 0-3; Failliet
2002/03 Serie C2 Girone B IV 1 -- meteen door naar Serie B o.b.v. sportieve verdienste in het verleden
2003/04 Serie B II 6 -- winnaar play-off laatste promotieplaats > Perugia Calcio: 2-1
2004/05 Serie A I 16 kwartfinale
2005/06 9 8e finale terug gezet van 4 naar 9 i.v.m. Italiaans voetbalschandaal uit 2006; Ligatopscorer Luca Toni: 31
2006/07 6 2e ronde
2007/08 4 kwartfinale
2008/09 4 8e finale
2009/10 11 8e finale
2010/11 9 8e finale
2011/12 13 8e finale
2012/13 4 kwartfinale
2013/14 4 Finale < SSC Napoli: 0-3
2014/15 4 halve finale
2015/16 5 8e finale
2016/17 8 kwartfinale
2017/18 8 kwartfinale
2018/19 16 halve finale
2019/20 10 kwartfinale
2020/21 13 8e finale

Fiorentina in Europa[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van Europese wedstrijden van ACF Fiorentina voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Fiorentina speelt sinds 1935 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam. De edities die Fiorentina heeft gewonnen zijn dik gedrukt:

1999/00, 2008/09, 2009/10
1956/57, 1969/70
2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17
1960/61, 1961/62, 1966/67, 1975/76, 1996/97
1972/73, 1973/74, 1977/78, 1982/83, 1984/85, 1986/87, 1989/90, 1998/99, 2000/01, 2001/02, 2007/08, 2008/09
1964/65, 1965/66, 1967/68, 1968/69, 1970/71
1935, 1960, 1962, 1965, 1966, 1967, 1972, 1975, 1977

Selectie 2020/21[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Positie Speler
1. Vlag van Italië DM Pietro Terracciano
2. Vlag van Argentinië V Lucas Martínez Quarta
3. Vlag van Italië V Cristiano Biraghi
4. Vlag van Servië V Nikola Milenković
5. Vlag van Italië M Giacomo Bonaventura
6. Vlag van Spanje M Borja Valero
7. Vlag van Frankrijk A Franck Ribéry
8. Vlag van Ghana M Alfred Duncan
9. Vlag van Servië A Dušan Vlahović
10. Vlag van Italië M Gaetano Castrovilli
11. Vlag van Ivoorkust A Christian Kouamé
14. Vlag van Burkina Faso M Bryan Dabo
18. Vlag van Italië M Riccardo Saponara
20. Vlag van Argentinië V Germán Pezzella Aanvoerder
Nr. Positie Speler
21. Vlag van Spanje V Pol Lirola
22. Vlag van Uruguay V Martín Cáceres
23. Vlag van Italië V Lorenzo Venuti
27. Vlag van Italië V Antonio Barreca
28. Vlag van Spanje M Tòfol Montiel
32. Vlag van Italië V Christian Dalle Mura
33. Vlag van Italië DM Federico Brancolini
34. Vlag van Marokko M Sofyan Amrabat
63. Vlag van Italië A Patrick Cutrone
69. Vlag van Polen DM Bartłomiej Drągowski
77. Vlag van Spanje A José Callejón
78. Vlag van Chili M Erick Pulgar
92. Vlag van Frankrijk M Valentin Eysseric
98. Vlag van Brazilië V Igor

Spelers records[bewerken | brontekst bewerken]

Top-5 meest gespeelde wedstrijden
Nr. Land Naam Positie Periode Aantal
1. Vlag van Italië Italië Giancarlo Antognoni Middenvelder 1972-1987 411
2. Vlag van Italië Italië Giuseppe Brizi Verdediger 1962-1976 357
3. Vlag van Italië Italië Manuel Pasqual Verdediger 2005-2016 356
4. Vlag van Italië Italië Giuseppe Chiappella Middenvelder 1949-1960 343
5. Vlag van Zweden Zweden Kurt Hamrin Aanvaller 1958-1967 340
Top-5 Doelpuntenmakers
Nr. Land Naam Periode Aantal
1. Vlag van Argentinië Argentinië Gabriel Batistuta 1991-2000 203
2. Vlag van Zweden Zweden Kurt Hamrin 1958-1967 184
3. Vlag van Argentinië Argentinië Miguel Montuori 1955-1961 77
4. Vlag van Italië Italië Giancarlo Antognoni 1972-1987 72
5. Vlag van Roemenië Roemenië Adrian Mutu 2006-2011 69

Bekende ex-spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de lijst van spelers van ACF Fiorentina voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Rugnummer 13[bewerken | brontekst bewerken]

Toenmalig Fiorentina-aanvoerder Davide Astori overleed op 4 maart 2018 op 31-jarige leeftijd in zijn slaap. Fiorentina maakte twee dagen later - net als Cagliari - bekend dat er als eerbetoon aan Astori nooit meer iemand anders met rugnummer dertien zou spelen voor de club.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie ACF Fiorentina van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.