ASTRO-H

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ASTRO-H
Schema van ASTRO-H na lancering
Schema van ASTRO-H na lancering
Algemene informatie
Andere namen Hitomi
Organisatie Japan Aerospace Exploration Agency, ISAS (Institute of Space and Astronautical Science)
Lancering 17 februari 2016
Lanceerplaats Tanegashima Space Center
Gelanceerd met H-IIA
Missielengte 3 jaar (gepland)
Gewicht 2,7 ton
Type omloopbaan Circulaire LEO (Low Earth Orbit) baan
Baanhoogte ca. 575 km
Omloopduur ca. 96 min.
Type telescoop röntgentelescoop
Golflengte waarnemingen röntgenstraling
Website
Portaal  Portaalicoon   Heelal

De ASTRO-H (ook bekend onder de naam Next, wat staat voor New X-ray Telescope) is een satelliet, bedoeld voor röntgenastronomie, van JAXA. De lancering in een 550 km hoge baan om de Aarde vond plaats op 17 februari 2016, 17:45 Japanse standaardtijd (08.45 UTC). De satelliet is gelanceerd door een H-IIA-raket vanuit het Tanegashima Space Center. Oorspronkelijk was de lancering gepland voor 12 februari maar ze werd uitgesteld omwille van de slechte weersverwachting.

Na de lancering werd de satelliet herdoopt in "Hitomi" ("oogpupil"), niettegenstaande er reeds een andere Japanse satelliet met die naam in omloop was, namelijk PRISM (Picosatellite for Remote-sensing and Innovative Space Missions), een kleine satelliet van de Universiteit van Tokio.[1]

De satelliet weegt 2,7 ton en is daarmee het zwaarste astronomische project van Japan tot nu toe.

Missieverloop[bewerken]

Na een testfase van 3 maanden zou de wetenschappelijke missie drie jaar duren. Tijdens de testperiode, op 25 maart 2016, deed zich echter een ernstig incident voor. Bij het observeren van een quasar in een Markarian-sterrenstelsel begon de satelliet plotseling te tuimelen en op 26 maart viel hij gedeeltelijk uiteen. Vanop de aarde werden elf brokstukken gedetecteerd. Het signaal van de satelliet stopte definitief op 28 maart.

JAXA hoopte dat, wanneer de tuimeling uiteindelijk vertraagde, het nog mogelijk zou zijn om communicatie met het ruimtetuig te herstellen en alsnog iets van de missie te redden.[2]

Instrumenten[bewerken]

ASTRO-H/Hitomi is een astronomisch ruimteobservatorium met vier röntgentelescopen aan boord:

  • SXT-1 is een telescoop die werkt in het bereik van 0,3 tot 12 keV (zachte röntgenstraling), met een camera uitgerust met een 6,5-megapixel CCD. De hoekresolutie is ongeveer 100 boogseconden.
  • SXT-2 werkt in hetzelfde bereik als SXT-1 maar heeft in plaats van een camera de SXS (Soft X-Ray Spectrometer), die gebruikmaakt van microcalorimetrie. De temperatuur van de sensor is gekoeld tot vlak bij het absolute nulpunt. Door de kleine temperatuursveranderingen te meten die invallende röntgenstralen veroorzaken kan de energie ervan met een hoge resolutie bepaald worden. Het koelsysteem werd ontwikkeld door Japan en de Verenigde Staten (NASA). Het filterwiel dat de intensiteit van de röntgenstralingsbron kan aanpassen, evenals de ijkbron van de röntgenspectrometer zijn ontwikkeld in Nederland (SRON) en Zwitserland (Universiteit van Genève).[3] Het filterwiel voorkomt dat de spectrometer overbelast raakt bij sterke astronomische röntgenbronnen. De ijkbron maakt het mogelijk te corrigeren voor instabiliteiten in de spectrometer. Deze componenten zijn essentieel om de ruimtetelescoop zowel grote sterrenkaarten te kunnen laten maken als uiterst nauwkeurige spectra van objecten in het jongste heelal, zoals restanten van supernova’s, te laten meten.
  • HXT-1 en HXT-2 zijn twee telescopen in het bereik van harde röntgenstraling (5 tot 80 keV), met een brandpuntslengte van 12 meter. Dat betekent dat hun cameras op een uitschuifbare balk, de Extensible Optical Bench (EOB) zijn gemonteerd die na de lancering wordt uitgeschoven.
  • Daarnaast zijn er nog twee Soft Gamma-ray Detectors (SGD) aan boord. Deze detecteren gammastralingsfotonen in het gebied van 40 tot 600 keV, zonder echter gebruik te maken van een telescoop. Ze kunnen dus geen opnamen maken van de bron van de stralen.

Externe link[bewerken]