Aanslag op Alois Bamberger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De aanslag op Alois Bamberger was een aanslag tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op zaterdagavond 30 januari 1943 werd de op de Verspronckweg in Haarlem fietsende Duitse onderofficier Alois Bamberger (11 juni 1912) door een kogel dodelijk in de rug getroffen. Op circa tien meter afstand werd de huls van een 9 mm pistoolkogel gevonden.

Bamberger was onderofficier bij de geneeskundige dienst van de Wehrmacht. Het is nooit opgehelderd wie de aanslag op de Duitser heeft gepleegd. Het is ook niet duidelijk of de aanslag gericht was tegen Bamberger als militair of dat het een afrekening in de privésfeer betrof.

Represaille[bewerken]

Als Duitse vergeldingsmaatregel werden op 1 februari 1943 in totaal 109 inwoners van Haarlem opgepakt, van hen werden er 102 als gijzelaars naar Kamp Vught gebracht. Op 2 februari 1943 werden drie Joden en zeven communisten geëxecuteerd in de duinen bij het Kopje van Bloemendaal. Onder hen waren Barend Chapon, de voorzitter van de Joodse Raad in Haarlem, en de Haarlemse opperrabbijn Philip Frank.

De tien slachtoffers waren:

De stoffelijke resten van de terechtgestelden werden diezelfde dag nog gecremeerd in het crematorium Driehuis-Westerveld. De urnen zijn daarna in zee gegooid.[1] De familieleden van Drilsma, Frank en Chapon werden de volgende dag gearresteerd en weggevoerd via Westerbork naar Auschwitz. Daar werden de drie Joodse families uit Haarlem op 12 februari 1943 vermoord.[2]

Onder meer de SD'er Ernst Wehner en de NSB-politieagent Fake Krist waren betrokken bij het opstellen van de lijst met slachtoffers. Beiden zouden later door het verzet worden omgebracht. De represaille wordt vaak in verband gebracht met de Velser Affaire. Alois Bamberger en Ernst Wehner liggen begraven op de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn.

Monument[bewerken]

In de hal van het stadhuis van Haarlem herinnert een naambord (ontwerp van Han Bijvoet) aan de tien op 2 februari 1943 gefusilleerden. In de duinen staan op de plek van de executies twee gedenkstenen en een informatiebord.

Externe link[bewerken]