Aaskevers
| Aaskevers | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Gewone doodgraver (Nicrophorus vespilloides) | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Familie | ||||||||||||||
| Silphinae Latreille, 1802 | ||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||
| Aaskevers op | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
De aaskevers (Silphinae) zijn een onderfamilie van kevers behorende tot de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae) binnen de onderorde Polyphaga. De meeste soorten (maar niet alle) leven van of op aas. Vaak wordt er gejaagd op de andere insecten die op aas leven.
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]Aaskevers hebben knotsvormige antennen en een sterk ontwikkeld reukvermogen. De dekschilden zijn vaak sterk afgeknot. Het zijn meestal prima vliegers. Ze hebben een afgeplat, bruin of zwart lichaam, vaak met gele of rode banden of vlekken. De lichaamslengte varieert meestal tussen 0,4 tot 3,0 cm.[1]
In Midden-Europa zijn de geslachtengroepen Necrophorini en Silphini vertegenwoordigd. Bij de Necrophorini zijn de dekschilden niet zo lang en laten de laatste paar segmenten van het achterlijf onbedekt. Bij de Silphini bedekken de dekschilden wel het gehele achterlijf. Het geslacht Nicrophorus heeft korte dekschilden, die een gedeelte van het achterlijf onbedekt laten.
Voortplanting
[bewerken | brontekst bewerken]Na de paring graven ze de grond weg onder een kadaver en leggen hun eieren naast het dode dier. Na het uitkomen beginnen de larven direct van het rottende vlees te eten. De larven worden ook vaak gevoerd met opgebraakt voorverteerd voedsel. Er zijn ook aaskevers die dierenmest tot balletjes oprollen en daarin hun eitjes leggen. Als de larven uitkomen, beginnen ze de mest van binnenuit op te eten.
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]Deze familie komt voor op het hele noordelijk halfrond, op de grond bij kadavers, mest en zwammen.
Fylogenie
[bewerken | brontekst bewerken]Tot 2024 werden de Silphidae als een aparte familie beschouwd, maar verschillende publicaties tussen 1927 en 2023 hebben aangetoond dat de aaskevers zijn ingenesteld in de familie van de kortschildkevers (Staphylinidae). Sinds 2024 worden ze beschouwd als een onderfamilie van de Staphylinidae. De onderfamilie omvat onder andere de volgende geslachtengroepen:
- Tribus Necrophorini
- Nicrophorus (Doodgravers)
- Tribus Silphini
In Nederland waargenomen soorten
[bewerken | brontekst bewerken]- Genus: Ablattaria
- Genus: Aclypea
- Genus: Dendroxena
- Dendroxena quadrimaculata - (Rupsenaaskever)
- Genus: Necrodes
- Necrodes littoralis - (Oeveraaskever)
- Genus: Nicrophorus
- Nicrophorus germanicus - (Duitse doodgraver)
- Nicrophorus humator - (Zwarte doodgraver)
- Nicrophorus interruptus
- Nicrophorus investigator
- Nicrophorus sepultor
- Nicrophorus vespillo - (Krompootdoodgraver)
- Nicrophorus vespilloides - (Gewone doodgraver)
- Nicrophorus vestigator
- Genus: Oiceoptoma
- Oiceoptoma thoracicum - (Oranje aaskever)
- Genus: Phosphuga
- Phosphuga atrata - (Slakkenaaskever)
- Genus: Silpha
- Silpha carinata
- Silpha obscura - (Donkere aaskever)
- Silpha tristis
- Silpha tyrolensis
- Genus: Thanatophilus
- Thanatophilus dispar
- Thanatophilus rugosus - (Rimpelige aaskever)
- Thanatophilus sinuatus