Abraham van der Hart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theekoepel van het Haarlemse Bellevue uit 1801
Het Barnaarthuis Nieuwegracht 7 Haarlem (1808)

Abraham van der Hart (Amsterdam, 27 mei 1747 - aldaar, 1 februari 1820) was een Nederlands architect.

Beknopte biografie[bewerken]

Vanaf 1777 tot zijn dood in 1820 was Van der Hart stadsbouwmeester van Amsterdam. Er kwamen verschillende grote werken tot stand onder zijn stadsbouwmeesterschap. Zo realiseerde hij onder meer het Maagdenhuis en het Nieuwe Werkhuis, sinds 1978 Dr. Sarphatihuis genaamd, allebei uitgevoerd in een classicistische stijl. Ook werden onder zijn leiding in 1829 twee gezichtsbepalende Amsterdamse torens gesloopt. Dit waren de Jan Roodenpoortstoren en de Haringpakkerstoren.

Van der Hart heeft in particuliere opdracht ook nog een aantal statige patriciërswoningen ontworpen. Deze zijn met name te vinden in Amsterdam en Haarlem. Voorbeelden in Haarlem zijn Huis Hodshon en Huis Barnaart. Van der Hart werd als stadsbouwmeester opgevolgd door Jan de Greef.

Zijn werk werd getypeerd als een zeer gereserveerd gebruik van architectonische elementen en het effect van zijn voorname gevels berust geheel op de goede verhoudingen.

Lijst met werken[bewerken]

Zie ook[bewerken]