Abre los ojos
| Abre los ojos | ||||
|---|---|---|---|---|
| Alternatieve titel(s) | Open Your Eyes | |||
| Regie | Alejandro Amenábar | |||
| Producent | Fernando Bovaira & José Luis Cuerda | |||
| Scenario | Alejandro Amenábar & Mateo Gil | |||
| Hoofdrollen | Eduardo Noriega Penélope Cruz Najwa Nimri | |||
| Muziek | Alejandro Amenábar & Mariano Marín | |||
| Montage | María Elena Sáinz de Rozas | |||
| Cinematografie | Hans Burman | |||
| Productiebedrijf | Lionsgate UK | |||
| Distributie | Sogepaq Distribución (Esp) Cine Archivo (Ned) | |||
| Première | 1997 | |||
| Genre | Mystery | |||
| Speelduur | 117 min. | |||
| Taal | Spaans | |||
| Land van herkomst | ||||
| Budget | 370.000.000,- Spaanse peseta's (± 2.225.000,- euro) | |||
| Gewonnen prijzen | 5 | |||
| Overige nominaties | 11 | |||
| Remake | Vanilla Sky | |||
| Kijkwijzer | Angst Geweld Grof taalgebruik | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
Abre los ojos (Engelse titel: Open Your Eyes; 'Open je ogen') is een Spaanse mystery-dramafilm uit 1997 onder regie van Alejandro Amenábar. Hij schreef het verhaal zelf, samen met Mateo Gil. De plot en de thema's van het bovennatuurlijke in de film vertonen overeenkomsten met de roman Ubik van Philip K. Dick.
Abre los ojos werd genomineerd voor tien Goya's en won onder meer de grote prijs van het Internationaal filmfestival van Tokio. In 2001 bracht regisseur Cameron Crowe een Amerikaanse remake van Abre los ojos uit onder de titel Vanilla Sky ('Hemel van vanille'). De remake speelt zich af in New York in plaats van Madrid, maar volgt verder vrij nauwkeurig de originele verhaallijn, hoewel de sfeer in het origineel naargeestiger is.
Verhaal
[bewerken | brontekst bewerken]Een knappe jonge man wordt wakker door een vrouwelijke stem die hem zegt zijn ogen te openen. Hij rijdt naar een verlaten stad. Hij wordt opnieuw wakker, dit keer met een vrouw naast hem in bed. Hij zegt tegen haar dat ze hem geen berichten op zijn wekker moet achterlaten.
Vanuit een gevangeniscel in Madrid vertelt de 25-jarige César zijn verhaal aan psychiater Antonio terwijl hij een prothetisch masker draagt. Flashbacks onthullen de volgende gebeurtenissen: de knappe César trekt de aandacht van vrouwen. Op zijn verjaardag flirt hij met Sofía, de date van zijn beste vriend Pelayo. Later brengt hij haar naar huis en brengt er de nacht door, maar ze slapen niet samen. De volgende ochtend stopt Césars obsessieve ex-liefde Nuria buiten het appartement van Sofía om hem een lift en seks aan te bieden. Onderweg naar haar huis veroorzaakt ze echter een ongeluk met de bedoeling hen allebei te doden. César overleeft het ongeluk maar wordt verschrikkelijk verminkt, buiten het bereik van de cosmetische chirurgie om zijn gezicht te herstellen, dus besluit hij een masker te dragen om zijn gezicht te verbergen. Sofía kan het niet opbrengen hem te zien en probeert afstand te houden.
Na Césars verminking krijgt hij een reeks desoriënterende ervaringen. Stomdronken valt César in slaap op straat. Bij het ontwaken is alles veranderd: Sofía beweert nu van hem te houden en de chirurgen herstellen zijn verloren uiterlijk. Maar terwijl hij op een nacht met Sofía vrijt, verandert zij plotseling in Nuria. Geschokt verstikt César haar met een kussen. Toch gelooft iedereen dat Nuria inderdaad de vrouw is die iedereen Sofía noemt, en hij wordt gevangen gezet voor haar moord.
Terwijl hij gevangen zit, keren fragmenten van zijn verleden naar hem terug als in een droom. Het blijkt dat César, kort nadat hij dronken op straat in slaap was gevallen een contract had ondertekend met Life Extension, een bedrijf gespecialiseerd in cryonische bevriezing, om bewaard te worden en uiterst lucide en levensechte virtuele realiteit dromen te ervaren. Terug op het hoofdkantoor, onder toezicht van gevangenisbewakers, ontdekt hij dat ze gespecialiseerd zijn in cryonische bevriezing met een twist: "kunstmatige waarneming", ofwel het aanbieden van een fantasie gebaseerd op het verleden aan klanten die in de toekomst worden herboren. Hij pleegde kort na het ondertekenen van het contract thuis zelfmoord en werd in cryonische suspensie geplaatst. Duvernois, de L.E.-vertegenwoordiger die César's ervaringen tijdens het dromen aan hem uitlegt, onthult dat hij zich 150 jaar in de toekomst bevindt en dat de tijd van César vanaf zijn ontwaken op straat tot nu een droom is geweest, achteraf in zijn echte leven werd geïntegreerd en zijn ware herinneringen vervangend.
Aan het einde van de film besluit César wakker te worden en te herrijzen door zelfmoord te plegen. Overtuigd dat zijn leven sinds die dronken nacht op straat een nachtmerrieachtige visie is die door Life Extension werd gecreëerd, springt hij van het dak van het hoofdkantoor van het bedrijf. De film eindigt, blijkbaar ambigu, met een zwart scherm met een vrouw die hem zegt zijn ogen te openen.
Rolverdeling
[bewerken | brontekst bewerken]| Acteur | Personage |
|---|---|
| Eduardo Noriega | César |
| Penélope Cruz | Sofía Cueto |
| Chete Lera | Antonio |
| Fele Martínez | Pelayo |
| Najwa Nimri | Nuria |
| Gérard Barray | Serge Duvernois |
Ontvangst
[bewerken | brontekst bewerken]Recensies
[bewerken | brontekst bewerken]Op Rotten Tomatoes geeft 85% van de 46 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,39/10.[1]
Prijzen en nominaties
[bewerken | brontekst bewerken]Een selectie:
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
|---|---|---|---|---|
| 1999 | Premios Goya (13de uitreiking) |
Beste film | Abre los ojos | Genomineerd |
| Beste regisseur | Alejandro Amenábar | Genomineerd | ||
| Beste acteur | Eduardo Noriega | Genomineerd | ||
| Beste origineel scenario | Alejandro Amenábar, Mateo Gil | Genomineerd | ||
| Beste montage | María Elena Sáinz de Rozas | Genomineerd | ||
| Beste artdirector | Wolfgang Burmann | Genomineerd | ||
| Beste productiemanager | Emiliano Otegui | Genomineerd | ||
| Beste geluid | Daniel Goldstein, Ricardo Steinberg, Patrick Ghislain | Genomineerd | ||
| Beste speciale effecten | Reyes Abades, Alberto Esteban, Aurelio Sánchez | Genomineerd | ||
| Beste grime en haarstijl | Paca Almenara, Colin Arthur, Silvie Imbert | Genomineerd |
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- (en)
Abre los ojos in de Internet Movie Database
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Abre los ojos op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (en)
Abre los ojos op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 25 augustus 2019
