Naar inhoud springen

Abre los ojos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Abre los ojos
Alternatieve titel(s) Open Your Eyes
Regie Alejandro Amenábar
Producent Fernando Bovaira & José Luis Cuerda
Scenario Alejandro Amenábar & Mateo Gil
Hoofdrollen Eduardo Noriega
Penélope Cruz
Najwa Nimri
Muziek Alejandro Amenábar &
Mariano Marín
Montage María Elena Sáinz de Rozas
Cinema­tografie Hans Burman
Productie­bedrijf Lionsgate UKBewerken op Wikidata
Distributie Sogepaq Distribución (Esp)
Cine Archivo (Ned)
Première 1997
Genre Mystery
Speelduur 117 min.
Taal Spaans
Land van herkomst Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Italië Italië
Budget 370.000.000,- Spaanse peseta's
(± 2.225.000,- euro)
Gewonnen prijzen 5
Overige nominaties 11
Remake Vanilla Sky
Kijkwijzer
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Bekijk/bewerk dit op Wikidata
Angst Geweld Grof taalgebruik
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Abre los ojos (Engelse titel: Open Your Eyes; 'Open je ogen') is een Spaanse mystery-dramafilm uit 1997 onder regie van Alejandro Amenábar. Hij schreef het verhaal zelf, samen met Mateo Gil. De plot en de thema's van het bovennatuurlijke in de film vertonen overeenkomsten met de roman Ubik van Philip K. Dick.

Abre los ojos werd genomineerd voor tien Goya's en won onder meer de grote prijs van het Internationaal filmfestival van Tokio. In 2001 bracht regisseur Cameron Crowe een Amerikaanse remake van Abre los ojos uit onder de titel Vanilla Sky ('Hemel van vanille'). De remake speelt zich af in New York in plaats van Madrid, maar volgt verder vrij nauwkeurig de originele verhaallijn, hoewel de sfeer in het origineel naargeestiger is.

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Een knappe jonge man wordt wakker door een vrouwelijke stem die hem zegt zijn ogen te openen. Hij rijdt naar een verlaten stad. Hij wordt opnieuw wakker, dit keer met een vrouw naast hem in bed. Hij zegt tegen haar dat ze hem geen berichten op zijn wekker moet achterlaten.

Vanuit een gevangeniscel in Madrid vertelt de 25-jarige César zijn verhaal aan psychiater Antonio terwijl hij een prothetisch masker draagt. Flashbacks onthullen de volgende gebeurtenissen: de knappe César trekt de aandacht van vrouwen. Op zijn verjaardag flirt hij met Sofía, de date van zijn beste vriend Pelayo. Later brengt hij haar naar huis en brengt er de nacht door, maar ze slapen niet samen. De volgende ochtend stopt Césars obsessieve ex-liefde Nuria buiten het appartement van Sofía om hem een lift en seks aan te bieden. Onderweg naar haar huis veroorzaakt ze echter een ongeluk met de bedoeling hen allebei te doden. César overleeft het ongeluk maar wordt verschrikkelijk verminkt, buiten het bereik van de cosmetische chirurgie om zijn gezicht te herstellen, dus besluit hij een masker te dragen om zijn gezicht te verbergen. Sofía kan het niet opbrengen hem te zien en probeert afstand te houden.

Na Césars verminking krijgt hij een reeks desoriënterende ervaringen. Stomdronken valt César in slaap op straat. Bij het ontwaken is alles veranderd: Sofía beweert nu van hem te houden en de chirurgen herstellen zijn verloren uiterlijk. Maar terwijl hij op een nacht met Sofía vrijt, verandert zij plotseling in Nuria. Geschokt verstikt César haar met een kussen. Toch gelooft iedereen dat Nuria inderdaad de vrouw is die iedereen Sofía noemt, en hij wordt gevangen gezet voor haar moord.

Terwijl hij gevangen zit, keren fragmenten van zijn verleden naar hem terug als in een droom. Het blijkt dat César, kort nadat hij dronken op straat in slaap was gevallen een contract had ondertekend met Life Extension, een bedrijf gespecialiseerd in cryonische bevriezing, om bewaard te worden en uiterst lucide en levensechte virtuele realiteit dromen te ervaren. Terug op het hoofdkantoor, onder toezicht van gevangenisbewakers, ontdekt hij dat ze gespecialiseerd zijn in cryonische bevriezing met een twist: "kunstmatige waarneming", ofwel het aanbieden van een fantasie gebaseerd op het verleden aan klanten die in de toekomst worden herboren. Hij pleegde kort na het ondertekenen van het contract thuis zelfmoord en werd in cryonische suspensie geplaatst. Duvernois, de L.E.-vertegenwoordiger die César's ervaringen tijdens het dromen aan hem uitlegt, onthult dat hij zich 150 jaar in de toekomst bevindt en dat de tijd van César vanaf zijn ontwaken op straat tot nu een droom is geweest, achteraf in zijn echte leven werd geïntegreerd en zijn ware herinneringen vervangend.

Aan het einde van de film besluit César wakker te worden en te herrijzen door zelfmoord te plegen. Overtuigd dat zijn leven sinds die dronken nacht op straat een nachtmerrieachtige visie is die door Life Extension werd gecreëerd, springt hij van het dak van het hoofdkantoor van het bedrijf. De film eindigt, blijkbaar ambigu, met een zwart scherm met een vrouw die hem zegt zijn ogen te openen.

Op Rotten Tomatoes geeft 85% van de 46 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 7,39/10.[1]

Prijzen en nominaties

[bewerken | brontekst bewerken]

Een selectie:

Jaar Evenement Categorie Genomineerde Resultaat
1999 Premios Goya
(13de uitreiking)
Beste film Abre los ojos Genomineerd
Beste regisseur Alejandro Amenábar Genomineerd
Beste acteur Eduardo Noriega Genomineerd
Beste origineel scenario Alejandro Amenábar, Mateo Gil Genomineerd
Beste montage María Elena Sáinz de Rozas Genomineerd
Beste artdirector Wolfgang Burmann Genomineerd
Beste productiemanager Emiliano Otegui Genomineerd
Beste geluid Daniel Goldstein, Ricardo Steinberg, Patrick Ghislain Genomineerd
Beste speciale effecten Reyes Abades, Alberto Esteban, Aurelio Sánchez Genomineerd
Beste grime en haarstijl Paca Almenara, Colin Arthur, Silvie Imbert Genomineerd