Adagio for Strings

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Adagio for Strings
Componist Samuel Barber
Toonsoort bes-klein
Opusnummer 11
Andere aanduiding arrangement van het 2de deel van het strijkkwartet op. 11
Gecomponeerd in 1936
Première 5 november 1938
Duur ca. 8 minuten
Vorige werk Three songs op. 10 op tekst van James Joyce
Volgende werk [First] Essay for orchestra, op. 12
Oeuvre Oeuvre van Samuel Barber
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Adagio for Strings is een compositie van de Amerikaanse componist Samuel Barber. Adagio for Strings is een van zijn bekendste werken.

Barbers Adagio for Strings is een bewerking voor strijkorkest van het tweede deel van zijn Eerste Strijkkwartet uit 1936. In januari 1938 stuurde Barber de partituur naar de dirigent Arturo Toscanini. Toscanini stuurde het stuk terug zonder commentaar, waardoor Barber geagiteerd raakte. Hierop liet Toscanini (die om zijn fenomenaal geheugen bekend stond) via een vriend weten dat hij het stuk al in zijn geheugen op had geslagen. De première vond plaats op 5 november 1938 in New York. De première werd verzorgd door het NBC Symfonieorkest onder leiding van Toscanini.

Door de langzame, slepende strijkerslijnen en de mineur-toonsoort waarin het staat klinkt het stuk droevig. Het wordt wel beschouwd als één van de droevigste muziekstukken ooit gecomponeerd.

Barber bewerkte het stuk in 1967 ook voor een achtstemmig koor op de tekst van het Agnus Dei. Dit muziekstuk is ook zeer bekend dankzij de film Platoon van Oliver Stone.

Het stuk wordt ook gebruikt in het game-of-the-year 1999 computerspel Homeworld, waar het voornamelijk wordt gespeeld gedurende de tussenfilmpjes.

Populariteit in de popmuziek[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]