Advocaat van de duivel (Kerk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De advocaat van de duivel (lat: advocatus diaboli), officieel promotor fidei ("bevorderaar van het geloof") was een functie binnen het canonieke recht van de Rooms-katholieke Kerk die tot doel had de heiligverklaring van een kandidaat te weerspreken door bewijzen te vergaren en voor te dragen dat wonderen op fraude berustten of de heilige geen onberispelijke levenswandel had. Zijn tegenspeler, de advocatus dei (advocaat van God), had tot taak de kandidaat-heilige te verdedigen. De functie werd ingevoerd in 1587 door Paus Sixtus V en in 1982 door Paus Johannes Paulus II weer afgeschaft. Na de afschaffing van dit ambt werden meer dan 500 personen door de laatst genoemde heilig verklaard tegen 98 in de rest van de 20e eeuw.

Hoewel de functie is afgeschaft, kan het Vaticaan, desgewenst, nog steeds getuigen uitnodigen die tegen een heiligverklaring pleiten. Dit overkwam de Amerikaanse schrijver en columnist Christopher Hitchens die getuigde tegen de zaligverklaring van Moeder Teresa.

De term heeft tegenwoordig een andere betekenis en duidt iemand aan die (vaak tegen zijn eigenlijke opinie) het standpunt van een tegenstander vertolkt ten behoeve van het debat.