Agnolo Bronzino

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Agnolo Bronzino
Portret van Agnolo Bronzino door Alessandro Allori (detail)
Portret van Agnolo Bronzino door Alessandro Allori (detail)
Persoonsgegevens
Volledige naam Agnolo di Cosimo
Geboren Florence, 17 november 1503
Overleden Florence, 23 november 1572
Geboorteland Florentijnse Republiek
Beroep(en) schilder
Oriënterende gegevens
Leermeester Raffaellino del Garbo
Pontormo
Leerling(en) Alessandro Allori
Stijl(en) Hoogrenaissance
Maniërisme
Bekende werken Allegorie met Venus, Cupido en Tijd
Portret van Eleonora van Toledo
Portret van Lucrezia Panciatichi
Beïnvloed door Rafaël
Michelangelo
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Allegorie met Venus, Cupido en Tijd, 1545, National Gallery, Londen
Portret van Eleonora di Toledo en haar zoon Giovanni door Agnolo Bronzino, 1545, Galleria degli Uffizi, Florence

Agnolo Bronzino (Florence, 17 november 150323 november 1572), ook wel Agnolo di Cosimo of Agnolo Tori, was een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de maniëristische stijl. Hij was leerling van Raffaellino del Garbo en van Jacopo da Pontormo.

Levensloop[bewerken]

Bronzino's eerste opdracht na zijn leerperiode waren de fresco's in de Certosa di Galuzzo nabij Florence, waaraan hij samen met Pontormo werkte. Deze samenwerking was van groot belang voor zijn verdere ontwikkeling. Hoewel hij niet dezelfde spirituele bedoelingen als Pontormo bleef navolgen, blijft de invloed van Pontormo zichtbaar. Bronzino ontwikkelde een verfijnde opzichzelfstaande esthetiek.

In 1539 werkte Bronzino mee aan het decoratieprogramma voor de bruiloft van Cosimo I de' Medici met Eleonora van Toledo, van wie hij een portret maakte dat zijn bekendste zou worden. Met zijn uitstekende werk verwierf hij in 1540 een aanstelling als hofschilder aan het hof van de Medici. Zijn portretten worden beschouwd als de meest verfijnde van de 16e eeuw.

Tijdens zijn reis naar Rome van 1546 tot 1548 bestudeerde Bronzino werken van Rafaël en Michelangelo. In zijn latere werk experimenteerde hij met allegorische scènes, waarbinnen een zorgvuldig afgewogen sensualiteit tegenover uitbundige compositie versterkende elementen worden samengevoegd.

Zijn belangrijkste leerling en navolger was Alessandro Allori. Ten tijde van zijn overlijden in 1572 woonde Bronzino in het huis van Allori. Hij is nauwelijks buiten Florence actief geweest.

Musea[bewerken]

Het werk van Bronzino is onder andere te vinden in Florence in:

en in verschillende andere musea, waaronder: