Ahmad ibn Muhammad ibn Kathīr al-Farghānī

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ahmad ibn Muhammad ibn Kathīr al-Farghānī, ook wel Alfragnus genoemd ((ar) أبو العبّاس أحمد بن محمد بن كثير الفرغاني) is een bekende Perzisch[1][2] astronoom uit de 9de eeuw.

Studiegebied[bewerken]

Onder andere heeft hij, samen met een team onder leiding van al-Ma'mūn in Baghdad, een poging ondernomen om de diameter van de aardbol te berekenen door het meten van meridiaanbooglengte.

Zijn boek Elements of astronomy on the celestial motions (Elementen van astronomie over de hemelbewegingen)[bron?] geschreven rond 833 was een krachtige samenvatting van Ptolemeus zijn Almagest. Het werd in de 12de eeuw vertaald naar het Latijn en bleef in Europa populair tot in de tijd van Regiomontanus. De kennis van de astronomische ideeën van Ptolomeus vinden we terug in Dante Alighieris werk, zoals Divina Commedia en Convivio wat een bewijs is dat deze uit Alfraganus zijn boek afkomstig zijn.[3][4] De Nederlandse Jacobus Golius publiceerde in de 17de eeuw de Arabisch tekst op basis van een manuscript dat hij in het Midden-Oosten kon bemachtigen. Van dit document maakte hij tevens een nieuwe Latijnse vertaling met extra notities.

Alfragnus verhuisde later naar Caïro hij een verhandeling schreef over het astrolabium rond 856. Hij hield in 861 ook toezicht op de bouw van de grote nilometer op het eiland al-Rawda in oud Caïro .

De krater Alfragnus op de maan is naar hem genoemd.

Externe links[bewerken]