Naar inhoud springen

Albanees voetbalelftal (mannen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Albanië
Vlag van Albanië
Bijnaam Kuqezinjtë (De roodzwarten)
Shqiponjat (De adelaars)
Kledingsponsor Macron
FIFA-ranglijst 66 Gedaald 1 (3 april 2025)
Hoogste ranking 22e (aug 2015)
Laagste ranking 124e (aug 1997)
Associatie FSHF
Bondscoach Vlag van Brazilië Sylvinho
Stadion Arena Kombëtare, Tirana
Meeste interlands Lorik Cana (93)
Topscorer Erjon Bogdani (18)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Albanië (1946-1992) Albanië 2–3 Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)
(Tirana, Albanië; 7 oktober 1946)
Grootste overwinning:
Vlag van Albanië Albanië 5–0 Vietnam Vlag van Vietnam
(Norcia, Italië; 12 februari 2003)
Vlag van Albanië Albanië 6–1 Cyprus Vlag van Cyprus
(Tirana, Albanië; 12 augustus 2009)
Vlag van Albanië Albanië 5–0 San Marino Vlag van San Marino
(Elbasan, Albanië; 8 september 2021)
Grootste nederlaag:
Vlag van Hongarije (1949-1956) Hongarije 12–0 Albanië Vlag van Albanië (1946-1992)
(Boedapest, Hongarije; 24 september 1950)
Europees kampioenschap
Optredens 2 (eerste keer: 2016)
Beste resultaat Eerste ronde (2016, 2024)
Thuis
Uit
Derde

Het Albanees voetbalelftal is een team van voetballers dat Albanië vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities, zoals de kwalificatiewedstrijden voor het WK, het EK en de Nations League. In augustus 2015 behaalde het met de 22ste plaats haar hoogste notering op de FIFA-wereldranglijst.

De Albanese voetbalbond werd opgericht in 1930. Albanië kwalificeerde zich tot op heden voor twee eindtoernooien, het EK 2016 in Frankrijk en het EK 2024 in Duitsland. Beide keren werd het in de groepsfase uitgeschakeld.

Het traditionele tenue van Albanië bestaat uit een rood shirt, zwarte broek en doorgaans zwarte of rode kousen. Deze kleuren verwijzen naar de Albanese vlag. Het speelt haar thuiswedstrijden in de Arena Kombëtare, ook wel bekend als het Air Albania stadion. De grootste rivaal van het Albanees voetbalelftal is het Servisch voetbalelftal.

Huidige selectie

[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende spelers maakten op 26 mei 2025 deel uit van de definitieve selectie voor de WK 2026-kwalificatiewedstrijden tegen Vlag van Servië Servië (7 juni 2025) en Vlag van Letland Letland (10 juni 2025).

Nr. Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Thomas Strakosha 39 0 Vlag van Griekenland AEK Athene
12 Elhan Kastrati 3 0 Vlag van Italië AS Cittadella
23 Alen Sherri 1 0 Vlag van Italië Cagliari
Mario Dajsinani 1 0 Vlag van Albanië KF Egnatia
Verdediging
Elseid Hysaj 89 2 Vlag van Italië Lazio Roma
2 Iván Balliu 19 0 Vlag van Spanje Rayo Vallecano
3 Naser Aliji 16 0 Vlag van Albanië Dinamo Tirana
5 Arlind Ajeti 34 1 Vlag van Turkije Bodrum FK
6 Berat Djimsiti Aanvoerder 63 1 Vlag van Italië Atalanta
Mario Mitaj 23 0 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Ittihad
15 Marash Kumbulla 23 0 Vlag van Spanje Espanyol
18 Ardian Ismajli 44 3 Vlag van Italië Empoli
Ardian Bajrami 3 0 Vlag van Portugal Benfica
Middenveld
4 Juljan Shehu 1 0 Vlag van Polen Widzew Łódź
8 Kristjan Asllani 31 3 Vlag van Italië Internazionale
10 Nedim Bajrami 33 6 Vlag van Schotland Rangers
14 Qazim Laçi 37 4 Vlag van Tsjechië Sparta Praag
16 Medon Berisha 3 0 Vlag van Italië US Lecce
19 Adrion Pajaziti 2 0 Vlag van Kroatië HNK Gorica
20 Ylber Ramadani 45 1 Vlag van Italië US Lecce
Aanval
7 Rey Manaj 40 10 Vlag van Turkije Sivasspor
9 Jasir Asani 23 5 Vlag van Zuid-Korea Gwangju
11 Myrto Uzuni 40 6 Vlag van Verenigde Staten Austin FC
17 Ernest Muçi 15 3 Vlag van Turkije Beşiktaş
21 Arbër Hoxha 13 0 Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb
22 Armando Broja 25 5 Vlag van Engeland Everton
Mirlind Daku 8 1 Vlag van Rusland Roebin Kazan

1946 – 2014: Vroege geschiedenis

[bewerken | brontekst bewerken]

De Albanese voetbalbond werd opgericht in 1930, maar het Albanees voetbalelftal speelde pas na de Tweede Wereldoorlog zijn eerste interland waarbij het in 1946 met 2-3 verloor van Joegoslavië. Het schreef zich voor de eerste keer in voor een internationaal toernooi, voor het EK van 1964. Het overleefde de eerste ronde, omdat de wedstrijden tegen Griekenland niet werden gespeeld vanwege politieke redenen, in de achtste finales was Denemarken te sterk (4-0 nederlaag in Kopenhagen, 1-0 zege in Tirana). Tijdens de kwalificaties voor het WK van 1966 verloor het de eerste vijf wedstrijden, maar in de laatste wedstrijd speelde het een beslissende rol door met 0-0 gelijk te spelen tegen Noord-Ierland, waardoor Zwitserland zich plaatste voor het WK. Tijdens de kwalificaties voor het EK van 1968 speelde eenzelfde scenario zich af, in de laatste wedstrijd hielde Albanië West-Duitsland op een doelpuntloos gelijkspel, waardoor Joegoslavië zich plaatste voor de kwartfinales.

In de jaren zeventig raakte het orthodox-communistische land steeds verder geïsoleerd en speelde het alleen voor het EK 1972 en WK 1974 internationale wedstrijden. Het haalde alleen succes tegen Turkije (3-0 zege), Polen (gelijkspel) en Finland (eerste WK-overwinning). Opvallend waren de prestaties tijdens de kwalificatie voor het WK van 1986. In Tirana won Albanië met 2-0 van België en Polen werd in eigen land op een 2-2 gelijkspel gehouden. Daarna liepen de prestaties weer sterk terug, tot 2002 eindigde Albanië tijdens zes van de acht kwalificatie-toernooien op de laatste plaats. Albanië eindigde in de kwalificatiepoule voor het WK 2010, het EK 2012 en het WK 2014 op de voorlaatste plaats. Het nam hierdoor tot en met het WK van 2014 nooit deel aan een eindtoernooi.

Incidentele successen tijdens de diverse kwalificatierondes waren zeges op Rusland (EK 2004) en Europees Kampioen Griekenland (WK 2006) en een gelijkspel uit tegen Portugal (WK 2010).

Een ander opvallend feit is dat Albanië van 2001 tot 2004 ongeslagen bleef in eigen land.

2014 – 2016: Eerste deelname aan EK

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Albanië op het Europees kampioenschap voetbal 2016 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Albanees voetbalelftal (2016)

Albanië kwam voor de kwalificaties voor het EK 2016 uit in Poule I samen met met Portugal, Denemarken, Servië en Armenië. Albanië eindigde knap tweede na twee overwinningen op Armenië, winst in Portugal en twee gelijke spelen tegen Denemarken. Albanië kreeg in het gestaakte duel tegen Servië in het Partizanstadion, Belgrado, de 3 punten toegewezen. Albanië verloor gedurende de kwalifcatiereeks twee keer: thuis van Portugal en thuis van Servië.

Doordat het tweede eindigde in de poule, onder groepswinnaar Portugal, kwalificeerde het zich voor het EK 2016 in Frankrijk en zodoende ook het eerst voor een groot toernooi.

Albanië presteerde naar zijn mogelijkheden op het EK in Frankrijk: Zwitserland won van de debutant, al was de uitslag draaglijk: 1-0. Frankrijk won pas in de slotfase van Albanië (2-0) en de wedstrijd tegen Roemenië leverde een zege op (1-0) en een derde plaats in zijn groep. Albanië had echter de minste resultaten van alle landen behaald, die derde in hun groep werden en was zo in de eerste ronde uitgeschakeld.

2018 – 2022: Misgelopen toernooien

[bewerken | brontekst bewerken]

Albanië had pech met de loting voor de kwalificaties voor het WK 2018. Spanje en Italië waren tweemaal te sterk. Wel eindigde Albanië voor de eerste keer sinds 1986 op een derde plaats in zijn groep, boven onder anderen Israël. Het wist zich gedurende 2018-2020 ook niet te plaatsen voor het Europees kampioenschap in een poule met regerend wereldkampioen Frankrijk en de traditionele subtopper Turkije.

Albanië stuitte voor de WK 2022 kwalificaties in een poule met Engeland, Polen, Hongarije, Andorra en San Marino. Het haalde 18 punten, voor Albanië een record, in de kwalificatiepoule en werd met twee punten minder dan Polen, derde in de poule. Het greep hiermee net naast de play-off ticket en werd zodoende uitgeschakeld voor het WK in Qatar.

Gedurende het voetbalseizoen 2020/2021 wist Albanië in de Nations League voor het eerst in haar bestaan een poule te winnen. Door deze prestatie promoveerde het land naar Divisie B van de volgende editie in 2022/2023.

2023 - 2024: Tweede deelname aan Europees kampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Albanië op het Europees kampioenschap voetbal 2024 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Voor de EK 2024 kwalificaties werd Albanië ingedeeld in Poule E, een groep met Polen, Tsjechië, Moldavië en Faröer.

Albanië werd groepswinnaar in deze groep en kwalificeerde zich op 17 november 2023 voor het eindtoernooi in Duitsland. Het was de tweede deelname van het land aan het Europees kampioenschap.

Albanië werd tijdens de loting voor de poulefase van het EK 2024 in Poule B gekoppeld aan drievoudig Europees kampioen Spanje, regerend Europees kampioen Italië en aan Kroatië. Albanië eindigde na nederlagen tegen Italië (2-1) en Spanje (0-1), en een gelijkspel tegen Kroatië (2-2) laatste in de poule, waarmee het uitgeschakeld werd op het EK 2024.

Voor de WK 2026-kwalificaties werd Albanië in december 2024 in Groep K gekoppeld aan Engeland, Servië, Letland en Andorra.

Albanië eindigde op de tweede plek achter poulewinnaar Engeland. Het kwalificeerde zich hiermee voor de WK play-offs in maart 2026.

De Arena Kombëtare

Het Albanees elftal speelt sinds november 2019 in de Arena Kombëtare, een multifunctioneel stadion in de hoofdstad Tirana dat plaats biedt aan 22.500 supporters. De naam van het stadion werd vlak voor de opening verkocht aan de sponsor Air Albania.

Het vorige nationale stadion, het Qemal Stafa Stadion, werd in 2016 afgebroken en stond op dezelfde plek als het huidige stadion. Er werden 131 interlands gespeeld. In 2015 werd de laatste (oefen)interland gespeeld in het Qemal Stafa Stadion, nadat het stadion eind 2013 niet meer voldeed aan de eisen van de UEFA. Tussen 2014 en de opening van het nieuwe stadion speelde Albanië 19 interlands in de Elbasan Arena in Elbasan. Alle kwalificatiewedstrijden voor het EK 2016 werden hier gespeeld. Gedurende de kwalificatiereeks voor het WK 2018 werd het meest in het Loro Boriçistadion in Shkodër gespeeld. In dit stadion werden in totaal 10 interlands gespeeld.

Verder maakte de nationale ploeg in een verder verleden incidentieel gebruik van het Niko Dovanastadion in Durrës (twee interlands), het Skënderbeustadion in Korcë, het Flamurtaristadion in Vlorë en het Tomoristadion in Berat (allen één interland).

Het Albanees elftal wordt tijdens wedstrijden gesteund door enkele sfeergroepen. De Tifozat Kuq e Zi, letterlijke vertaling: 'De rood-zwarte supporters', is de meest bekende supportersgroep. Deze groep werd opgericht in 2003. Deze supporters kregen in het 2019 geopende Air Albania Stadion plekken achter het doel toegewezen. In het stadion zitten doorgaans ook Albanese supportersgroepen uit de omliggende landen.

Sfeeractie voorafgaand aan Albanië - Denemarken (11 oktober 2014)

Albanië bleef van september 2001 tot oktober 2004 ongeslagen in eigen land. Het won in die periode onder meer van Rusland (3-1, kwalificatie EK 2004) en van toenmalig Europees kampioen Griekenland (2-1, kwalificatie WK 2006).

Rivaliteit met Servië

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Servisch-Albanese betrekkingen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De grootste rivaal van het Albanees voetbalelftal is het Servisch voetbalelftal. De voornaamste reden van deze rivaliteit ligt vooral naast de historische verschillen tussen Albanië en Servië, politiek gevoelig vanwege de status van Kosovo. Deze staat wordt voor 90% bewoond door etnische Albanezen en riep in 2008 de onafhankelijkheid uit van Servië. Servië erkent de onafhankelijkheid niet.

Drone-incident tegen Servië

[bewerken | brontekst bewerken]

Ondanks de politieke spanning worden Albanië en Servië tijdens lotingen voor kwalificatierondes niet uit elkaar gehouden. Een preventieve maatregel is echter wel dat de wedstrijden zonder uitsupporters gespeeld worden.

In februari 2014 lootten de beide landen elkaar voor de kwalificaties voor het EK 2016 in Frankrijk. Op 14 oktober 2014 ontstond grote consternatie, toen Servië en Albanië elkaar troffen in Belgrado. Het EK-kwalificatieduel werd in minuut 41 van de eerste helft, bij de stand 0-0, stilgelegd nadat een drone het stadion van FK Partizan was binnengevlogen met een omstreden Albanese vlag eraan. De Engelse scheidsrechter Martin Atkinson legde het duel stil nadat Stefan Mitrovic de vlag uit de lucht had geplukt[1].

Het leidde tot schermutselingen tussen spelers. Supporters bestormden het veld en belaagden de Albanese internationals, die werden bekogeld met voorwerpen en daarop naar de kleedkamer vluchtten. Volgens Servische media was de drone een idee van Olsi Rama, broer van de Albanese premier Edi Rama. Die ontkende dat echter[2].

Het was de eerste keer dat beide landen elkaar troffen sinds 1967. Ondanks de spanningen rond Kosovo besloot de UEFA om Albanië en Servië niet uit elkaar te houden bij de loting. Tien dagen later besloot de tuchtcommissie van de Europese voetbalbond om Servië een reglementaire zege (3-0) toe te kennen, omdat Albanië had geweigerd het duel te hervatten. De ploeg van de Nederlandse bondscoach Dick Advocaat kreeg echter ook drie punten aftrek als straf voor de rellen. Servië moet de komende twee thuisduels in de EK-kwalificatie bovendien zonder publiek spelen. De voetbalbonden van Servië en Albanië kregen beide tevens een boete van 100.000 euro[3]. De voetbalbonden van beide landen kondigden meteen aan in beroep te gaan tegen de straf. Albanië kreeg in juli 2015, in hoger beroep, van het CAS een 0-3 overwinning toegewezen.

Vanwege de dreigende vergeldingsacties op Servische spelers tijdens de returnwedstrijd in Albanië op 8 oktober 2015 vond er enkele maanden voor de wedstrijd overleg plaats tussen de Albanese premier Edi Rama en de voorzitter van de Albanese voetbalbond Armand Duka. Enkele preventieve maatregelen werden genomen, zoals het uitwijken naar Elbasan, waar de wedstrijd aanvankelijk in Shkodër gepland stond en een gelimiteerd aantal kaarten voor fanatieke supporters.

Waar de spelersbus van Servië bij aankomst in Tirana nog bekogeld werd met stenen, verliep de wedstrijd in de Elbasan Arena, waar in en rondom 1500 politieagenten gestationeerd stonden, zonder incidenten. Servië won het duel met 0-2. Albanië kwalificeerde zich een paar dagen later na een 0-3 overwinning op Armenië voor het EK in Frankrijk.

In december 2024 lootten Albanië en Servië in Groep K opnieuw tegen elkaar voor kwalificatiewedstrijden voor het WK 2026.

De eerste wedstrijd vond op 7 juni 2025 plaats in de Albanese hoofdstad Tirana. De Albanese voetbalbond koos in mei 2025 voor een strenge kaartenverkoop voor de thuiswedstrijd tegen Servië. Supporters die bij de wedstrijd aanwezig wilden zijn dienden vooraf aanvraag te doen voor kaarten, de Albanese voetbalbond zou vervolgens de kaarten willekeurig verloten. Naar aanleiding van dit aangepaste ticketsysteem werden supportersgroepen uitgesloten. Opnieuw kozen de Albanese autoriteiten, met ongeveer 2500 mankracht, voor een hoge politieinzet in- en rondom het stadion.

Ondanks dat de sfeergroepen niet aanwezig waren in het stadion, werd de wedstrijd drie keer stilgelegd nadat de Albanese supporters de Servische spelers met voorwerpen bekogelden. Tot definitief staken kwam het niet, het duel in Tirana eindigde in 0-0.

Voor de returnwedstrijd op 11 oktober 2025 besloot de Servische voetbalbond eveneens veiligheidsmaatregelen te nemen. De wedstrijd tegen Albanië stond aanvankelijk op het programma in het Rode Sterstadion in Belgrado maar werd een maand van tevoren verplaatst naar het Dubočicastadion in Leskovac. Het stadion in Leskovac was voor 80% gevuld en fanatieke supporters werden uitgesloten. Albanië won deze wedstrijd met 0-1 na een doelpunt van Rey Manaj, die in de heenwedstrijd in Tirana een penalty miste. De overwinning van Albanië in Servië bleek cruciaal voor de play-off ticket. Albanië eindigde met 14 punten de kwalificatiepoule op de tweede plaats met één punt voorsprong op Servië.

Albanië

Het Albanees elftal speelt haar thuiswedstrijden in een rood shirt, zwarte broek en rode kousen. Deze kleuren verwijzen naar de vlag van Albanië.

Kledingsponsor Periode
Vlag van Duitsland Puma2000–2004
Vlag van Engeland Umbro2004–2008
Vlag van Verenigde Staten Nike2008–2010
Vlag van Italië Legea2010–2012
Vlag van Duitsland Adidas2012–2016
Vlag van Italië Macron2016–heden

Deelname aan internationale toernooien

[bewerken | brontekst bewerken]

Wereldkampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Wereldkampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Engeland 1966Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1970Mocht niet deelnemen
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1974Niet gekwalificeerd
Vlag van Argentinië 1978Geen deelname
Vlag van Spanje 1982Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1990Niet gekwalificeerd
Vlag van Verenigde Staten 1994Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2006Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Afrika 2010Niet gekwalificeerd
Vlag van Brazilië 2014Niet gekwalificeerd
Vlag van Rusland 2018Niet gekwalificeerd
Vlag van Qatar 2022Niet gekwalificeerd
Vlag van CanadaVlag van MexicoVlag van Verenigde Staten 2026Kwalificatie
Totaal0 keer000000

Europees kampioenschap

[bewerken | brontekst bewerken]
Europees kampioenschap voetbal
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Frankrijk 1960Geen deelname
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) 1964Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1968Niet gekwalificeerd
Vlag van België 1972Niet gekwalificeerd
19761980Geen deelname
Vlag van Frankrijk 1984Niet gekwalificeerd
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1988Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1992Niet gekwalificeerd
Vlag van Engeland 1996Niet gekwalificeerd
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000Niet gekwalificeerd
Vlag van Portugal 2004Niet gekwalificeerd
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008Niet gekwalificeerd
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 2016Groepsfase310213(Kwal.)
Vlag van Europa 2020Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2024Groepsfase301235(Kwal.)
Totaal2611448

UEFA Nations League

[bewerken | brontekst bewerken]
UEFA Nations League
Jaar Div. Eindpositie Wed. W G V DV DT Res.
2018–19C34e410318Stabiel
2020–21C35e632184Gestegen
2022–23B27e402246Stabiel
2024–25B29e621346Gedaald
Zie Interlands Albanees voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Albanië.

FIFA-wereldranglijst[4]

[bewerken | brontekst bewerken]
1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024
92 100 91 116 116 106 83 72 96 93 89 86 82 87 80 81 96 65 74 63 54 58 38 49 62 60 66 66 66 66 62 65
Zie Lijst van coaches van het Albanees voetbalelftal (mannen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  • Bijgewerkt tot en met wedstrijd tegen Vlag van Oekraïne Oekraïne (1-2) op 19 november 2024.

Tegenstanders

[bewerken | brontekst bewerken]
Tegenstander Wed. W G V DV DT DS
Vlag van Algerije Algerije2 11041+3
Vlag van Andorra Andorra7 511114+7
Vlag van Argentinië Argentinië1 00104–4
Vlag van Armenië Armenië6 312105+5
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan6 41184+4
Vlag van Bahrein Bahrein1 00103–3
Vlag van België België2 101330
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Her.5 12234-1
Vlag van Bulgarije Bulgarije12 3451015–5
Vlag van Chili Chili1 00103-3
Vlag van China China1 010110
Vlag van Cyprus Cyprus6 222127+5
Vlag van Cuba Cuba1 010000
Vlag van Denemarken Denemarken10 136419–15
Vlag van Duitsland Duitsland17 02151245–33
Vlag van Engeland Engeland6 006119–18
Vlag van Estland Estland3 12031+2
Vlag van Faeröer Faeröer2 11031+2
Vlag van Finland Finland7 21468–2
Vlag van Frankrijk Frankrijk9 117420–16
Vlag van Georgië Georgië16 4391323–10
Vlag van Griekenland Griekenland13 4361013–3
Vlag van Hongarije Hongarije8 215219–17
Vlag van Ierland Ierland4 01326–4
Vlag van Iran Iran1 10010+1
Vlag van IJsland IJsland8 224911–2
Vlag van Israël Israël6 20469–3
Vlag van Italië Italië5 00529–7
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië5 014413–9
Vlag van Jordanië Jordanië1 010000
Vlag van Kameroen Kameroen1 010000
Vlag van Kazachstan Kazachstan4 31062+4
Vlag van Kosovo Kosovo3 11146-2
Vlag van Kosovo Kosovo1 010220
Vlag van Letland Letland5 050660
Vlag van Liechtenstein Liechtenstein4 40090+9
Vlag van Litouwen Litouwen6 213770
Vlag van Luxemburg Luxemburg7 41294+5
Vlag van Macedonië Macedonië9 234712–5
Vlag van Malta Malta7 421123+9
Vlag van Marokko Marokko1 010000
Vlag van Mexico Mexico1 00104–4
Vlag van Moldavië Moldavië7 520153+12
Vlag van Montenegro Montenegro2 20032+1
Vlag van Nederland Nederland4 00417–6
Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland9 225513–8
Vlag van Noorwegen Noorwegen5 12256-1
Vlag van Oekraïne Oekraïne8 116716–9
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan1 10010+1
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk7 007219–17
Vlag van Polen Polen15 23101020–10
Vlag van Portugal Portugal7 115513–8
Vlag van Qatar Qatar3 20153+2
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije5 203610–4
Vlag van Roemenië Roemenië17 3212940–31
Vlag van Rusland Rusland2 10145–1
Vlag van San Marino San Marino4 400130+13
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië1 010110
Vlag van Schotland Schotland2 00206-6
Vlag van Slovenië Slovenië7 12426–4
Vlag van Spanje Spanje9 009332–29
Vlag van Tsjechië Tsjechië5 12256-1
Vlag van Turkije Turkije11 4261413+1
Vlag van Vietnam Vietnam1 10050+5
Vlag van Wales Wales4 12123–1
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland6321108+2
Vlag van Zweden Zweden6 114510–5
Vlag van Zwitserland Zwitserland7 012412–8

Van jaar tot jaar

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Bijgewerkt tot en met de EK-wedstrijd tegen Vlag van Oekraïne Oekraïne (1-2) op 19 november 2024.
Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies Goal Voor Goal Tegen Saldo
1946 4301114+71.500
1947 4004213–110.000
1948 312010+11.333
1949 402237–40.500
1950 5113222–200.600
1952 220053+22.000
1953 110020+22.000
1957 100123–10.000
1958 10101101.000
1963 410316–50.500
1964 301215–40.333
1965 401328–60.250
1967 4013012–120.250
1970 200215–40.000
1971 611468–20.500
1972 200203–30.000
1973 5113411–70.600
1976 110030+32.000
1980 410338–50.500
1981 4004114–130.000
1982 301206–60.333
1983 501448–40.200
1984 31115501.000
1985 402214–30.500
1986 200215–40.000
1987 4004112–110.000
1988 401316–50.250
1989 5014313–100.200
1990 4004013–130.000
1991 520349–50.800
1992 621339–60.833
1993 7016417–130.143
1994 5005312–90.000
1995 8323111101.000
1996 502328–60.400
1997 7106614–80.286
1998 81431113–20.750
1999 8224811–30.750
2000 8512113+81.375
2001 7106412–80.286
2002 9144415–110.667
2003 11416202000.818
2004 8413910–11.125
2005 103161017–70.700
2006 612378–10.667
2007 113441213–10.909
2008 723264+21.000
2009 91441013–30.667
2010 953174+31.444
2011 11227819–110.545
2012 942398+11.111
2013 10334119+20.900
2014 9423115+61.111
2015 8332108+21.125
2016 125161215–30.917
2017 93151113–20.778
2018 9216316–130.556
2019104151614+20.900
20207421105+51.429
2021126151315-21.083
202211155913-40.636
20239531144+101.444
2024135261316-30.923

Bekende spelers

[bewerken | brontekst bewerken]