Albert Meertens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Albert Meertens
Detail Heilig Hartbeeld (Nijmegen) (1952)
Persoonsgegevens
Volledige naam Jacobus Alphons Albertus Meertens
Geboren Wageningen, 14 november 1904
Overleden Nijmegen, 30 november 1971
Geboorteland Nederland
Beroep(en) Beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Jacobus Alphons Albertus (Albert) Meertens (Wageningen, 14 november 1904Nijmegen, 30 november 1971) was een Nederlandse beeldhouwer.[1]

Leven en werk[bewerken]

Meertens werd opgeleid aan het Amsterdamse Instituut Opleiding tot Tekenleraren en het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. Hij was een leerling van Ernest Wijnants. Hij maakte studiereizen naar Frankrijk en Italië. Meertens behaalde een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs. In Antwerpen leerde hij de beeldhouwster Godelieve van Riet (1920-1970) kennen, met wie hij in 1939 trouwde. Het paar vestigde zich in 1940 in Berg en Dal.

Meertens gaf les aan de Stadsacademie voor Toegepaste Kunsten in Maastricht. Leerlingen van hem waren onder anderen Appie Drielsma, Hub Hendriks en Willy Mares. Hij was lid van de Gemeenschap Beeldende Kunstenaars Nijmegen en de Algemene Katholieke Kunstenaarsvereniging. Meertens was een figuratief beeldhouwer, zijn oeuvre omvat onder meer oorlogsmonumenten en heiligenbeelden. Hij maakte diverse ontwerpen voor het Atelier St. Joris in Beesel. Het Heilig Hartbeeld dat hij in 1943 maakte voor Neerloon is een erkend rijksmonument.[2]

Meertens overleed op 67-jarige leeftijd. Hij ligt met zijn vrouw begraven op het R.K. Kerkhof van Berg en Dal, in een graf dat wordt gesierd door een beeld van zijn hand.

Werken (selectie)[bewerken]

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Ewals, L. (2011) Albert Meertens, beeldhouwer. Heumen: Jac Maris Museum. ISBN 9789491136009

Zie ook[bewerken]