Albert Servaes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De woning van Servaes in Sint-Martens-Latem waar hij woonde van 1917 tot 1944.

Albert Servaes (Gent, 4 april 1883Luzern, 19 april 1966) was een kunstschilder en tekenaar en wordt beschouwd als Belgiës eerste expressionist.

In 1905 trok hij naar Sint-Martens-Latem waar hij zich in een houten keet vestigde. Hij was een diepreligieus mens die in zijn kunst graag de reeds verkende paden verliet. Een van zijn geliefkoosde thema's was het lijden van Jezus Christus. Hij behoorde tot de eerste groep van de Latemse Scholen, en nam ook deel aan de Pelgrimbeweging.

De dramatiek en de wrangheid die uit zijn werken spreekt worden ondersteund door zijn donker coloriet en de dikke lijnen waarmee hij zijn figuren gestalte gaf. De Rooms-Katholieke Kerk en veel van zijn tijdgenoten ergerden zich aan de rauwe werkelijkheid die hij schilderde. De kruisweg die hij rond 1920 tekende voor de kapel van Luithagen bij Antwerpen (nu bewaard in de Abdij Koningshoeven van Berkel-Enschot) is hiervan een voorbeeld. Opmerkelijk in zijn werk zijn ook zijn landschappen en portretten.

Vanwege sympathieën die hij koesterde voor de Duitse cultuurpolitiek tijdens het nationaalsocialisme nam hij na de Tweede Wereldoorlog de wijk naar Zwitserland.

Servaes is de overgrootvader van Valerie De Booser.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Albert Servaes van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.