Albert Wiersema

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gereformeerde kerk (1932), Onderdendam (2010)

Albert Wiersema (Bedum, 28 augustus 1895 - aldaar, 13 december 1966), in vakliteratuur vaak A. Wiersema genoemd, was een Nederlandse architect, die vooral in het noorden van het land werkzaam was, met name in de provincie Groningen.

Leven en werk[bewerken]

Albert Wiersema groeide op in Fraamklap, een gehucht even ten zuiden van Middelstum. Hij werd timmerman en nam in de avonduren lessen aan de Academie Minerva in Groningen. In 1924 bouwde hij in Bedum zijn eigen huis, waarin hij zijn architectenbureau vestigde. Daarnaast was hij brandschadetaxateur voor een verzekeringsbedrijf. Wiersema was gereformeerd en lid van de ARP (later van het GPV), wat er soms toe leidde dat hij opdrachten niet kreeg. In 1963 moest hij om medische redenen zijn architectenwerkzaamheden beëindigen. Hij is in december 1966 op 71-jarige leeftijd te Bedum overleden.

Als architect ontwikkelde Wiersema aanvankelijk een eigen variant van de stijl van de Amsterdamse School, maar na de oorlog werden zijn ontwerpen traditioneler en kregen ze meer kenmerken van de Delftse School. Soms werkte hij samen met zijn plaatsgenoot en collega Karst Zevenberg (1893-1960). De meeste van Wiersema's werken - vooral woningen en kerkgebouwen - zijn in Bedum en omgeving te vinden. Verschillende daarvan zijn aangewezen als rijksmonument.

Werken (selectie)[bewerken]

Zie ook[bewerken]