Alejandro Valverde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alejandro Valverde
Vuelta a España 2015 - 8ª Etapa Puebla de Don Fadrique - Murcia-25 (20829620159) (cropped).jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alejandro Valverde Belmonte
Bijnaam Balaverde, El Bala, El Imbatido, Valv-Piti
Geboortedatum 25 april 1980
Geboorteplaats Murcia, Spanje
Lengte 178 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Movistar Team
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Allrounder, ronderenner
Ploegen
2002–2003
2004
2005–2010
2012–
Kelme-Costa Blanca
Com. Valenciana-Kelme
Caisse d'Epargne
Movistar
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 15e (2016)
Amstel Gold Race 2e (2013, 2015)
Luik-Bastenaken-Luik 1e (2006, 2008, 2015, 2017)
Ronde van Lombardije 2e (2013, 2014)
Ronde van Italië 3e (2016)
1 etappezege
Ronde van Frankrijk 3e (2015)
4 etappezeges
Ronde van Spanje 1e (2009)
9 etappezeges
WK 2e (2003, 2005)
UCI World Tour 1e (2014, 2015)
Extra
Zeges:  
Waalse Pijl

Clásica San Sebastián
Ronde van Catalonië
Ronde van het Baskenland
Critérium du Dauphiné
SK
SK tijdrijden
UCI ProTour
2006, 2014, 2015, 2016, 2017
2008, 2014
2009, 2017
2017

2008, 2009
2008, 2015
2014
2006, 2008
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Alejandro Valverde Belmonte (Las Lumbreras, 25 april 1980) is een Spaans wielrenner. Sinds 2002 is hij professional. Zijn bijnaam luidt El Imbatido (De Onverslagene).

Carrière[bewerken]

Begin[bewerken]

Valverde was bij de jeugd een supertalent. Zo won hij tussen zijn tiende en dertiende alle wedstrijden waaraan hij deelnam. Sindsdien draagt hij de bijnaam El Imbatido. In 2002 werd hij prof bij het Spaanse Kelme en in 2003 brak hij door, met als hoogtepunt twee etappes en de derde plaats in het eindklassement in de Ronde van Spanje en de tweede plaats op het wereldkampioenschap. Hij begon het seizoen als een tamelijk onbekende renner en eindigde als 7e op de UCI-ranking. Hij toonde zich een veelzijdig renner, die kan klimmen, sprinten en tijdrijden.

2004–2006[bewerken]

2004 begon met geldproblemen bij zijn ploeg, Kelme. De ploeg kon de rennerssalarissen niet meer betalen. Vanwege deze problemen en vanwege een dopingschandaal werd de ploeg geweerd bij zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. Later in het jaar kwam Valverde wel aan de bak en tijdens de Ronde van Spanje won hij een etappe en werd vierde in het eindklassement. Ook liet hij opnieuw van zich spreken in het wereldkampioenschap: hij hielp Óscar Freire aan de wereldtitel en werd zelf zesde in de sprint. In totaal boekte Valverde in 2004 16 overwinningen.

Vanwege de geldproblemen bij die ploeg, en omdat Kelme geen deelname verkreeg voor de in 2005 ingevoerde ProTour, was Valverde voor 2005 op zoek naar een nieuwe ploeg. Uiteindelijk tekende hij voor Illes Balears. Met twee etappezeges in de Ronde van het Baskenland, één in Parijs-Nice en één in de Ronde van Frankrijk kon zijn nieuwe werkgever niet anders dan tevreden over haar aanwinst zijn. Toch bleek Valverde ook kwetsbaar, want drie dagen na zijn ritzege in de Tour moest hij als drager van de witte trui de ronde met een knieblessure verlaten. Na een korte revalidatie besloot hij toch aan te treden op het WK in Madrid, zijn eerste wedstrijd in 2 maanden, waar hij net naast de wereldtitel greep. Hij werd tweede na Tom Boonen.

In 2006 won hij zowel de Waalse Pijl als Luik-Bastenaken-Luik, twee belangrijke heuvelklassiekers die deel uitmaakten van de UCI ProTour.

Zijn andere doel dit jaar was de Ronde van Frankrijk. In het Critérium du Dauphiné Libéré liet hij de concurrentie zien dat er rekening met hem moest gehouden worden in de Tour. Hij startte die bewuste Tour als één van de favorieten, zeker na het dopingschandaal Operación Puerto, dat ervoor zorgde dat diverse favorieten niet van start mochten gaan. Maar ook nu liep het, net als het voorgaande jaar, weer mis. In de derde rit kwam hij ten val en brak hij zijn sleutelbeen. Valverde stapte huilend uit de koers. Ook in de Ronde van Spanje gold hij als favoriet. Hij leek die roep waar te gaan maken, maar werd uiteindelijk toch nog door Aleksandr Vinokoerov voorbijgestreefd. Wel werd hij tweede, en werd hij dat jaar winnaar van het klassement van de ProTour. In het wereldkampioenschap sprintte hij naar de derde plaats, achter Paolo Bettini en Erik Zabel.

2007–2009[bewerken]

In 2007 werd Valverde tweede in zowel de Waalse Pijl als in Luik-Bastenaken-Luik. Dat jaar reed hij voor het eerst de Ronde van Frankrijk uit. Valverde werd voor het begin van de Tour tot de favorieten voor de eindzege gerekend, maar werd uiteindelijk zesde. Hij liet de Vuelta links liggen en zette alles op het WK. Het was enige tijd onzeker of hij daar mocht starten vanwege zijn niet bewezen onschuld in de zaak Fuentes, maar op 26 september 2007 werd bekend dat de Spaanse wielerbond met succes tegen de UCI in beroep was gegaan bij het internationaal sporttribunaal CAS. Op 14 februari werd de Operación Puerto weer geopend.

Ondertussen reeg Valverde de zeges aaneen in het seizoen 2008. Op 5 juli 2008 won hij de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk, waardoor hij direct de leiding in zowel het algemeen klassement als het puntenklassement veroverde. De groene trui verloor hij na één dag aan Kim Kirchen, de gele trui een dag later aan Romain Feillu. Met de zesde etappe won Valverde zijn tweede rit in die Tour. Hij werd achtste in het eindklassement.

In het najaar won Valverde de belangrijke Spaanse klassieker Clásica San Sebastián en stond als één van de favorieten aan de start in de Ronde van Spanje. Het begin was indrukwekkend met een demonstratie in de tweede etappe door van iedereen weg te sprinten in de hellende aankomststrook. Maar zoals zo vaak bij Valverde wisselde hij goede momenten met slechte momenten af. Hij verloor de ronde in de rit naar Suances waar hij meer dan drie minuten verloor. Door goede prestaties op de zware Angliru en de klimtijdrit naar de Navacerrada werd hij uiteindelijk nog vijfde. Door zijn goede prestaties sloot hij zijn seizoen af op de eerste plaats op de wereldranglijst.

Valverde begon zijn seizoen 2009 moeizaam door problemen met het CONI en UCI waardoor hij in het begin van het seizoen geen overwinningen kon boeken. Zijn eerste overwinningen kwamen in de Ronde van Castilië en León waar hij twee ritten won. In de Waalse klassiekers presteerde hij ietwat tegenvallend met een zevende plaats in de Waalse Pijl en een 19e plaats in Luik-Bastenaken-Luik.

Valverde kreeg in het midden van het seizoen een domper te verwerken: hij mocht niet naar de Tour, omdat hij door het CONI voor twee jaar werd geschorst. Hierdoor mocht hij twee jaar lang geen wedstrijden in Italië rijden. Aangezien de Ronde van Frankrijk van dat jaar een stuk door Italië voerde, kon Valverde niet deelnemen. Ondanks deze domper raakte Valverde goed in vorm met als resultaat etappewinst en de eindzege in de Ronde van Catalonië voor Daniel Martin. Hij reisde af naar het Critérium du Dauphiné Libéré. Valverde won deze ronde ondanks de aanwezigheid van Evans, Contador en Gesink. Aan het einde van het seizoen 2009 kon Valverde eindelijk een grote ronde winnen. Hij won de Ronde van Spanje voor landgenoot Samuel Sánchez en de Australiër Cadel Evans.

2010–2012[bewerken]

In 2010 begon Valverde sterk met eindwinst in de Ronde van de Middellandse Zee. In Parijs-Nice werd hij tweede voor zijn ploegmaat Luis León Sánchez en achter Alberto Contador. In de Ronde van het Baskenland won hij twee etappes en werd hij tweede in het eindklassement achter Horner. In het heuveldrieluik presteerde hij redelijk. In de Amstel Gold Race was hij er niet vanwege de IJslandse aswolk die het vliegverkeer in Europa belemmerde. In de Waalse Pijl eindige hij als achtste en in Luik-Bastenaken-Luik eindigde hij als derde achter Aleksandr Vinokoerov en Aleksandr Kolobnev. Vervolgens won hij de laatste etappe van de Ronde van Romandië. Ook in het eindklassement eindigde hij als eerste, voor Simon Spilak en Denis Menchov.

Midden 2010 kreeg Valverde een algemene schorsing van de UCI opgelegd vanwege Operación Puerto. Alle in 2010 geboekte resultaten werden hem ontnomen. Hij mocht weer koersen vanaf het seizoen 2012. Zijn comeback maakte hij in het shirt van Team Movistar. Nauwelijks 5 koersdagen na zijn aflopende dopingschorsing, op 21 januari 2012, zegevierde Valverde in de koninginnenrit, met aankomst op Old Willunga Hill, van de Tour Down Under. Een maand later behaalde hij in de Ruta del Sol alweer zijn tweede overwinning van het jaar, eveneens in de koninginnenrit. Hij nam er ook de leiderstrui over en behield deze tot het einde. Hij zette zijn succesvolle reeks voort met een derde plaats in Parijs-Nice. Op 19 juli 2012 soleerde de Spanjaard 35,5 kilometer en won de laatste bergetappe van de Ronde van Frankrijk, in totaal zijn vierde etappezege in de Tour. Ook in de Ronde van Spanje van 2012 was Valverde succesvol: nadat hij met zijn ploeg de ploegentijdrit al had gewonnen, won hij de derde etappe door Joaquim Rodríguez nipt te verslaan in de sprint. Tevens nam hij de rode leiderstrui over van ploeggenoot Jonathan Castroviejo. Een dag later kwam Valverde echter ten val en verloor hij kostbare tijd op de overige klassementsrenners. Hij verloor de rode trui aan Rodríguez. In de achtste etappe leek Alberto Contador op een ritzege af te stevenen. Hij werd echter in de laatste meters gepasseerd door Valverde, met in zijn wiel Rodríguez. Hierdoor pakte Valverde zijn zevende ritzege in de Ronde van Spanje. Hij eindigde de ronde als tweede in het eindklassement en als winnaar van zowel het puntenklassement als het combinatieklassement.

Tijdens de wegwedstrijd van de wereldkampioenschappen wielrennen in Valkenburg wist Valverde voor de vierde keer in zijn carrière het podium te halen: hij werd derde, achter Philippe Gilbert en Edvald Boasson Hagen.

2013–heden[bewerken]

In 2013 werd Valverde op het WK in Florence wederom derde, waardoor hij met vijf podiumplaatsen op WK's recordhouder werd.[1] Tijdens de wegwedstrijd van het WK van 2014 won Valverde voor het derde jaar op rij de bronzen medaille.

In 2015 won Valverde voor de derde keer en voor het tweede jaar op rij de Waalse Pijl. Enkele dagen later won hij zijn derde Luik-Bastenaken-Luik, door in de sprint Julian Alaphilippe en Joaquim Rodríguez te verslaan. Op 28 juni werd Valverde voor de tweede maal Spaans kampioen op de weg. In de Tour de France wist hij voor het eerst een podiumplaats te bemachtigen: hij eindigde als derde in Parijs, na Chris Froome en ploeggenoot Nairo Quintana. Valverde startte ook in de Ronde van Spanje, waar hij een etappe wist te winnen en voor de derde keer in zijn carrière het puntenklassement won. In het algemeen klassement eindigde hij als zevende. Op het WK van dat jaar eindigde Valverde op de vijfde plaats.

Ook in 2016 wist Valverde de Waalse Pijl te winnen. Het was al zijn vierde overwinning in die koers en daarmee werd Valverde alleen recordhouder. In mei 2016 startte Valverde voor het eerst in zijn carrière in de Ronde van Italië. Hij won er de 16e etappe en eindigde op de derde plaats in het eindklassement. In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro werd Valverde dertigste, op ruim negenenhalve minuut van winnaar Greg Van Avermaet.

Valverde kende een goede start van het wielerseizoen 2017 met overwinningen in de Ronde van Murcia, de Ruta del Sol, de Ronde van Catalonië, de Ronde van het Baskenland, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Op 1 juli 2017, de eerste dag van de Tour de France, kwam hij tijdens de tijdrit hard ten val en moest hij meteen opgeven. Valverde ging te hard door een natte bocht en schoof onderuit. Onderzoek in het ziekenhuis wees uit dat hij zijn knieschijf en enkel gebroken had.

Bloeddoping[bewerken]

Op 14 mei 2006 meldde de Spaanse Guardia Civil dat Valverde betrokken zou zijn in de dopingzaak rond Eufemiano Fuentes. In de dossiers van Fuentes zouden de codenamen 18 en Valv.(Piti) naar hem verwijzen. Piti is de naam van de hond van Valverde. Valverde zelf ontkende alle beschuldigingen.

Het CONI heeft bewezen dat het DNA uit een bloedstaal van Valverde, genomen tijdens de doortocht in Italië van de Tour de France van 2008, matchen met het DNA van bloed gevonden in één van de bloedzakken bij de dopingzaak rond Eufemiano Fuentes. Valverde was echter van plan het CONI zelf te vervolgen.

Begin 2009 werd Valverde opnieuw genoemd in de zaak Puerto. Het CONI vroeg 2 jaar schorsing voor Valverde. Op 11 mei werd Valverde twee jaar geschorst. Deze schorsing gold enkel op Italiaans grondgebied maar dreigde wereldwijd te worden omdat de internationale wielerunie UCI overwoog deze schorsing over te nemen.

Op 31 mei 2010 werd Valverde voor twee jaar wereldwijd geschorst, voor betrokkenheid in de zaak Operación Puerto. De straf ging met terugwerkende kracht op 1 januari 2010 in. Al zijn uitslagen van dit jaar werden geschrapt, die van vroeger mag hij op zijn palmares houden. Valverde ging tegen de uitspraak in beroep, maar deze werd op 4 november afgewezen.[2] In 2012 maakte Valverde zijn rentree in het peloton.

Palmares[bewerken]

Jeugd[bewerken]

1996 (Nieuwelingen)

  • Spaanse kampioenstrui Spaans kampioenschap sprint

1997 (Junioren)

1998 (Junioren)

  • Spaanse kampioenstrui Spaans kampioenschap 1 kilometer

1999 (Beloften)

  • 2e etappe Vuelta a Albacete

2000 (Beloften)

  • 2e etappe Bidasoa Itzulia
  • 2e etappe Vuelta a Cartagena

2001 (Beloften)

Elite[bewerken]

2002 - 0 zeges

2003 - 10 zeges

2004 - 16 zeges

2005 - 8 zeges

2006 - 9 zeges

2007 - 6 zeges

2008 - 16 zeges

2009 - 10 zeges

2010 - 5 zeges

2012 - 9 zeges

2013 - 4 zeges

2014 - 12 zeges

2015 - 8 zeges

2016 - 7 zeges

2017 - 11 zeges

Totaal: 126 zeges (waarvan 108 individuele UCI-zeges)

Voornaamste ereplaatsen[bewerken]

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2002 opgave  
2003 Brons ↑ (2)Jersey white.svg 
2004 4e (1) 
2005 opgave (1) 
2006 opgave   Zilver ↑ (1) 
2007 5e  
2008 8e (2)  5e (1) 
2009 Jersey gold.svg ↑ Jersey white.svg 
2010
2011
2012 20e (1)  Zilver ↑ (2)Jersey green.svgJersey white.svg 
2013 8e   Brons ↑ Jersey green.svg 
2014 4e   Brons ↑ (1) 
2015 Brons ↑   7e (1)Jersey green.svg 
2016 Brons ↑ (1)  6e   12e  
2017 opgave  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Clásica San Sebastián WK op de weg Wereld- ranglijst
2002 130e opgave 157e
2003 54e 39e Zilver ↑
2004 61e 6e
2005 33e 13e 34e 12e 40e Zilver ↑ 22e (UPT)
2006 24e 23e Goud ↑ opgave Goud ↑ 8e Brons ↑ Goud (UPT)
2007 6e Zilver ↑ Zilver ↑ Brons ↑ 57e 4e (UPT)
2008 Brons ↑ Goud ↑ 21e Goud ↑ 37e Goud (UPT)
2009 21e 19e 7e 17e 9e Zilver (UWR)
2010    Brons ↑   -8e
2011
2012 22e opgave 46e 26e Brons ↑ 5e (UWT)
2013 Zilver ↑ Brons ↑ Zilver ↑ 7e Zilver ↑ Brons ↑ Brons (UWT)
2014 4e Zilver ↑ Zilver ↑ Goud ↑ Goud ↑ Brons ↑ Goud (UWT)
2015 20e Zilver ↑ Goud ↑ 4e Goud ↑ Brons ↑ 5e Goud (UWT)
2016 15e 15e 6e Goud ↑ Brons ↑ 4e (UWT)
2017 19e Goud ↑ Goud ↑

Valverde droeg 2 etappes de gele trui, 1 etappe de groene trui en 3 etappes de witte trui in de Ronde van Frankrijk.

Resultaten in kleinere rondes
Jaar Tour Down Under Ruta del Sol Parijs-Nice Ronde van Catalonië Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Burgos
2002 34e 47e 24e
2003 Brons Puntenklassement 5e Puntenklassement
2004 33e 6e Puntenklassement Algemeen klassement (3)PuntenklassementBergklassement
2005 Zilver ↑ (1)Jongerenklassement 80e 28e
2006 Zilver ↑ (1)Puntenklassement Brons ↑ (1)Puntenklassement 7e
2007 5e opgave Zilver ↑ (1)Puntenklassement
2008 Algemeen klassement ↑ (2)PuntenklassementCombinatieklassement
2009 Algemeen klassement ↑ (1) 4e Algemeen klassement Algemeen klassement Puntenklassement
2010 Zilver Zilver ↑ (2)Puntenklassement Algemeen klassement ↑ (1)
2011
2012 Zilver ↑ (1) Algemeen klassement (1)PuntenklassementCombinatieklassement Brons ↑ (1) opgave
2013 Algemeen klassement (2)Puntenklassement opgave 9e 7e
2014 Algemeen klassement (3)PuntenklassementCombinatieklassement 5e
2015 Zilver ↑ (3) 9e
2016 Algemeen klassement (1)Combinatieklassement
2017 Algemeen klassement (1)PuntenklassementCombinatieklassement Algemeen klassement ↑ (3)Bergklassement Algemeen klassement ↑ (1)Puntenklassement 9e

Overzicht[bewerken]

Categorie Jaar Wegwielrennen Baanwielrennen
Monumenten Grote rondes Kampioen-
schappen
Wereld-
ranglijst
Totaal
aantal
zeges
Kampioen-
schappen
Totaal
aantal
zeges
Nieuwelingen 1996 Brons SK 0 Spaanse kampioenstrui(sprint) 1
Totaal 0 0 0 0 0 1x Spaanse kampioenstrui(sprint) 1
Junioren 1997 Zilver SK(ITT) 0 Zilver SK(1km)
Zilver SK(sprint)
0
1998 Zilver SK(ITT) 0 Spaanse kampioenstrui(1km) 1
Totaal 0 0 0 0 0 1x Spaanse kampioenstrui(1km) 1
Beloften 1999 1
2000 2
2001 Spaanse kampioenstrui 5
Totaal 0 0 1x Spaanse kampioenstrui 0 8 0 0
Elite 2002 0
2003 Brons Witte trui(2) RVS Zilver WK 10
2004 (1) RVS Zilver SK 16
2005 (1) RVF Zilver WK 22e 8
2006 Goud LBL Zilver (1) RVS Brons WK Goud 9
2007 Zilver LBL Zilver SK 4e 6
2008 Goud LBL (2) RVF
(1) RVS
Spaanse kampioenstrui Goud 16
2009 Gouden trui Witte trui RVS Brons SK Zilver 10
2012 (1) RVF
Zilver Groene truiWitte trui
(2) RVS
Brons WK 5e 9
2013 Brons LBL
Zilver RVL
Brons Groene trui RVS Brons WK Brons 4
2014 Zilver LBL
Zilver RVL
Brons (1) RVS Spaanse kampioenstrui(ITT)
Zilver SK
Brons WK
Goud 12
2015 Goud LBL Brons RVF
Groene trui(1) RVS
Spaanse kampioenstrui Goud 8
2016 Brons (1) RVI Brons SK(ITT) 4e 7
2017 Goud LBL Zilver SK 11
Totaal 4x LBL (1) RVI
(4) RVF
1x Gouden trui 3x Groene trui
3x Witte trui(9) RVS
1x Spaanse kampioenstrui(ITT)
2x Spaanse kampioenstrui
4x Goud 126 0 0

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Amador · Arroyo · Bruseghin · Capecchi · Castroviejo · Cobo · Costa · Dowsett · Erviti · Je. Herrada · Jo. Herrada · Gutiérrez · Intxausti · Karpets · Lastras · Madrazo · Moreno · Pardilla · Plaza · Quintana · Rojas · Samojlaw · Sanz · Szmyd · Valverde · Ventoso · Visconti

Amador · Antón · Capecchi · Castroviejo · Dowsett · Erviti · Gadret · Gutiérrez · Je. Herrada · Jo. Herrada · Intxausti · G. Izagirre · J. Izagirre · Lastras · Lobato · Malori · Moreno · Plaza · D. Quintana · N. Quintana · Rojas · Sanz · Sütterlin · Szmyd · Valverde · Ventoso · Visconti

Amador · Anacona · Antón · Capecchi · Castroviejo · Dowsett · Erviti · Fernández · Gadret · Je. Herrada · Jo. Herrada · Intxausti · G. Izagirre · J. Izagirre · Lastras · Lobato · Malori · Moreno · D. Quintana · N. Quintana · Rojas · Sanz · Soler · Sutherland · Sütterlin · Valverde · Ventoso · Visconti

Amador · Anacona · Arcas · Betancur · Castroviejo · Dowsett · Erviti · Fernández · Je. Herrada · Jo. Herrada · G. Izagirre · J. Izagirre · Lobato · Malori · D. Moreno · J. Moreno · Oliveira · Pedrero · D. Quintana · N. Quintana · Rojas · Soler · Sutherland · Sütterlin · Valverde · Ventoso · Visconti · Carapaz (stagiair)

Amador · Anacona · Arcas · Barbero · Bennati · Betancur · Bico · Carapaz · Carretero · Castroviejo · de la Parte · Dowsett · Erviti · Fernández · Je. Herrada · Jo. Herrada · Izagirre · Malori · Moreno · Oliveira · Pedrero · D. Quintana · N. Quintana · Rojas · Soler · Sutherland · Sütterlin · Valverde

Voorganger:
Vlag van Spanje Alberto Contador
2008
Gouden trui Winnaar van de Ronde van Spanje Gouden trui
Vlag van Spanje Alejandro Valverde
2009
Opvolger:
Vlag van Italië Vincenzo Nibali
2010
Voorganger:
Joaquim Rodríguez
2007
Spaanse kampioenstrui Spaans kampioen wielrennen Spaanse kampioenstrui
Alejandro Valverde
2008
Opvolger:
Rubén Plaza
2009
Voorganger:
Jon Izagirre
2014
Spaanse kampioenstrui Spaans kampioen wielrennen Spaanse kampioenstrui
Alejandro Valverde
2015
Opvolger:
José Joaquín Rojas
2016
Voorganger:
Jonathan Castroviejo
2013
Spaanse kampioenstrui Spaans kampioen tijdrijden Spaanse kampioenstrui
Alejandro Valverde
2014
Opvolger:
Jonathan Castroviejo
2015