Alexander Hamilton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alexander Hamilton, geschilderd door John Trumbull

Alexander Hamilton (Charlestown (Nevis), 11 januari 1755 of 1757New York City, 12 juli 1804) was een Amerikaans staatsman en de eerste Secretary of the Treasury (minister van Financiën van de VS).

Jeugd[bewerken]

Hamilton werd geboren op het eiland Nevis, een Britse kolonie in West-Indië. Hij was een buitenechtelijk kind van Schots-Franse komaf en hij groeide op bij familie van zijn moeder, nadat zijn vader het gezin had verlaten en zijn moeder was overleden.

Revolutie[bewerken]

Hamilton ging in 1773 naar New York, waar hij aanvankelijk medicijnen wilde studeren. Hij voelde zich al snel aangetrokken door de zich aanwakkerende revolutionaire tendens in de koloniën en hij nam direct actief deel aan de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog toen die in 1775 uitbrak. Door het organiseren van een compagnie artillerie in dat jaar trok hij de aandacht van opperbevelhebber George Washington, die hem in 1777 tot zijn persoonlijke adjudant en secretaris benoemde.

Federale grondwet[bewerken]

Hamilton, naar een gravure van Prud'homme

In 1782 werd Hamilton gekozen tot afgevaardigde van de staat New York in het Continental Congress. Daar werd hij al direct een opponent van voorzitter Thomas Jefferson. Want Hamilton was een vurige voorstander van een grondwet met een sterk centraal gezag, en Jefferson voelde daar niets voor. Hij zag dat als bedreiging van de pas verworven vrijheid en beschuldigde Hamilton ervan, dat deze de onderdrukking van de vrijheid door de Engelse koning wilde vervangen door een onderdrukking van de vrijheid door een federale regering.

In 1786 werd hij afgevaardigd naar de Annapolisconventie, die de aanleiding zou worden tot de constitutionele vergadering van 1787. Met James Madison en John Jay schreef hij de beroemd geworden artikelen, die gebundeld werden onder de naam de Federalist Papers. Hij was instrumenteel in de debatten over de aanname van de nieuwe grondwet in zijn eigen New York. Inmiddels was hij in 1780 getrouwd met Elizabeth Schuyler.

Minister[bewerken]

In het eerste kabinet van George Washington werd Hamilton minister van Financiën (Secretary of the Treasury) en begon hij toen een krachtige reorganisatie door het aanvaarden van de uitstaande schulden van de jonge republiek zowel aan het buitenland als aan particuliere schuldeisers. Hij stichtte een nationale bank (1791) en regelde de belastingen. Het was Hamiltons idee dat de belangen van het land en die van de industrie en handel samen moesten gaan, en dat daarvoor een sterk nationaal gezag nodig was. Deze beklemtoning van de federale regering wekte weerstand bij de verdedigers van de rechten van de afzonderlijke staten en zo ontstond vanuit deze tegenstelling het Amerikaanse partijwezen. Hamilton en zijn aanhangers werden de federalisten genoemd en daartegenover stonden de Republikeinen van Thomas Jefferson. Mede uit Hamiltons ideeën is de tegenwoordige Republican Party gegroeid.

Het grafmonument van Alexander Hamilton in New York

Na zijn ministerschap vestigde Hamilton zich als advocaat in New York, maar van 1798 tot 1800, toen oorlog met Frankrijk dreigde, was hij onderbevelhebber van het leger. In 1800 steunde hij zijn tegenstander Jefferson voor het presidentschap om zo de Republikeinse leider in New York, Aaron Burr, tegen te werken. Burr werd daardoor slechts vicepresident en de twee mannen vatten een dodelijke haat voor elkaar op. In een duel op 11 juli 1804 werd Hamilton door Burr dodelijk getroffen; hij stierf de volgende dag aan zijn verwonding. Hamiltons dood was een schok voor het land. Hij werd begraven op de begraafplaats van Trinity Church op Manhattan waar zijn graf nu een veel bezochte plek is.

Zijn portret siert het Amerikaanse $10-biljet.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]