Alfons Janssens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Alfons Janssens
Alfons Janssens.jpg
Volledige naam Alfons Joseph Marie Janssens
Geboren Sint-Niklaas, 16 oktober 1841
Overleden Luzern, 1 september 1906
Kieskring Flag of Oost-Vlaanderen.svg Sint-Niklaas
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Ondernemer
Auteur
Partij Kath. Partij
Functies
1885 - 1904 Gemeenteraadslid Sint-Niklaas
1892 - 1900 Volksvertegenwoordiger
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Economie
Literatuur

Alfons Joseph Marie Janssens (Sint-Niklaas, 16 oktober 1841 - Luzern, 1 september 1906) was een Belgisch ondernemer en politicus voor de Katholieke Partij.

Levensloop[bewerken]

Janssens was een neef van de katholieke politicus Pierre de Decker en oom van Jean Baptiste Nobels. Ook was hij een broer van volksvertegenwoordiger Theodoor Janssens en van senator Louis Janssens-Smits. De drie broers waren uitgesproken Vlaamsgezind, zodat de stad Sint-Niklaas in die tijd bekendstond als de meest Vlaamsgezinde van het land.[bron?] Hun afstammelingen kregen bij Koninklijk Besluit van 20 december 1912 het recht om de naam Janssens de Varebeke te dragen.

Hij had als jongeman gediend in bij de Pauselijke Zoeaven. Janssens was beroep textielfabrikant. In Sint-Niklaas was hij vanaf 1885 voorzitter van het Davidsfonds en behoorde ook tot het hoofdbestuur van deze vereniging. Hij was als letterkundige lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde. Hij was bevriend met de dichter Guido Gezelle, die hij financieel steunde met een vaste jaartoelage op voorwaarde ... van jaarlijks een klein verblijf bij mij te houden.... Hij was voorzitter van de redactieraad van het volkskundig tijdschrift Vlaamsche Zanten.

Hij werd in Sint-Niklaas gemeenteraadslid (1885-1904), ook was hij volksvertegenwoordiger (1892-1900) voor de Katholieke Partij in het arrondissement Sint-Niklaas.[1] Janssens behoorde tot de democratische en Vlaamsgezinde strekking van zijn partij. Hij was een van de leidende figuren van de beginnende christendemocratie en van de Belgische Volksbond. Hij ijverde voor het algemeen stemrecht en voor zelfstandige arbeiderssyndicaten.

Bibliografie[bewerken]

  • Gedichten, Sint-Niklaas, 1887
  • Aan Brugge, 1889
  • Lena, 1894
  • Rozekens eerste communie, 1892
  • Verstrooide perels, Gent, 1898
  • Kerstvertelling uit het hedendaags fabrieksleven, 1898
  • Gedichten, rweede reeks, 1902

Literatuur[bewerken]

  • Hendrik HEYMAN, Het leven en de kunst van Alfons Janssens, Hoegaarden, 1907.
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
  • K. DE COCK, Gedragen door een ideaal: een eeuw christelijke arbeidersbeweging in het Land van Waas, 1887-1987, Sint-Niklaas, 1988.
  • Nico VAN CAMPENHOUT, Alfons Janssens, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, 1998.