Alfred Schlemm

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Alfred Schlemm
Alfred Schlemm in 1943
Geboren 8 december 1894
Rudolstadt, Vorstendom Schwarzburg-Rudolstadt, Duitse Keizerrijk
Overleden 4 januari 1986
Ahlten nabij Hannover, Bondsrepubliek Duitsland
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Keizerrijk
Vlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek Weimarrepubliek
Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany 1903-1918.svg Deutsches Heer
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
Luftwaffe eagle.svg Luftwaffe
Dienstjaren 19131945
Rang Luftwaffe collar tabs General der Flieger 3D.svg WMacht Lw OF8-Gerneral 1945.svg
General der Flieger
Eenheid 2. Posensche Feldartillerie-Regiment Nr. 56
8 maart 1913 -
19 oktober 1913[1]
3. (Preußisches) Artillerie-Regiment
1 oktober 1920 -
31 december 1920[1]
1ste Parachutistenleger
Führerreserve (OKL)
21 maart 1945 -
8 mei 1945[1]
Bevel Chef van de Generale staf van de XI. Fliegerkorps
15 december 1940 -
6 februari 1942[1]
1e Parachutistenleger
4 november 1944 -
20 maart 1945[1]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Alfred Schlemm (Rudolstadt, 8 december 1894 - Ahlten, 4 januari 1986) was een Duits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Militaire carrière[bewerken | brontekst bewerken]

In 1913 trad Schlemm als vaandrig in militaire dienst. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij opgenomen in de Reichswehr. In 1938 maakte hij de overstap naar de Luftwaffe. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij Chef van de Generale staf van de XI. Fliegerkorps onder leiding van Kurt Student. Daarmee was hij betrokken bij de planning en uitvoering van Operatie Merkur, de invasie van Kreta. Ook heeft hij in 1942 en 1943 aan het oostfront gevochten, voor hij in november 1943 naar Italië werd gezonden. Daar raakte hij met zijn 1. Fallschirmkorps bij het bruggenhoofd rond Anzio in zware gevechten verwikkeld. In november 1944 werd hij naar het westfront gestuurd om het commando van het 1. Fallschirm-Armee over te nemen. Hier raakte hij betrokken bij de strijd om Oost-Nederland en de Westwall, waar hij bij een bombardement van zijn hoofdkwartier gewond raakte en in een ziekenhuis bij Westerland werd verpleegd. Daarop werd hij in de Führerreserve geplaatst en heeft hij tot de einde van de oorlog geen commando meer gevoerd. In mei 1945 werd hij door de Britten gevangengenomen en zat tot 22 maart 1948 in krijgsgevangenschap.

Na de oorlog heeft hij boeken geschreven over zijn ervaringen in de Tweede Wereldoorlog.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]