Allaniet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Allaniet
Allaniet
Mineraal
Chemische formule (Ce,Ca,Y, La,Th)2(Al,Fe3+)3(SiO4)3(OH)
Kleur Zwart of (rood)bruin
Streepkleur Grijsbruin
Hardheid 5,5
Gemiddelde dichtheid 3,75 g/centimeter3
Glans Glas- tot vetglans
Splijting [100] imperfect; [001] imperfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Monoklien
Ruimtegroep P21/m
Eenheidscel a = 8,927 Å
b = 5,761 Å
c = 10,15 Å
β = 114,77°
Dubbele breking δ = 0,018 - 0,031
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal allaniet of orthiet is een monoklien cerium-calcium-yttrium-aluminium-ijzer-silicaat met de chemische formule (Ce,Ca,Y, La,Th)2(Al,Fe3+)3(SiO4)3(OH). Het sorosilicaat behoort tot de epidoot-groep.

Eigenschappen[bewerken | bron bewerken]

Het doorschijnend tot opake bruin tot roodbruine of zwarte allaniet heeft een glas- tot vetglans, een grijsbruine streepkleur en de splijting is imperfect volgens de kristalvlakken [100] en [001]. Allaniet heeft een gemiddelde dichtheid van 3,75 en de hardheid is 5,5. Het kristalstelsel is monoklien en het mineraal is zwak radioactief. De gamma ray waarde volgens het American Petroleum Institute is 27.438,55.

Naam[bewerken | bron bewerken]

Het mineraal allaniet is genoemd naar de Schotse mineraloog Thomas Allan (1777 - 1833).

Voorkomen[bewerken | bron bewerken]

Allaniet is een zeldzaam mineraal dat voornamelijk voorkomt in metamorfe gesteenten. De typelocatie is Qaqarssuatsiaq in Groenland.

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Externe links[bewerken | bron bewerken]

Zie de categorie Allanite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.