Almodis de la Marche

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Almodis de la Marche
1020 - 17 november 1071
Raymond Berengarius I van Barcelona en zijn vrouw, Almodis de la Marche, betalen 2000 goudstukken voor de overdracht van rechten in Carcassonne.[1]
Raymond Berengarius I van Barcelona en zijn vrouw, Almodis de la Marche, betalen 2000 goudstukken voor de overdracht van rechten in Carcassonne.[1]
Vader Bernard I van La Marche
Moeder Amelia de Rasès
Dynastie Huis de la Marche
Broers/zussen Aldebert II van la Marche
Odo I van la Marche
Raingarde
Lucie
Partner van (I) Hugo V van Lusignan
(II) Pons van Toulouse
(III) Raymond Berengarius I van Barcelona

Almodis de la Marche (1020 - 17 november 1071[2]) was de dochter van Bernard I, graaf van La Marche en Amelia de Rasès.

Leven[bewerken]

Huwelijk met Hugo V van Lusignan (ca. 1038-1040)[bewerken]

Ze huwde omstreeks 1038 met Hugo V van Lusignan, met wie ze twee zonen en een dochter had:[3]

Het huwelijk van Hugo met Almodis werd wegens te nauwe bloedverwantschap ontbonden.

Huwelijk met Pons van Toulouse (1040-1053)[bewerken]

Hugo arrangeerde rond 1040[4] voor zijn vrouw een huwelijk met Pons, graaf van Toulouse.[3] Met hem had Almodis meerdere kinderen:

Geschaakt door Raymond Berengarius I van Barcelona (1053/1054)[bewerken]

In juni 1053 was ze noch Pons’ echtgenote,[5] maar kort daarop werd ze door Raymond Berengarius I, graaf van Barcelona, met hulp van de vloot van zijn moslimbondgenoot, de emir van Tortosa, die haar tijdens een oponthoud in Narbonne gevangen nam, ontvoerd.[6] In andere bronnen vinden we echter dat het juist Almodis zou zijn geweest die Raymond Berengarius I zou hebben verleid.[7]

Huwelijk met Raymond Berengarius I van Barcelona (1054-1071)[bewerken]

Raymond Berengarius huwde vervolgens met haar, hoewel beiden reeds waren getrouwd.[3] Reeds in het volgende jaar wordt het paar in een document met hun tweelingszonen geattesteerd.[8] Paus Victor II excommuniceerde Almodis en Raymond Berengarius in 1056 wegens dit huwelijk. Het paar kreeg vier kinderen:

Ondanks deze omstandigheden hield Almodis contact met haar kinderen en ook haar voormalige echtgenoten. In 1066/1067 reisde ze naar Toulouse voor het huwelijk van haar dochter Almodis. Enkele jaren tevoren, in 1060, was haar eerste echtgenoot Hugo V van Lusignan tegen zijn leenheer, Willem VIII, hertog van Aquitanië, opgestaan, om Almodis’ zoon uit haar tweede huwelijk, Willem IV van Toulouse, te ondersteunen.

Vermoord door haar stiefzoon (1071)[bewerken]

Haar derde echtgenoot had uit een vorig huwelijk een zoon en erfgenaam, Peter Raymond (Pere Ramon). Deze mistrouwde de invloed van Almodis op zijn vader en was ervan overtuigd, dat ze trachtte hem ten gunste van haar eigen zonen te verdringen. Vanuit deze motieven zou hij haar uiteindelijk vermoorden.[9] Voor deze misdaad werd Peter Raymond onterfd en uit Catalonië verbannen.[9]

Noten[bewerken]

  1. C.J. Bishko, Fernando I and the Origins of the Leonese-Castilian Alliance with Cluny, in Studies in Medieval Spanish Frontier History 40 (1969), p. 40.
  2. We weten uit hetNecrologium van San Cucufate (= P. de Bofarull y Mascaró (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46) dat ze overleden is op 17 november en uit verkoopsakte van gravin Amelia van haar gebieden aan Raymond Berengarius I en haar zus Almodis van 22 april 1071 (= Idem, p. 46) weten we dat ze ten vroegste op 17 november 1071 kan zijn gestorven.
  3. a b c Chronicon Sancti Maxentii Pictavensis s.a. 1059 (= P. Marchegay - E. Mabille (edd.), Chroniques des églises d'Anjou, Parijs, 1869, p. 401).
  4. M. Aurell, Les noces du comte: mariage et pouvoir en Catalogne (785-1213), Parijs, 1995, p. 259.
  5. Akte van de vereniging van de abdij van Mossaic met de abdij van Cluny van 29 juni 1053 (= C. Devic - J. Vaissete - A. Du Mège (edd.), Histoire Générale de Languedoc, III, Toulouse, 1841, pp. 518-519, nr. CLVII).
  6. M. Aurell, Les noces du comte: mariage et pouvoir en Catalogne (785-1213), Parijs, 1995, p. 261 (= Kitab al-Rawd al-Mitar).
  7. Willem van Malmesbury, Gesta regum Anglorum IV 388 (= T. Duffus Hardy (ed.), II, Londen, 1840, p. 602).
  8. Schenkingsakte aan de abdij van Barberà van 25 maart 1054 (= J.P. Sans i Trave (ed.), Colleció Diplomática de la casa de Temple de Barberà (945-1212), Barcelona, 1997, p. 70, nr. 3).
  9. a b Gesta Comitum Barcinonensium 11 (= L. Delisle (ed.), Recueil des Historiens des Gaules et de la France, XI, Poitiers, 1876², p. 290).

Bronnen[bewerken]

  • Chronicon Sancti Maxentii Pictavensis s.a. 1059 (= P. Marchegay - E. Mabille (edd.), Chroniques des églises d'Anjou, Parijs, 1869, p. 401). (huwelijken)
  • Gesta Comitum Barcinonensium 11 (= L. Delisle (ed.), Recueil des Historiens des Gaules et de la France, XI, Poitiers, 1876², p. 290). (haar moord)
  • Willem van Malmesbury, Gesta regum Anglorum IV 388 (= T. Duffus Hardy (ed.), II, Londen, 1840, p. 602).
  • Necrologium van San Cucufate (= P. de Bofarull y Mascaró (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46.) (overleden op 17 november)
  • Verkoopsakte van gravin Amelia van haar gebieden aan Raymond Berengarius I en haar zus Almodis van 22 april 1071 (= P. de Bofarull y Mascaró (ed.), Los condes de Barcelona vindicados, y cronología y genealogía de los reyes de España considerados como soberanos independientes de su marca, II, Barcelona, 1836, p. 46.)
  • Akte van de vereniging van de abdij van Mossaic met de abdij van Cluny van 29 juni 1053 (= C. Devic - J. Vaissete - A. Du Mège (edd.), Histoire Générale de Languedoc, III, Toulouse, 1841, pp. 518-519, nr. CLVII).
  • Schenkingsakte aan de abdij van Barberà van 25 maart 1054 (= J.P. Sans i Trave (ed.), Colleció Diplomática de la casa de Temple de Barberà (945-1212), Barcelona, 1997, p. 70, nr. 3).
  • Schenkingsakte van een kerk aan abdij van Lérins van 2 januari 1068 (= H. Moris - E. Blanc (edd.), Cartulaire de l’abbaye de Lérins, I, Parijs, 1883, pp. 280-281, nr. CCLXXIV).

Referenties[bewerken]