Alt-right

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Spencer (foto 2016)

Alt-right (een Engelse afkorting voor alternative right, "alternatief rechts") is een zeer los georganiseerde politieke subcultuur in de Verenigde Staten met een onbekend aantal aanhangers. Alt-right is geen organisatie, maar eerder een verzamelnaam voor enerzijds een subcultuur van internetgebruikers, anderzijds een verzameling extreemrechtse ideologen. De naam van de stroming wordt toegeschreven aan de Amerikaanse journalist en white supremacist Richard Spencer, die in 2008 de naam zou hebben bedacht om ermee zijn variant van rechts extremisme de Amerikaanse mainstream in te loodsen.[1]

Voorkomen[bewerken]

Sommige mensen die zich met de beweging associëren houden zich bezig met het anoniem verspreiden van vaak racistisch getinte memes op websites als 4chan, het vertonen van pestgedrag op discussiefora en het uiten van bedreigingen aan het adres van politieke tegenstanders.[2]

Het herkenningsteken van alt-right, tevens de basis voor de meeste memes, is een stripfiguurtje van een kikker genaamd Pepe the Frog. Dit figuurtje begon zijn online leven in een ongerelateerde, apolitieke webstrip, maar is door de beweging ca. 2014 toegeëigend als eigen symbool. Vanwege het grootschalig gebruik van het figuurtje voor racistische uitingen werd het door de joodse burgerrechtenorganisatie Anti-Defamation League in 2016 als haatsymbool aangemerkt.[2]

Alt-right kreeg voor het eerst grote bekendheid tijdens de campagnes voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016. Hoewel de uiteindelijke winnaar, Republikein Donald Trump, al in 2015 een plaatje van Pepe the Frog bij een Twitterbericht had gezet,[3] was het vooral het benoemen van de alt-right door kandidate Hillary Clinton die een stroom media-aandacht op gang bracht. Deze aandacht wordt zelfs wel beschouwd als de katalysator die deze subcultuur tot een legitieme politieke beweging kan maken, terwijl deze eerder vooral een groep jeugdige pestkoppen in de uithoeken van het internet was.[4] De met de Trumpcampagne geaffilieerde website Breitbart heeft zich opgeworpen als hét medium dat de alt-righters bedient. De controversiële journalist Milo Yiannopoulos, voorheen in dienst bij Breitbart, is een van de gezichten van alt-right.

Ideologie[bewerken]

In termen van partijpolitiek staan de meer ideologisch ingestelde alt-righters doorgaans het dichtste bij de Republikeinse Partij, hoewel zij het heersende conservatisme binnen die partij afwijzen en belachelijk maken; verzet tegen de politiek van de neocons (met name de regering-Bush jr.) was een voorname reden voor Spencer om "zijn beweging" te starten. In plaats daarvan bedienen de alt-righters zich van een combinatie van masculinisme, libertarisme, ideeën over raszuiverheid en antisemitisme.[3] Naast Richard Spencer is de bekende antisemiet Jared Taylor een belangrijke figuur. Volgens de Nederlandse politicoloog Cas Mudde is "alt-right" dan ook weinig meer dan een nieuwe benaming voor de racistische stroming die Amerika al sinds jaar en dag kent, en die telkens nieuwe namen verzint om zichzelf een acceptabel imago aan te meten.[5]

In Nederland[bewerken]

In Nederland wordt het studiegenootschap Erkenbrand beschouwd als onderdeel van de Alt-right.[6] Zowel Geert Wilders als Thierry Baudet benoemen zichzelf niet als alt-right, hoewel ze wel in contact staan met diverse alt-right prominenten en beide aanwezig zijn geweest op Amerikaanse alt-right bijeenkomsten.[7][8][9] Baudet erkende dat hij de beweging 'interessant' vond; aanhangers van alt-right steunen op hun beurt ook veelvuldig zowel de PVV als FvD.[10] In een artikel in de NRC werd De Dagelijkse Standaard als de Nederlandse variant genoemd van Breitbart, waar hoofdredacteur Michael van der Galiën voorafgaand een periode voor werkte.[11]