Amadeus VI van Savoye

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Amadeus VI van Savoye
1334-1383
Fresco van graaf Amadeus VI van Savoye in de Santa Maria Novella in Florence
Fresco van graaf Amadeus VI van Savoye in de Santa Maria Novella in Florence
Graaf van Savoye
Periode 1343-1383
Voorganger Aymon
Opvolger Amadeus VII
Vader Aymon van Savoye
Moeder Jolanda van Monferrato

Amadeus VI van Savoye bijgenaamd de Groene Graaf (Chambéry, 4 januari 1334 - Campobasso, 1 maart 1383) was van 1343 tot aan zijn dood graaf van Savoye. Hij behoorde tot het huis Savoye.

Levensloop[bewerken]

Amadeus VI was de oudste zoon van graaf Aymon van Savoye en diens echtgenote Jolanda, dochter van markgraaf Theodoor I van Monferrato. Omdat hij op riddertoernooien doorgaans in groen uniform verscheen en van groene kleding hield, kreeg hij als bijnaam de Groene Graaf.

In 1343 volgde hij op negenjarige leeftijd zijn vader op als graaf van Savoye. Vanwege zijn minderjarigheid stond hij tot in 1349 onder het regentschap van zijn oom, baron Lodewijk II van Vaud. In 1355 huwde hij met Bonne (1341-1402), dochter van hertog Peter I van Bourbon en nicht van koning Filips VI van Frankrijk. Uit het huwelijk werden drie kinderen geboren, waarvan slechts een zoon de kindertijd overleefde. Dit was Amadeus VII (1360-1391), die zijn vader zou opvolgen als graaf van Savoye.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog vocht Amadeus aan de zijde van Frankrijk tegen Engeland. Ook streed hij tegen de markgraven van Saluzzo, die hij tot zijn vazallen had gemaakt. Amadeus VI liet de markgraven van Saluzzo door Engelse vrijbuiters gevangennemen en liet hen pas vrij na het betalen van 180.000 gulden losgeld. Ook nam hij in 1360 zijn neef Jacob van Piëmont gevangen en liet hem vrij nadat hij een leenseed had afgelegd. Omdat hij zijn bezitsaanspraken liet gelden op het markgraafschap Monferrato, had hij ook conflicten met de markgraven van deze staat. Bij oorlogsconflicten was Amadeus VI vanaf 1352 succesvol.

Door het Verdrag van Parijs van 1355 verwierf hij Faucigny en het grensgebied tussen Savoye en de Dauphiné. Op 21 juli 1356 kreeg hij van keizer Karel IV ook de erfelijke titel van rijksvoogd van het vroegere koninkrijk Arelat, dat in het bezit was van het Heilige Roomse Rijk. Hierdoor dienden onder meer de bisschop van Genèvevanaf dan de graven van Savoye te huldigen.

In 1366 leidde hij een veldtocht tegen de Ottomanen en de Bulgaren in de westkust van de Zwarte Zee. Hetzelfde jaar nam hij de steden Sosopolis, Mesembrija, Skafida en Anchialo in en beval hij de verwoesting van deze laatste stad. Nadat de verovering van de stad Warna mislukte, sloot hij vrede met de Bulgaarse tsaar Ivan Alexander en met de despoot van Dobrotiza. Hierbij kon hij de Byzantijnse keizer Johannes V Palaiologos uit Bulgaars gevangenschap redden. In 1379 bemiddelde hij bij het conflict tussen Milaan en het markgraafschap Monferrato, wat hij in 1381 ook deed bij de Chioggia-oorlog tussen Venetië en Genua

Als graaf van Savoye voerde Amadeus VI het systeem van gratis rechtsbijstand voor de armen in. Ook hervormde hij de administratie en stichtte hij in 1363 de Orde van de Halsband. Bovendien was hij zeer vermogend en een van de grootste vorsten van zijn tijd. Hij ondersteunde eveneens de aanspraken van Lodewijk I van Anjou op het koninkrijk Napels. Amadeus nam deel aan de veldtocht van Lodewijk naar Napels, maar stierf tijdens deze veldtocht in maart 1383 aan de pest.