Roodbruine slanke amaniet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Amanita fulva)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Roodbruine slanke amaniet
Roodbruine slanke amaniet
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Basidiomycota (Steeltjeszwammen)
Onderstam:Agaricomycotina
Klasse:Agaricomycetes
Onderklasse:Agaricomycetidae
Orde:Agaricales
Familie:Amanitaceae
Geslacht:Amanita (Amaniet)
Soort
Amanita fulva
Fr. (1815)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Roodbruine slanke amaniet op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De roodbruine slanke amaniet (Amanita fulva) is een paddenstoel uit de familie Amanitaceae.

De paddenstoel heeft een lichtbruine hoed. De lamellen zijn wit en vrij van de steel. De steel is ook wit en relatief lang en dun, vaak hol. De zwam vormt ectomycorrhiza met verschillende soorten bomen, maar met name met berk.

De roodbruine slanke amaniet is eetbaar, maar weinig smakelijk en kan indien rauw gegeten maagklachten veroorzaken. De paddenstoel is gemakkelijk te verwarren met niet eetbare soorten uit het geslacht Amanita.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Hoed

De hoed heeft doorgaans een diameter van 4-8 centimeter en is oranjebruin tot rood,[1] wat bleker naar de rand toe. In het centrum kan zich een verhevenheid (umbo) ontwikkelen. De rand is gestreept. De hoed is doorgaans vrij van velumresten, soms blijft er echter wat achter. Het oppervlak is glad en enigszins kleverig in vochtige condities.[2] Het vruchtvlees is wit tot crèmewit. De brede wittige lamellen zijn niet verbonden met de steel en liggen dicht aaneen.

Steel

De steel is wit en glad, soms met oranjebruine stipjes en zeer fijne haartjes. Hij is lang, slank en breekbaar, meestal hol en heeft geen ring. Direct onder de hoed is de steel nog wat slanker. De lengte er van is meestal 1,5-2x zo lang als de breedte van de hoed.[3]

Beurs

Van het velum universale dat het vruchtlichaam oorspronkelijk omsloot, resteert na ontplooiing van de paddenstoel een wittige, zakvormige beurs aan de voet van de steel. Aan de buitenzijde is hij roestbruin gevlekt.

Sporen

De sporen zijn wit en 9 × 12 micrometer of (9,0-) 10,0 - 12,5 (-19,3) × (8,2-) 9,3 - 12,0 (-15,5) µm groot, elliptisch van vorm en niet amyloïd.[4]

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

In Vlaanderen en Nederland is de soort algemeen op zure zandige bodems. De soort komt vooral voor onder loofbomen maar soms ook bij naaldbomen.[1]

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. a b Paddenstoel van de maand - Natuurpunt.be. Geraadpleegd op 24 januari 2011.
  2. Amanita fulva at Rogers Mushrooms.. Rogers Plants Ltd. Geraadpleegd op 7 oktober 2011.
  3. Amanita fulva, Tawny Grisette, identification guide. First Nature. Geraadpleegd op 7 oktober 2011.
  4. Rodham E. Tulloss-Amanita fulva (Schaeff.) Fr. https://web.archive.org/web/20060106193252/http://pluto.njcc.com/~ret/amanita/species/fulva.html
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Amanita fulva op Wikimedia Commons.