Aminatta Forna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Aminatta Forna bij uitreiking LiBeraturpreis 2008

Aminatta Forna (geboren in Glasgow in 1964) is een Britse schrijfster.

Aminatta Forna werd eerst bekend als documentairemaakster en reporter voor de BBC. Ze werkte er in de domeinen kunst en politiek. Ook met haar Afrika-documentaires verwierf ze bekendheid. Vanaf 2003 schrijft ze boeken. Haar eerste boek (The Devil that Danced on the Water, memoires) werd al meteen erg goed onthaald, en later werd ze een erg succesvol auteur.

Levensloop[bewerken]

Aminatta Forna werd geboren in 1964, in Glasgow, Schotland. Haar vader, Mohamed Forna, was afkomstig van Sierra Leone. Haar moeder, Maureen Christison, is Schotse. Toen Forna zes maanden was verhuisde de familie naar Sierra Leone, waar Mohamed Forna als dokter werkte. Later geraakte hij actief in de politiek. Hij werd lid van de regering, maar trok zich later weer terug na gewezen te hebben op de toename aan politiek geweld en corruptie. Tussen 1970 en 1973 zat hij in de gevangenis, en werd door Amnesty International tot Prisoner of Conscience (gewetensgevangene) verklaard. In 1975 werd Mohamed Forna terechtgesteld door ophanging, op beschuldiging van landverraad. De gebeurtenissen van Animatta Forna’s kindertijd en haar onderzoek naar de samenzwering rond de dood van haar vader zijn het onderwerp van haar memoires getiteld The Devil that Danced on the Water.

Afgezien van haar tijd in Sierra Leona verbleef ze als kind ook in Iran, Thailand en Zambia.

Forna studeerde rechten aan de University College London en was een "Harkness Fellow" (lid van een onderzoeksprogramma in de Verenigde Staten) aan de University of California, Berkeley. Tussen 1989 en 1999 werkte Forna voor de BBC, zowel voor radio als voor televisie. Ze was er reporter en documentairemaakster in de domeinen kunst en politiek. Ze staat ook bekend voor haar Afrika-documentaries: Through African Eyes (1995), Africa Unmasked (2002) en The Lost Libraries of Timbuktu (2009).

In 2003 schreef ze haar memoires. Daarna vervolgde ze haar schrijverscarrière.

In 2013 nam ze een betrekking aan als professor in Creative Writing (creatief schrijven) aan de Bath Spa University en tegenwoordig is ze ook Sterling Brown Distinguished Visiting Professor aan het Williams College in Massachusetts. Aminatta Forna is staflid van de Royal Society of Literature, waar ze ook in de adviesraad zit. Forna is ook staflid van het Royal National Theatre van Groot-Brittannië, van het General Committee of the Library Fund en van de Council of the Caine Prize for African Writing. Ze is ook lid van de Folio Academy. Ze was jurylid voor meerdere literaire prijzen en in het jaar 2013 voor de Man Booker International Prize.

Aminatta Forna is getrouwd met meubelontwerper Simon Westcott en woont in Zuidoost-Londen.

Werk[bewerken]

Typisch voor Forna’s werk, fictie en non-fictie, zijn de voorbodes op oorlog, en de naweeën ervan: hoe oorlog herinnerd wordt, het conflict tussen privé-verhalen en officiële verhalen. Ze onderzoekt ook hoe geleidelijke toename van kleine, schijnbaar onbelangrijke daden van verraad uitmonden in levensgrote gruwel.

In haar fictie gebruikt ze standpunten van verschillende personages, en springt ze heen en weer in de tijd.

Bibliografie (als auteur)[bewerken]

Prijzen en eervolle vermeldingen[bewerken]

  • The Devil that Danced on the Water had goede kansen voor de UK’s Samuel Johnson Prize 2003 voor non-fictie. Het boek werd gekozen voor de reeks van Barnes & Noble Discover New Writers. Het werd verwerkt tot een serie voor de BBC Radio en voor de krant Sunday Times Newspaper.
  • Ancestor Stones - (Nederlandse vertaling: Maanschaduw) – werd in de VS bekroond met de Hurston-Wright Legacy Award - prijs voor beste fictiedebuut, en in Duitsland met de LiBeraturpreis, een prijs die uitsluitend overhandigd wordt aan vrouwelijke auteurs uit Afrika, Azië of Latijns-Amerika. Ancestor Stones won de Aidoo-Snyder Book Prize 2010. Het werd genomineerd voor de International Dublin IMPAC Award. The Washington Post riep Ancestor Stones uit tot een van de belangrijkste boeken van 2006. Het boek belandde op de lijst van The Listener Magazine’s Best 10 Books van 2006. Vanity Fair magazine noemde Forna een van Afrika’s beste nieuwe auteurs.
  • Haywards Heath, kortverhalen, werd genomineerd voor de BBC National Short Story Award 2010, een viering van de beste hedendaagse Britse kortverhalen.
  • The Memory of Love - (Nederlandse vertaling: Fantoomliefde) - won de Commonwealth Writers' Prize, Best Book Award in 2011, en werd door de juryleden omschreven als "een bondige, diep ontroerende en bijzonder geslaagde roman". Forna zelf werd omschreven als "een van de meest getalenteerde huidige literaire auteurs". Het boek kwam op de shortlist voor de Warwick Prize 2011, op de shortlist van de Orange Prize for Fiction 2011 en op de shortlist voor de International IMPAC Dublin Literary Award 2012. Het werd ook genomineerd voor The European Prize for Fiction 2013. Fantoomliefde werd verkozen tot boek van het jaar door de Sunday Telegraph, de Financial Times en Times, en het werd bij The New York Times "Editor’s Choice" boek (de keuze van de uitgever).
  • Girl Rising: In juli 2012 werd bekendgemaakt dat Aminatta Forna een van tien auteurs zou zijn die zouden deelnemen aan het scenario voor de film 10x10 Girl Rising. De film gaat over tien meisjes in tien ontwikkelingslanden. De verhalen van de meisjes werden geschreven door tien succesvolle auteurs, en gespeeld door tien actrices van wereldniveau, waaronder Meryl Streep, Anne Hathaway, Freida Pinto en Cate Blanchett. De film ging in premiere op het Sundance Film Festival in januari 2013.
  • The Hired Man - (Nederlandse vertaling: Het huis met de schaduw), - Forna's derde roman, werd in maart 2013 zeer succesvol onthaald in Groot-Brittannië. In de USA gaf The Millions aan The Hired Man een plaats als een van de boeken waar het meest naar uitgekeken was in de tweede helft van 2013. The Boston Globe verklaarde “dat het geleden was van Remains of the Day (een boek van 1989, geschreven door Kazuo Ishiguro) dat een auteur zo bekwaam aantoonde hoe de verschillende lagen in de geschiedenis vaak onzichtbaar blijven voor iedereen behalve voor diegenen die het meegemaakt hebben, en die doen wat ze moeten doen om te overleven."