Amstel Gold Race 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wielerwedstrijd Amstel Gold Race werd in 2018 verreden op zondag 15 april. De wedstrijd voor de mannen maakte deel uit van de UCI World Tour van dit seizoen en die voor de vrouwen van de UCI Women's World Tour van dit seizoen. De titelverdediger bij de mannen was Philippe Gilbert, bij de vrouwen was dat Anna van der Breggen. Zij werden respectievelijk opgevolgd door Michael Valgren en regerend wereldkampioene Chantal Blaak.

Mannen[bewerken]

53e editie
Routekaart  Amstel Gold Race 2018
Routekaart Vlag van Nederland Amstel Gold Race 2018
Datum 15 april 2018
Startplaats Maastricht
Finishplaats Berg en Terblijt
Totale afstand 263 km
Gem. snelheid 39,44 km/u
Deelnemers 175
Eindklassementen
Eerste Vlag van Denemarken Michael Valgren
Tweede Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger
Derde Vlag van Italië Enrico Gasparotto
Andere jaren
Vorige editie Amstel Gold Race 2017
Volgende editie Amstel Gold Race 2019
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Deelnemers[bewerken]

Per team mochten zeven renners worden opgesteld, wat het totaal aantal deelnemers op 175 bracht.

18 UCI World Tour ploegen 7 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van Zuid-Afrika Dimension Data Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van Ierland Aqua Blue Sport
Vlag van Kazachstan Astana Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van België Quick-Step Floors Vlag van Israël Israel Cycling Academy
Vlag van Bahrein Bahrein-Merida Vlag van Zwitserland Team Katjoesja Alpecin Vlag van Verenigd Koninkrijk Team Sky Vlag van Italië Nippo-Vini Fantini
Vlag van Verenigde Staten BMC Racing Team Vlag van Nederland LottoNL-Jumbo Vlag van Duitsland Sunweb Vlag van Nederland Roompot-Nederlandse Loterij
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van België Lotto Soudal Vlag van Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van België Sport Vlaanderen-Baloise
Vlag van Verenigde Staten EF Education First-Drapac Vlag van Spanje Movistar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Frankrijk Vital Concept Cycling Club
Vlag van België Wanty-Groupe Gobert

Uitslag[bewerken]

Plaats Naam Ploeg
Winnaar Vlag van Denemarken Michael Valgren Vlag van Kazachstan Astana Pro Team 6u34'25"
2 Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Australië Mitchelton-Scott z.t.
3 Vlag van Italië Enrico Gasparotto Vlag van Bahrein Bahrain-Merida + 2"
4 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe + 19"
5 Vlag van Spanje Alejandro Valverde Vlag van Spanje Movistar Team z.t.
6 Vlag van België Tim Wellens Vlag van België Lotto Soudal z.t.
7 Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe Vlag van België Quick-Step Floors z.t.
8 Vlag van Denemarken Jakob Fuglsang Vlag van Kazachstan Astana Pro Team + 23"
9 Vlag van Verenigde Staten Lawson Craddock Vlag van Verenigde Staten Team EF-Drapac + 30"
10 Vlag van België Jelle Vanendert Vlag van België Lotto Soudal + 36"
21 Vlag van Nederland Oscar Riesebeek Vlag van Nederland Roompot-Nederlandse Loterij + 56"

Vrouwen[bewerken]

Vlag van Nederland Amstel Gold Race 2018 (vrouwen)
5e editie
Routekaart  Amstel Gold Race 2018 (vrouwen)
Routekaart Vlag van Nederland Amstel Gold Race 2018 (vrouwen)
Datum 15 april 2018
Startplaats Maastricht
Finishplaats Berg en Terblijt
Totale afstand 116,9 km
Gem. snelheid 34,33 km/u
Deelnemers 132
Eindklassementen
Eerste Vlag van Nederland Chantal Blaak
Tweede Vlag van Nederland Lucinda Brand
Derde Vlag van Australië Amanda Spratt
Andere jaren
Vorige editie Amstel Gold Race 2017
Volgende editie Amstel Gold Race 2019
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Voor de tweede maal op rij, en voor de vijfde keer in totaal, werd er een "Ladies Edition" georganiseerd naast de mannenwedstrijd.

Parcours[bewerken]

Compleet peloton met Anna van der Breggen over de Eyserbosweg.
De kopgroep van acht, geleid door Lucinda Brand.
Chantal Blaak in de kopgroep.
Titelverdedigster Van der Breggen beschermt de vlucht in het peloton.

Het parcours bestond uit een grote ronde door het Limburgse Heuvelland en drie omlopen door Berg en Terblijt en Bemelen.

1 Slingerberg 11 Cauberg (2e maal)
2 Adsteeg 12 Geulhemmerberg (2e maal)
3 Lange Raarberg 13 Bemelerberg (2e maal)
4 Bergseweg 14 Cauberg (3e maal)
5 Eyserbosweg 15 Geulhemmerberg (3e maal)
6 Fromberg 16 Bemelerberg (3e maal)
7 Keutenberg 17 Cauberg (4e maal)
8 Cauberg (1e maal)
9 Geulhemmerberg (1e maal)
10 Bemelerberg (1e maal)

Deelnemers[bewerken]

Per team mochten zes renners worden opgesteld, wat het totaal aantal deelnemers op 132 bracht.

UCI-teams
Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Verenigde Staten Cylance Vlag van België Lotto Soudal Ladies
Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope Vlag van Verenigd Koninkrijk Trek-Drops
Vlag van Nederland Team Sunweb Vlag van Slovenië BTC City Ljubljana Vlag van Spanje Movistar Team
Vlag van Denemarken Cervélo-Bigla Vlag van Noorwegen Hitec Products Vlag van Nederland Parkhotel Valkenburg
Vlag van Duitsland Canyon-SRAM Vlag van Italië Astana Vlag van Italië Aromitalia Vaiano
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wiggle High5 Vlag van Denemarken Team Virtu Vlag van België Doltcini-Van Eyck Sport
Vlag van Nederland Waowdeals Vlag van Italië Valcar PBM
Vlag van Italië Alé Cipollini Vlag van België Experza-Footlogix

Koersverloop[bewerken]

Pas aan het eind van de grote ronde, tijdens de beklimming van de Keutenberg, brak het peloton in stukken en ontstond er een kopgroep van acht rensters: de Australische Amanda Spratt (Mitchelton-Scott), de Italiaanse Giorgia Bronzini (Cylance), de Française Audrey Cordon-Ragot (Wiggle High5), de Finse Lotta Lepistö (Cervélo-Bigla), de Amerikaanse Alexis Ryan (Canyon-SRAM) en drie Nederlanders: Lucinda Brand (Sunweb), Riejanne Markus (Waowdeals) en wereldkampioene Chantal Blaak (Boels Dolmans). Hun voorsprong bleef lange tijd rond de twee minuten. Tijdens de voorlaatste beklimming van de Cauberg versnelde Blaak en zij kreeg Ryan en Spratt mee. Aan de voet van de Geulhemmerberg sloten Brand, Markus en Cordon-Ragot aan. Deze laatste versnelde tijdens de beklimming, maar werd weer ingerekend. In Bemelen demarreerde Markus, maar ook zij werd weer ingelopen; ze hield er wel de prijs voor de strijdlust aan over, de "Herman Krott-award". Intussen werden in het peloton alle aanvallen (van o.a. Janneke Ensing en Rozanne Slik) afgeslagen en het tempo gedrukt door met name Team Sunweb en Boels Dolmans. Aan de voet van de laatste keer Cauberg sloten Bronzini en Lepistö aan, maar zij moesten direct weer lossen toen Brand een aanval plaatste, gevolgd door een aanval van Spratt en wederom van Brand. Blaak was de enige die hen beide kon volgen en ze versloeg Brand in de sprint. Eugenia Bujak won de sprint van het uitgedunde peloton, voor Europees kampioene Marianne Vos.

Uitslag[bewerken]

Plaats Naam Ploeg
Winnaar Vlag van Nederland Chantal Blaak Vlag van Nederland Boels Dolmans 3u24'17"
2 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Team Sunweb z.t.
3 Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott +03"
4 Vlag van Nederland Riejanne Markus Vlag van Nederland Waowdeals +04"
5 Vlag van Verenigde Staten Alexis Ryan Vlag van Duitsland Canyon-SRAM +06"
6 Vlag van Frankrijk Audrey Cordon Vlag van Verenigd Koninkrijk Wiggle High5 +14"
7 Vlag van Italië Giorgia Bronzini Vlag van Verenigde Staten Cylance +41"
8 Vlag van Finland Lotta Lepistö Vlag van Denemarken Cervélo-Bigla +56"
9 Vlag van Slovenië Eugenia Bujak Vlag van Slovenië BTC City Ljubljana +1'30"
10 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Waowdeals z.t.
22 Vlag van België Sofie De Vuyst Vlag van België Doltcini-Van Eyck Sport z.t.