Analogie (taalkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Voor analoog in andere vakgebieden, zie Analogie (doorverwijspagina)

Analogie is in de taalkunde een stijlfiguur die wordt gebruikt om relaties te benoemen of te veronderstellen op grond van overeenkomsten of vergelijkingen tussen twee ongelijksoortige ideeën of elementen; vaak gebruikt als uitleg, om een onbekend punt of idee op te helderen aan de hand van bekendere en toegankelijkere begrippen. A staat tot B zoals C tot D.


Voorbeeld[bewerken]

  • Die jongen en dat meisje zijn als Romeo en Julliette.