Anamorfisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een anamorfisme is een concept uit het functioneel programmeren dat gegrond is in de categorietheorie. De term komt van het Grieks ανα- (naar boven) + morfisme (van het Griekse μορφή, of vorm).

Anamorfismen in het functioneel programmeren[bewerken | brontekst bewerken]

In functioneel programmeren is een anamorfisme een generalisatie van de lijst-producerende unfolds, die in het functioneel programmeren bekendstaan als abstract datatypen, die kunnen worden beschreven als finale coalgebra's. Unfolds zijn de corecursieve analoga van recursieve folds.

Een van de eerste publicaties die de notie van een anamorfisme in de context van programmeren hebben geïntroduceerd was het artikel "Functional Programming with Bananas, Lenses, Envelopes and Barbed Wire", door Erik Meijer et al., dit in de context van de Squiggol programmeertaal.

Anamorfismen in categorietheorie[bewerken | brontekst bewerken]

In de categorietheorie zijn anamorfismen de duale categorieën van catamorfismen.

Notatie[bewerken | brontekst bewerken]

Een notatie voor ana f die in de literatuur gevonden wordt is . De gebruikte haken staan bekend als lenshaken, naar aanleiding waarvan soms aan anamorfismen als lenzen wordt gerefereerd.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

  • Erik Meijer, Maarten Fokkinga, and Ross Paterson. Functional Programming with Bananas, Lenses, Envelopes, and Barbed Wire, (Functioneel programmeren met bananen, lenzen, enveloppen en prikkeldraad) [1], bevat aanvullende definities en voorbeelden