Andrea Belotti
| Andrea Belotti | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Andrea Belotti | |||||||
| Bijnaam | Il Gallo (De Haan) | |||||||
| Geboortedatum | 20 december 1993 | |||||||
| Geboorteplaats | Calcinate, | |||||||
| Lengte | 181 cm | |||||||
| Been | Rechts | |||||||
| Positie | Aanvaller | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club | ||||||||
| Rugnummer | 19 | |||||||
| Contract tot | 30 juni 2026 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
| ||||||||
| Senioren * | ||||||||
| ||||||||
| Interlands | ||||||||
| ||||||||
| * Bijgewerkt op 24 december 2025 | ||||||||
| ||||||||
Andrea Belotti (Calcinate, 20 december 1993) is een Italiaans voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde Como in de zomer van 2025 voor Cagliari. Belotti debuteerde in 2016 als international in het Italiaans voetbalelftal.
Clubcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]AlbinoLeffe
[bewerken | brontekst bewerken]Belotti stroomde in 2012 door vanuit de jeugdopleiding van AlbinoLeffe. Daarvoor debuteerde hij op 10 maart 2012 in het eerste elftal, op dat moment actief in de Serie B. In zijn eerste seizoen kwam hij tot acht competitiewedstrijden. AlbinoLeffe degradeerde aan het eind van het seizoen naar de Lega Pro Prima Divisione, waarin Belotti tijdens het seizoen 2012/13 twaalf doelpunten maakte in dertig wedstrijden.
Palermo
[bewerken | brontekst bewerken]AlbinoLeffe verhuurde Belotti gedurende het seizoen 2013/14 aan Palermo, dan net gedegradeerd uit de Serie A. Hij debuteerde op 24 september 2013 voor de Siciliaanse club, als invaller voor Davide Di Gennaro. Hij was in zijn eerste wedstrijd meteen goed voor een assist. Belotti maakte op 5 oktober 2013 zijn eerste doelpunt voor Palermo, tegen Brescia. Hij werd dat jaar met zijn teamgenoten kampioen van de Serie B, goed voor promotie naar de Serie A. Palermo nam Belotti in juli 2014 definitief over van AlbinoLeffe. In zijn eerste seizoen op het hoogste niveau kwam hij tot zes doelpunten en handhaafde hij met Palermo op het hoogste niveau.
Torino
[bewerken | brontekst bewerken]Na een jaar in de Serie A met Palermo, tekende Belotti in augustus 2015 bij Torino. Hij maakte op 13 september tegen Hellas Verona zijn debuut voor Torino. Zijn eerste goal scoorde hij op 28 november tegen Bologna. In de tweede seizoenshelft zou hij nog elf keer scoren en voor het eerst in dubbele cijfers in de Serie A.
Belotti begon het seizoen 2016.17 goed met een goal in de openingswedstrijd tegen AC Milan en een hattrick in de tweede wedstrijd tegen Bologna. Op 5 maart 2017 scoorde hij tegen Parma, in een wedstrijd waarin hij voor het eerst aanvoerder was van Torino, zijn tweede hattrick van het seizoen. Over een heel seizoen scoorde hij er in de Serie A 26, een persoonlijk record. Hij werd daarmee derde op de topscorerslijst van de Serie A dat jaar, achter Edin Džeko (29) en Dries Mertens (28).
In de zomer van 2017 werd Belotti de nieuwe eerste aanvoerder van Torino. Mede door een derde carrièrehattrick tegen Crotone op 4 april 2018 kwam hij dat seizoen opnieuw tot dubbele cijfers in de Serie A. In het seizoen 2018/19 miste hij slechts één competitiewedstrijd, door een teveel aan gele kaarten, en kwam hij tot vijftien goals. Met een zevende plek op de ranglijst bemachtigde Torino dat seizoen bovendien kwalificatie voor Europees voetbal.
Die begon op 25 juli 2019 met een tweeluik tegen Debreceni, dat over twee wedstrijden met 7-1 verslagen werd. Belotti scoorde in beide ontmoetingen. Tegen Sjachtsjor Salihorsk won Torino over twee wedstrijden, mede door twee goals in een 5-0 heenwedstrijd. Hoewel Belotti opnieuw scoorde in beide ontmoetingen tegen Wolverhampton Wanderers in de finale van de play-offs, was de Engelse club toch te sterk. In de competitie ging Belotti verder op dezelfde voet met zes goals na vijf speelrondes. Door slechts twee goals in de laatste vier maanden van het seizoen eindigde Belotti uiteindelijk op 22 goals in alle competities, zijn op een-na-beste seizoen.
Nadat Belotti in het seizoen 2020/21 voor het zesde seizoen op rij de dubbele cijfers haalde in de Serie A, stokte de motor ietwat in het seizoen 2021/22. Dat kwam mede door twee grote blessures, waardoor hij een flink deel van het seizoen miste. Door een hattrick op 1 mei 2022 tegen Empoli krikte hij zijn seizoensaantal toch nog op naar acht. Het waren zijn laatste goals in het shirt van Torino. Hij kwam in totaal tot 113 doelpunten en 28 assists in 251 wedstrijden voor de club. Slechts zeven spelers scoorde in de clubgeschiedenis meer doelpunten voor Torino.

AS Roma
[bewerken | brontekst bewerken]In 2022 vertrok Belotti transfervrij naar AS Roma. Daarvoor maakte hij als invaller op 30 augustus zijn debuut tegen AC Monza. Hoewel hij 31 competitiewedstrijden meedeed, scoorde hij geen enkele keer voor Roma in de Serie A. Zijn eerste goal kwam in de Europa League tegen HJK Helsinki. Later scoorde hij ook in de groepswedstrijd tegen Real Betis en de tussenronde tegen Red Bull Salzburg. Op 31 mei 2023 speelde hij 45 minuten in de finale van de Europa League tegen Sevilla, die na een 1-1 eindstand eindigde in strafschoppen. Daarin verloor Roma door missers van Gianluca Mancini en Roger Ibañez.
Belotti begon het seizoen 2023/24 met twee goals in de openingswedstrijd tegen Salernitana. Op 5 oktober scoorde hij opnieuw tweemaal, in de Europa League tegen Servette FC. In totaal scoorde Belotti tien goals in 68 wedstrijden voor AS Roma.
Fiorentina
[bewerken | brontekst bewerken]AS Roma verhuurde Belotti in februari 2024 voor de rest van het seizoen aan Fiorentina. Hij maakte op 2 februari tegen Lecce zijn debuut voor Fiorentina en scoorde een week later in een 5-1 overwinning op Frosinone zijn eerste goal voor zijn nieuwe club. Op 2 mei scoorde hij in de halve finale van de Conference League tegen Club Brugge zijn enige Europese treffer voor Fiorentina.
Op 29 mei stond hij voor het tweede achtereenvolgende seizoen in de finale van een Europese competitie, ditmaal tegen Olympiakos Piraeus. Belotti werd na een halfuur gewisseld en zag Ayoub El Kaabi in de slotfase van de extra tijd de enige treffer van de wedstrijd maken namens Olympiakos. Vier dagen later speelde Belotti zijn laatste wedstrijd voor Fiorentina, waarin hij tweemaal scoorde in een 2-3 overwinning op Atalanta Bergamo.
Como
[bewerken | brontekst bewerken]In de zomer van 2024 verkaste Belotti voor 4,5 miljoen euro naar promovendus Como, gecoacht door Cesc Fàbregas. Op 19 augustus maakte hij tegen Juventus zijn debuut voor Fiorentina. Op 29 september scoorde hij tegen Hellas Verona zijn eerste doelpunt voor Como. Toch was hij in zijn eerste halfjaar vooral backup spits achter aanvoerder Patrick Cutrone. Hij scoorde twee keer in negentien wedstrijden tijdens zijn halfjaar bij Como.
Benfica
[bewerken | brontekst bewerken]Como verhuurde Belotti in de winter van 2025 voor de rest van het seizoen aan Benfica. Het werd het eerste buitenlandse avontuur voor Belotti. Op 8 februari maakte hij tegen Moreirense zijn debuut voor Benfica. Twee weken later scoorde hij tegen Boavista zijn eerste goal voor de club. Na een doelpunt in de halve finale tegen FC Tirsense stond Belotti op 25 mei voor het derde jaar in een verloren finale. Ditmaal was Sporting CP na verlenging te sterk. Op 17 juni 2025 pakte hij in de eerste wedstrijd om het WK voor clubs een rode kaart tegen Boca Juniors, waarna hij zijn schorsing uitzat en alleen nog in de verloren halve finale tegen Chelsea in actie kwam. Belotti kwam tot vier goals in 24 wedstrijden voor Benfica.
Cagliari
[bewerken | brontekst bewerken]Belotti tekende in september 2025 bij zijn vijfde club in drie seizoenen: Cagliari bood hem een eenjarig contract aan. Hij maakte op 13 september tegen Parma zijn debuut, scoorde een week later tegen Lecce zijn eerste twee goals voor Cagliari en viel weer een wedstrijd later tegen Internazionale halverwege uit met een zware kruisbandblessure.
Clubstatistieken
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Europees | Totaal | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
| 2011/12 | AlbinoLeffe | 8 | 2 | 0 | 0 | — | 8 | 2 | ||
| 2012/13 | 30 | 12 | 1 | 0 | 31 | 12 | ||||
| 2013/14 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | ||||
| → Palermo | 24 | 10 | 0 | 0 | 24 | 10 | ||||
| 2014/15 | Palermo | 38 | 6 | 1 | 0 | 39 | 6 | |||
| 2015/16 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | ||||
| Torino | 35 | 12 | 1 | 0 | 36 | 12 | ||||
| 2016/17 | 35 | 26 | 3 | 2 | 38 | 28 | ||||
| 2017/18 | 32 | 10 | 3 | 3 | 35 | 13 | ||||
| 2018/19 | 37 | 15 | 2 | 2 | 39 | 17 | ||||
| 2019/20 | 36 | 16 | 2 | 0 | 6 | 6 | 44 | 22 | ||
| 2020/21 | 35 | 13 | 1 | 0 | — | 35 | 13 | |||
| 2021/22 | 22 | 8 | 1 | 0 | 23 | 8 | ||||
| 2022/23 | AS Roma | 31 | 0 | 1 | 1 | 14 | 3 | 46 | 4 | |
| 2023/24 | 14 | 3 | 2 | 0 | 6 | 3 | 22 | 6 | ||
| → Fiorentina | 15 | 3 | 2 | 0 | 7 | 1 | 24 | 4 | ||
| 2024/25 | Como | 18 | 2 | 1 | 0 | — | 19 | 2 | ||
| → Benfica | 14 | 3 | 4 | 1 | 6 | 0 | 24 | 4 | ||
| 2025/26 | Cagliari | 3 | 2 | 0 | 0 | — | 3 | 2 | ||
| Totaal | 428 | 144 | 27 | 9 | 39 | 12 | 494 | 165 | ||
Bijgewerkt t/m 24 december 2025.
Interlandcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Belotti kwam uit voor meerdere Italiaanse jeugdelftallen. Hij debuteerde in 2013 in Italië –21. Belotti maakte op 1 september 2016 onder leiding van de net aangestelde bondscoach Giampiero Ventura zijn debuut in het Italiaans voetbalelftal, in een met 1–3 verloren oefeninterland in Bari tegen Frankrijk (1–3). Hij viel in dat duel na 75 minuten in voor Éder. Andere debutanten voor de Azzurri waren Gianluigi Donnarumma en Daniele Rugani. Belotti maakte op 9 oktober 2016 zijn eerste interlanddoelpunt. Hij schoot Italië toen op 0–1 in een met 2–3 gewonnen kwalificatiewedstrijd voor het WK 2018 in en tegen Macedonië.
EK 2020
[bewerken | brontekst bewerken]Hij maakte in de zomer van 2021 deel uit van de selectie van Italië voor het EK 2020. Hij kwam alleen in de tweede groepswedstrijd tegen Zwitserland niet tot minuten. Hij was in de halve finale tegen Spanje na de missers van Manuel Locatelli en Dani Olmo de eerste die zijn penalty benutte en zag later ook nog Álvaro Morata missen, waardoor Italië na de finale van het EK ging. Tegen Engeland eindigde het opnieuw in strafschoppen. Belotti ging opnieuw als tweede, maar miste ditmaal, net als Jorginho. Gelukkig voor Belotti misten namens Engeland Marcus Rashford, Jadon Sancho en Bukayo Saka, waardoor Italië Europees kampioen werd.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]| Competitie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Aantal | Jaren | |||
| Kampioen Serie B | 1x | 2013/14 | ||
| Competitie | Winnaar | Runner-up | Derde | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | |
| EK voetbal | 1x | |||||