Andries van Dantzig

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Andries van Dantzig (Gouda, 23 december 1920 - Amsterdam, 8 november 2005) was een Nederlands psychiater.

Van Dantzig, zoon van Eduard van Dantzig en Jacobina Nicolina Melles, werd geboren te Gouda, in een sociaaldemocratisch gezin. Zijn vader was joods en zijn moeder was christen. Zijn moeder was raadslid voor de SDAP en na de Tweede Wereldoorlog wethouder voor de PvdA te Gouda. Hij studeerde medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam (UvA) waar hij zich ook specialiseerde in de psychiatrie. Van Dantzig promoveerde in 1972. Hij was hoofd van de psychiatrische polikliniek van de UvA. Daarnaast had hij vrijwel tot zijn dood een privépraktijk als psychiater. Hij zou in de jaren zestig de boeken van Hugo Brandt Corstius hebben laten verkopen toen deze een consult niet had betaald. Dit kwam Van Dantzig op een jarenlange vete te staan, waarin hij steevast Van Poolse Havenstad werd genoemd.

Van Dantzig was sinds 1959 psychiater, en vervulde daarnaast bestuursfuncties. Vrijwel tot aan zijn dood vestigde hij de aandacht op kindermishandeling en de geringe aandacht die de maatschappij heeft voor de gevolgen van geestelijke mishandeling. Op 10 december 2004 werd hem de Clara Meijer-Wichmann Penning 2004 uitgereikt, die hem was toegekend door de Liga voor de Rechten van de Mens in samenwerking met J’accuse.

Van Dantzig werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gearresteerd wegens verzetswerk en werd gevangen gehouden in concentratiekamp Neuengamme waar hij moest werken in een buitenkamp bij Husum-Schwesing. Op 22 april 2005 nam hij het eerste exemplaar in ontvangst van een boek over Nederlanders in dit kamp.

Op de nacht van 11 augustus 2002 was Van Dantzig te gast bij het RVU radio praatprogramma "Simek 's nachts", waarbij onder andere aan bod kwam het wel of niet uiten van persoonlijke gevoelens, de rol van de therapeut bij het slagen of falen van een therapie en zijn verblijf in een concentratiekamp.

Kort voor zijn overlijden, op 14 juni 2005, nam hij deel aan het programma "God bestaat niet" van de RVU waarin hij voor zijn atheïstische levensovertuiging uitkwam.

Hij overleed op 84-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersenbloeding.

Bibliografie[bewerken]

  • Homoseksualiteit bij de man (1969)
  • Snippers; artikelen over psychiatrie en psychotherapie (1972; proefschrift)
  • Normaal is niet gewoon; beschouwingen over psychiatrie en psychotherapie (1974)
  • Psychotherapie, een vak apart; opstellen over mogelijkheden en grenzen van psychotherapie (1990)
  • Is alles geoorloofd als God niet bestaat? Over geestelijke gezondheidszorg en maatschappij (1995)
  • Mensen onder elkaar; essays over geestelijke gezondheidszorg (2000)