Anna Enquist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Anna Enquist
Anna Enquist (2016)
Anna Enquist (2016)
Algemene informatie
Volledige naam Christa Widlund-Broer
Pseudoniem(en) Anna Enquist
Geboren 19 juli 1945
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep schrijfster, dichteres, psychoanalytica
Handtekening Handtekening
Werk
Genre roman, poëzie
Bekende werken Het meesterstuk (1994)
De tussentijd (2004, poëzie)
Contrapunt (2008, roman)
Uitgeverij De Arbeiderspers
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Anna Enquist (Amsterdam, 19 juli 1945) is het pseudoniem van de Nederlandse schrijfster en dichteres Christa Widlund-Broer. Ze is psychoanalytica en debuteerde in 1991 met de poëziebundel Soldatenliederen. Met haar eerste roman Het Meesterstuk (1994) vestigde ze meteen haar naam als schrijfster.

Veel romans en bundels van Anna Enquist zijn ook uitgebracht als E-boek, grootletterboek of Luisterboek (voorgelezen door Enquist zelf) of Daisy-luisterboek, en daarnaast in diverse talen vertaald.

Biografie[bewerken]

Christa Broer groeide op in Delft en studeerde na het gymnasium-A klinische psychologie in Leiden; vervolgens studeerde ze piano aan het Koninklijk Conservatorium (Den Haag), met bijvak cello. Daarna doceerde ze psychologie in Amsterdam en begon begin jaren 80 aan een gespecialiseerde opleiding psychoanalyse. In 1987 begon ze haar werk als psychoanalytica en stopte ze met haar muzikale carrière. Tegelijkertijd begon ze gedichten te schrijven. Het tijdschrift 'Maatstaf' publiceerde in 1988 haar eerste gedichten. In 1991 kwam haar eerste dichtbundel uit: Soldatenliederen. Haar eerste roman "Het meesterstuk" werd gepubliceerd in 1994, en is geschreven op het stramien van de opera Don Giovanni van Mozart. Het boek kwam in de boeken-toptien en werd bekroond met de Debutantenprijs.

Beide ambities uit haar leven, muziek en de psychoanalyse, zijn terug te vinden in haar literaire werk. Zo is een van de twee hoofdpersonen in de roman Het Geheim een pianiste.

Ongeveer tien jaar na haar debuut als schrijfster kreeg Enquist veel bekendheid door haar bespiegelingen rond voetbal, die gepubliceerd werden in Hard gras.

Broer trouwde met de Zweedse cellist Bengt Widlund, met wie ze twee kinderen kreeg. Op 3 augustus 2001 kwam hun toen 27-jarige dochter Margit op de Dam te Amsterdam om het leven bij een verkeersongeluk, toen zij op haar fiets werd overreden door een vrachtwagen zonder dodehoekspiegel die afsloeg naar rechts. Mede dankzij Broer werd zo'n spiegel bij vrachtwagens verplicht gesteld vanaf 2003[1]. Het tragische verlies komt terug in haar roman Contrapunt (2008), waarin het hoofdpersonage als pianist probeert Bach's Goldbergvariaties te doorgronden, om het verlies van haar dochter te verwerken.[2]

Op 16 september 2008 werd door het feministische maandblad Opzij beweerd dat Broer zou stoppen met schrijven.[1] Een dag later meldde uitgeverij De Arbeiderspers dat dit niet klopte, en dat een citaat uit zijn verband getrokken was.

In februari 2014 werd bekend gemaakt dat zij voor twee jaar de stadsdichter van Amsterdam werd.[3][4] Zij schreef als zodanig onder meer drie teksten voor zitbankjes geplaatst boven de Noord/Zuidlijn, zoals aan de Ferdinand Bolstraat.

Bibliografie[bewerken]

  • Soldatenliederen (1991, poëzie)
  • Jachtscènes (1992, poëzie)
  • Een nieuw afscheid (1994, poëzie)
  • Het meesterstuk (1994, roman)
  • Klaarlichte dag (1996, poëzie)
  • Het geheim (1997, roman)
  • Het oordeel: tien jaar Surplus, elf verhalen (1997)
  • De kwetsuur (1999, verhalen)
  • De gedichten 1991-2000 (2000)
  • De tweede helft (2000, poëzie)
  • Tussen boven- en onderstem (2001, cd samen met pianist Ivo Janssen; preludes van Frédéric Chopin met voorgelezen poëzie door Anna Enquist)
  • Hier was vuur (2002, poëzie)
  • De ijsdragers (2002), boekenweekgeschenk
  • De erfenis van meneer De Leon (2002, cd samen met pianist Ivo Janssen; alle pianowerken uit 'Het geheim' en voorgelezen passages door Anna Enquist)
  • De sprong (2003), vijf monologen)[5]
  • De tussentijd (2004, poëzie)
  • Kom dichterbij (2004, cd samen met pianist Ivo Janssen: Kinderszenen van Schumann, en Children's corner van Claude Debussy, afgewisseld met 'kindergedichten' van Anna Enquist)
  • De thuiskomst (2005, roman) genomineerd voor de NS-publieksprijs, historische roman gecentreerd rond Elizabeth Batts, de vrouw van de Britse ontdekkingsreiziger James Cook.
  • Alle gedichten (2005, poëzie, bundeling van Soldatenliederen, Jachtscènes, Een nieuw afscheid, Klaarlichte dag, De tweede helft en De tussentijd)
  • Lawines van steen (2005, cd met pianist Ivo Janssen: Sergej Prokofjevs zesde sonate voor piano afgewisseld met theatermonologen voor het stuk Lazarus-Een Rotterdamse anthologie (2001)).
  • De uittocht (2006, cd met pianist Ivo Janssen: On an overgrown path, een tiendelige cyclus van Leoš Janáček, gecombineerd met de theatermonoloog Mendel Bronstein, gevolgd door Papillons, de twaalfdelige cyclus van Robert Schumann, gecombineerd met gedichten uit Enquists laatste twee bundels).
  • Mei (2007, novelle)
  • Contrapunt (2008, roman)
  • Struisvogels op de Coolsingel (2009, theatermonologen met Antoine Uitdehaag en Anne Vegter).[6]
  • Nieuws van nergens (2010, poëzie)
  • ALT (2010 gedicht, ill. Guy Swart)
  • Twaalf keer tucht (2011, verhalen)
  • De verdovers (2011, roman)
  • Kool! : alles over voetbal (2012, verhalen en gedichten)
  • Een kooi van klank (2013), poëzieweekgeschenk[7]
  • Kwartet (2014, roman)
  • Hoor de stad (2015, poëzie)
  • Where a lord washes his hands (2016, vertaling van haar novelle)
  • Daer een seigneur zijn handen wast (2017, roman)
  • Want de avond (2018, roman)

Literaire prijzen[bewerken]

Jurylid voor literaire prijzen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Menno Wigman
Stadsdichter van Amsterdam
2014/15
Opvolger:
K. Schippers