Anne-Marie Lizin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lizin in de Belgische senaat

Anne-Marie Lizin, geboren Vanderspeeten, (Hoei, 5 januari 1949) is een Belgische politica. Tot 27 januari 2009 was ze lid van de PS. Ze was senator en was 25 jaar lang de burgemeester van Hoei. Ze heeft een licentiaat in de economische wetenschappen (ULg).

Carrière[bewerken]

Lizin werd voor de PS in 1970 gemeenteraadslid en schepen van Ben-Ahin en behield deze mandaten tot in 1976. In 1976 fuseerde Ben-Ahin met Hoei, waar ze sinds 1977 gemeenteraadslid is. Van 1980 tot 1982 was ze schepen van de stad en van 1983 tot 2009 burgemeester. Tevens was ze van 1973 tot 1977 kabinetsadviseur bij de Europese Commissie en van 1977 tot 1979 kabinetsadviseur van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Henri Simonet.

Vervolgens zetelde ze van 1979 tot 1988 in het Europees Parlement, waarna ze van 1988 tot 1992 staatssecretaris voor Europa 1992 was in de regeringen Martens VIII en Martens IX.

Van 1991 tot 1995 was Lizin lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, waardoor ze automatisch lid werd van de Waalse Gewestraad en van de Raad van de Franse Gemeenschap.

Sinds 1992 is ze voorzitster van de raad van bestuur van het Vrijwillig Fonds van de Verenigde Naties voor de technische samenwerking inzake mensenrechten en ondervoorzitster van de Socialistische Internationale. Van 1992 tot 1996 was ze de voorzitster van de Socialistische Internationale van de Vrouwen, waarna ze van 1996 tot 2002 voorzitster van de Conseil des femmes francophones was.

Van 1995 tot 1999 zetelde Lizin als gecoöpteerd senator in de Belgische Senaat en zetelde er vervolgens van 1999 tot 2010 als rechtstreeks gekozen senator. Van 20 juli 2004 tot en met 12 juli 2007 was ze de voorzitter van de Senaat. Tevens was ze van 1995 tot 2009 lid van de Parlementaire Assemblee van de OVSE.

In januari 2009 werd Lizin uit de PS gezet omdat ze beschuldigd werd van frauduleuze praktijken. Hierdoor kwam ze bij de verkiezingen van 13 juni 2010 op met de lijst MS+, maar werd niet meer herkozen als senator.

Problemen[bewerken]

In januari 2009 kwam ze in opspraak voor het gebruik van een creditcard van het Centre Hospitalier Régional Hutois (CHRH) op een moment dat deze zwaar in de rode cijfers zat en er bespaard moest worden. Lizin werd op 27 januari 2009 als partijlid geschorst, en zetelde sindsdien als onafhankelijk senator.

In maart 2009 werd ze door een hele reeks schandalen gedwongen ontslag te nemen als burgemeester.

In augustus 2009 ramde ze moedwillig de wagen van haar opvolgster, burgemeester van Hoei, Micheline Toussaint.[1]

Onderscheidingen en lidmaatschappen[bewerken]

Publicaties[bewerken]

  • La sécurité nucléaire (Institut Émile Vandervelde, 1982)
  • Dix femmes qui ont marqué leur époque (Éd. Labor, 1982)
  • Femmes d’Europe et du Tiers Monde, quelle solidarité (Éd. Nathan Labor, 1983)
  • La gauche face aux illusions néo-libérales (Éd. Labor, 1987)
  • Émilienne Brunfaut (archives de Wallonie, 1987)
  • Demain la sociale démocratie, Préface de Willy Brandt (Éd. Labor, 1990)
  • Femmes, paix et développement en Méditerranée (Éd. Luc Pire, 1997), ook vertaald in het Arabisch
  • Objectif égalité – entretien (Éd. Luc Pire, 2001)
  • Au-delà du voile (Éd. Luc Pire, 2004)
  • Gazprom (Éd. Luc Pire, 2006)
  • Kosovo, l’inévitable indépendance (Éd. Luc Pire, 2007)

Literatuur[bewerken]

  • Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010
Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Armand de Decker
Voorzitter van de Senaat
2004-2007
Opvolger:
Armand de Decker