Naar inhoud springen

Anne Wil Blankers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Anne Wil Blankers
Anne Wil Blankers (1971)
Anne Wil Blankers (1971)
Algemene informatie
Volledige naam Wilhelmina Cornelia Maria Blankers
Geboortedatum 21 oktober 1940
Geboorteplaats Rotterdam
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1963-heden
Beroep(en) actrice
(en) IMDb-profiel
(mul) TMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
V.l.n.r. Anne Wil Blankers, Peter van der Linden en Ellen Vogel. Blankers ontvangt de Theo d'Or, van der Linden de Louis d'Or (1976)

Wilhelmina Cornelia Maria (Anne Wil) Blankers (Rotterdam, 21 oktober 1940) is een Nederlands actrice. Ze is tweevoudig winnares van de toneelprijs de Theo d'Or (1976, 1985). In 1994 ontving ze de Theo Mann-Bouwmeesterring. Sinds 1996 is Blankers ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Anno 2026 staat ze nog steeds op het toneel.

Blankers komt uit een gezin met vier kinderen en groeide op in Rotterdam. Anne Wil was de oudste naast twee zusjes en een broertje. Beide ouders kwamen uit Rotterdam en trouwden in 1939. Moeder was kapster en vader werkte bij een traiteur.[1] In de oorlog werd de kleuterschool van Blankers getroffen door een bom terwijl zij daar was. Vader werd tijdens de oorlog tewerkgesteld in Duitsland.[2]

Na de middelbare school volgde Anne Wil een secratesseopleiding bij Schoevers en werd secretaresse. Naast haar werk speelde ze bij amateurtoneelgezelschap MagnaPete. De regisseur, Steye van Brandenberg, drong er op aan dat ze naar de toneelschool zou gaan. Ze meldde zich aan bij de Toneelacademie Maastricht.

"Mijn ouders vonden dat maar niks. 'Dan ga ik wel als ik eenentwintig ben', zei ik tegen mijn vader. Waarop mijn vader zei: 'Dan moet het nu maar'. Toen ik eenmaal drie maanden op de toneelschool zat, dacht ik: 'hier ga ik nooit meer weg.' Na de toneelschool kreeg ik al heel snel mooie rollen. Mijn ouders zaten te stralen in de zaal. Dat was het mooiste cadeau aan mijn ouders. Ik ben heel gelukkig geworden door dit vak," zei Blankers in een interview.[3]

Ze studeerde af aan de toneelacademie in 1963, tegelijk met Els van Rooden, Jaap van Donselaar en Herman Lutgerink. In datzelfde jaar ging Blankers op kamers wonen in Den Haag en debuteerde ze bij de Haagse Comedie. Ter voorbereiding op haar eerste, meteen grote rol als Desdemona in Shakespeare's Othello ging ze bij actrice Fie Carelsen in de leer. Blankers: "Zij heeft mij met gesprekken en aanwijzingen enorm geholpen. Als ik binnenkwam, zat zij als een vorstin in haar stoel en vroeg: wat heb je gedaan vandaag? Dan deed ik een lange rok aan en speelde voor wat wij de dag hadden gerepeteerd."[4]

Blankers bleef bij de Haagse Comedie, totdat die in 1988 werd opgeheven.

De uitzending van het toneelstuk De Postmeester op 2 december 1965 was het televisiedebuut van Blankers. Ze speelde samen met Hans Tiemeyer en Jules Croiset. Daarna zouden nog vele rollen in films en series volgen. Haar grootste televisierol was die van Hanna Huisman in Prettig geregeld. Vanaf 1988 liep de serie vier seizoenen bij de NCRV. Ze speelde samen met Peter Faber en Mieke Verstraete in deze serie.

In 1995 werkte Blankers mee aan een reclamecampagne voor KPN, waar ze geen geld voor kreeg, maar er een bijdrage naar een goed doel ging.[5]

Blankers vierde in december 2013 haar vijftigjarig jubileum op het toneel.[6] Ruim tien jaar later staat Anne Wil Blankers nog steeds op het toneel. In 2023 met de monoloog Anne Wil vertelt en in 2024 met het stuk Fokker Blankers Tol, een stuk over drie zussen, samen met Renée Fokker en Henriëtte Tol.[7] Van november 2024 tot maart 2025 stond ze samen met Lies Visschedijk en Daniel Cornelissen op de planken met het toneelstuk Galery the Waverly. Samen met Hans Croiset speelde Blankers vanaf februari 2026 de voorstelling Liefdesbrieven.[8] "Zolang er rollen voor oude vrouwen worden geschreven, speel ik die dan maar. Nee, dat is niet uit angst om vergeten te worden, zo voel ik het niet. Ik wil vooral niet lui worden, die neiging heb ik," aldus Blankers in een interview met de Volkskrant.[9]

In het jaar van haar examen bij de tonaalacademie, 1963, verloofde ze zich met Ger van Klaveren. Ze ontmoetten elkaar toen zij 15 jaar oud was en hij 21, toen ze muziek beluisterden op de platenafdeling van De Bijenkorf. Ze kregen verkering. Omdat Ger niet katholiek was, spraken ze in het begin in het geheim af. Ze moest de verkering uitmaken van haar ouders, wat ze deed. Na een nieuwe ontmoeting op straat vlamde de liefde weer op. Ze trouwden in 1964. Het echtpaar kreeg drie kinderen. Christo van Klaveren, de oudste, is ook acteur. De middelste zoon heet Diederik. Dochter Marjolein had het syndroom van Down en overleed in 2002 op 33-jarige leeftijd.[10]

Haar echtgenoot Ger van Klaveren overleed in 2022. Hij had Alzheimer. Blankers had de jaren ervoor veel zorgen gehad om haar man.[11] Ze kreeg een burn-out door de combinatie van de zorg voor haar man en haar werk. Als gevolg daarvan werd het toneelstuk Wat ik moest verzwijgen (waarin ze de hoofdrol zou spelen en samen met zoon Christo) geannuleerd.[10][12]

  • Blankers speelde drie keer koningin Wilhelmina: in het toneelstuk Je Maintiendrai, in de televisieserie Wilhemina en in de musical Soldaat van Oranje.
  • In 1996 haalde Blankers 35.000 gulden op voor de bouw van wasserette Valentina op Curaçao. De wasserette was een werkervaringsplaats voor jongeren met een verstandelijke beperking.[13]
  • 1970 Molly Blooms monoloog (het titelloze slothoofdstuk van Ulysses door James Joyce[14]
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Anne Wil Blankers van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.