Annemiek van Vleuten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Annemiek van Vleuten
Annemiek van Vleuten
Annemiek van Vleuten
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 8 oktober 1982
Geboorteplaats Vleuten (Utrecht), Nederland
Sportieve informatie
Huidige ploeg Orica-AIS
Specialisatie Tijdrijden
Ploegen
2008
2009-2011
2012-2014
2015
2016-2017
WV EDE
DSB-Bank - Nederland Bloeit
Rabobank / Rabobank-Liv
Bigla Pro Cycling Team
Orica-AIS
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Annemiek van Vleuten (Vleuten (Utrecht), 8 oktober 1982) is een Nederlandse wielrenster. Ze werd drie keer Nederlands kampioen: op de weg in 2012 en in de tijdrit in 2014 en 2016.[1] Vanaf 2016 rijdt ze voor het Australische Orica-AIS.

Biografie[bewerken]

Van Vleuten na de finish van de Waalse Pijl 2016.

Van Vleuten kreeg in 2007 haar eerste wedstrijdlicentie en in dat jaar won ze het criterium van Lexmond. Later dat jaar won ze het NK Studenten. Ze fietste toen voor De Vrienden van het Platteland en vanaf 2009 bij de ploeg DSB-Bank-Nederland Bloeit die in 2012 overging in de Rabobank wielerploeg. Ze haalde haar diploma in het voortgezet onderwijs bij het Isendoorn College in Warnsveld. Ze woonde destijds in Vorden. Daarna studeerde ze bij de Universiteit Wageningen af in de dierwetenschappen.

In 2010 won Van Vleuten de tweede etappe in de Tsjechische rittenwedstrijd Gracia Orlová en eindigde ze als tweede in het eindklassement. In 2011 won ze de Ronde van Vlaanderen en op 27 augustus 2011 won Van Vleuten de Wereldbeker. Op 23 juni 2012 pakte Van Vleuten haar eerste Nederlandse titel op de weg door Marianne Vos te verslaan. In 2014 en 2016 won ze het Nederlands kampioenschap tijdrijden. Vooral in korte tijdritten is ze gespecialiseerd. In 2015 won ze maar liefst drie prologen: in de Giro Rosa, Emakumeen Bira en Giro di Toscana. In datzelfde jaar won ze brons in de tijdrit op de eerste Europese Spelen in Bakoe (Azerbeidzjan), achter Ellen van Dijk die goud won.

Van Vleuten kwam ook uit voor Nederland bij de wegwedstrijd tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen. Hier finishte ze als veertiende.[2] Van Vleuten maakte deel uit van een ploeg samen met Marianne Vos, Loes Gunnewijk en Ellen van Dijk. Wanneer Vos dan de gouden medaille wint, reageert Van Vleuten, dat het een teamprestatie was.[3]

Tijdens de wegwedstrijd van de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016 reed Van Vleuten alleen aan de leiding en was op koers voor het goud, maar viel ongeveer 10 kilometer voor de finish in een afdaling. De wedstrijd werd vervolgens gewonnen door landgenote Anna van der Breggen. Van Vleuten liep een hersenschudding en scheurtjes in haar wervelkolom op.[4] Al 30 dagen later won ze de proloog van de Lotto Belgium Tour en na winst in de slotrit op de Muur van Geraardsbergen won ze tevens het eindklassement.[5][6]

Van Vleuten begon het seizoen 2017 in het thuisland van haar ploeg Orica-Scott: Australië. Nadat ze haar ploeggenote Amanda Spratt naar winst geholpen had in de Women's Tour Down Under, won ze zelf twee weken later de Cadel Evans Great Ocean Road Race.[7] Een maand erna werd ze derde in de Omloop Het Nieuwsblad, achter Lucinda Brand en Chantal Blaak, een volledig Nederlands podium.[8] Tijdens de heringevoerde Amstel Gold Race zag ze een streep op de weg aan voor de finishlijn en kreeg ze aanvankelijk de vierde plek, maar op de finishfoto was geen verschil te zien en werd ze gedeeld vierde met Katarzyna Niewiadoma. Ze vernam dit bericht echter pas na de podiumhuldigding.[9] Van Vleuten werd vijfde in Strade Bianche, vijfde in Ronde van Drenthe, zesde in Trofeo Alfredo Binda, vierde in de Ronde van Vlaanderen, derde in de Amstel Gold Race, vierde in de Waalse Pijl en door haar vijfde plek in de eerste editie van Luik-Bastenaken-Luik veroverde ze de leiding in de Women's World Tour.[10]

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016

2017

Uitslagen in klassiekers en WK

Jaar Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Trofeo Alfredo Binda GP Plouay WK op de weg Wereld- ranglijst
2008 89e 41e 88e (UPT)
2009 30e 19e 140e (UWR)
2010 10e 40e 22e 25e 6e (UWR)
2011 Goud ↑ Brons Goud 24e 5e (UWT)
2012 13e 11e 7e (UWT)
2013 5e 7e 9e 15e 15e (UWT)
2014 5e 43e 17e (UWT)
2015 4e 7e 17e (UWT)
2016 7e 8e 53e 13e (UWT)
2017 4e Brons ↑ 5e 6e

NB: UCI Wereldranglijst, niet Wereldbeker (tot 2015) of World Tour (vanaf 2016)

Resultaten in kleinere rondes
Jaar Energiewacht Tour Emakumeen Bira Holland Ladies Tour Giro della Toscana
2008 14e
2009 31e 10e 39e
2010 Zilver (1) 7e 7e
2011 DNF DNF 9e
2012 15e Brons (1) 11e 6e Puntenklassement (1)
2013 14e 33e Zilver DNF
2014 15e 12e
2015 7e (1) 10e Brons (1)
2016 Zilver
2017 DNF Zilver (1)

NB: Tussen haakjes het aantal etappezeges, DNF = did not finish.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Marianne Vos
MaillotHolanda.svg Nederlands kampioene wegwedstrijd MaillotHolanda.svg
2012
Opvolger:
Lucinda Brand

Voorganger:
Ellen van Dijk
MaillotHolanda.svg Nederlands kampioene tijdrijden MaillotHolanda.svg
2014
Opvolger:
Anna van der Breggen
Voorganger:
Anna van der Breggen
MaillotHolanda.svg Nederlands kampioene tijdrijden MaillotHolanda.svg
2016
Opvolger:
-