Annemieke Hendriks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Annemieke Hendriks (Den Haag, 30 maart 1956) is een Nederlandse auteur en journalist. Annemieke Hendriks publiceerde sinds 1996 zeven boeken en vele reportages, reisverhalen, interviews, politieke analyses, (culturele) achtergrondverhalen, polemieken en commentaren in onder meer Vrij Nederland, de Volkskrant, De Groene Amsterdammer, De Correspondent, Skrien, de Filmkrant, de Uitkrant Amsterdam, Trouw, De Standaard, De Morgen, Humo, MO* Mondiaal nieuws, Frankfurter Rundschau, Neues Deutschland, Der Tagesspiegel, die tageszeitung en het Duitslandweb van het DIA, Universiteit van Amsterdam.

Hendriks woont en werkt in Berlijn en Amsterdam en schrijft over een breed scala van onderwerpen. Haar belangrijkste thema’s zijn: Midden- en Oost-Europa, Duitsland, Berlijn, burgerrechten, etnische minderheden, ethiek, cultuur, film, taal, media, reizen. Ze was tot diens overlijden getrouwd met de Nederlandse journalist en filosoof Antoine Verbij († 2015).

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1993 - scenario voor de documentaire "Meerzicht"; bekroond met prijs voor het beste scenario op het IDFA, International Documentary Filmfestival Amsterdam (geld voor het maken van de film)
  • 1996 - "Huis van illusies – De geschiedenis van Paviljoen Vondelpark en het Nederlands Filmmuseum" (Uitgeverij Bas Lubberhuizen)
  • 1999 - "Kuuroorden in Midden-Europa – Achter de coulissen van het voormalig Oostblok" (PCM Uitgevers, boek op basis van een serie in het katern Traject van De Volkskrant)
  • 1999 reportages "Voorbij de Wende", vanuit de voormalige DDR (De Groene Amsterdammer, met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten)
  • 2000 - dertiendelige serie "De rafelranden van de stad" (De Volkskrant)
  • 2003-2004 - achtdelige serie "De pioniers", interviews met grootheden uit de vooroorlogse Nederlandse cinema (in filmblad Skrien)
  • 2003 – samen met Jan Haasbroek, boek "Gezelligheid is niet modern – 25 jaar Welling" (Uitgeverij Bas Lubberhuizen)
  • 2004 - zevendelige (fiets)serie "Langs de Oder-Neisse-grens" (De Volkskrant)
  • 2005 - boek "Gespleten land – Omzwervingen langs Oder en Neiße" (Uitgeverij Bas Lubberhuizen)
  • 2006 – boek "De pioniers – Interviews met 14 wegbereiders van de Nederlandse Cinema", bij Uitgeverij International Theatre & Film Books [1]
  • 2007 - boek "In intieme kring – de 85 roemruchte jaren van kunstenaarssociëteit De Kring onthuld" (Uitgeverij Nieuw Amsterdam)
  • 2009 - boek "Unheile Heimat – Eine Reise zu Familien in der Mitte Europas", uitgekomen bij de Körber-Stiftung te Hamburg
  • 2009 – vertaling van "Unheile Heimat" als "IJzeren Deuren – Zes families tussen Oost- en West-Europa", als papieren exemplaar uitgekomen bij Uitgeverij Contact, en later als elektronische versie bij Uitgeverij Fosfor [2]
  • 2012 - medeauteur van "Berlijn voor gevorderden - 8 Nederlanders over de ziel van hun stad", (Uitgeverij Oostenwind)
  • 2013 - optreden TEDx Vienna met "Tomato? Tomahto? Food Chain Madness"
  • 2013 - Literair tijdschrift Dietsche Warande & Belfort: verhaal "De grenzeloze tomaat"
  • 2016 - "De tomaat en de bizarre wereld van vers voedsel" (Uitgeverij Nieuw Amsterdam)
  • 2017 - speciale versie van "De tomaat" voor de Duitse markt: Tomaten. Die wahre Identität unseres Frischgemüses. Eine Reportage. Bre.ba Verlag, Berlin.

Prijzen en stipendia[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1993 – prijs voor het beste scenario tijdens IDFA voor "Meerzicht" (1995, Humanistische Omroep; producent Hans Otten, regie Jet Homoet & Janine Prins)
  • 2001 - Duits-Nederlands journalistenstipendium; twee maanden als gastredacteur journalistiek werkzaam in de Bondsrepubliek Duitsland (met als resultaat: publicaties in diverse Nederlandse en Duitse media)
  • 2006 - bekroond met de Louis Hartlooperprijs voor de beste Nederlandstalige publicatie over de film van het jaar, voor het boek "De pioniers - Interviews met 14 wegbereiders van de Nederlandse Cinema".
  • 2013 - Visiting Fellow [3] Institute for Human Sciences, Vienna (Institut für die Wissenschaften vom Menschen IWM, Wien), [4]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]