Annibale de Gasparis
| Annibale de Gasparis | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Annibale de Gasparis | ||||
| Persoonlijke gegevens | ||||
| Geboortedatum | 9 november 1819 | |||
| Geboorteplaats | Bugnara | |||
| Overlijdensdatum | 21 maart 1892 | |||
| Overlijdensplaats | Napels | |||
| Handtekening |  | |||
| Academische achtergrond | ||||
| Alma mater | Universiteit van Napels Federico II | |||
| Wetenschappelijk werk | ||||
| Vakgebied(en) | astronomie, mathematica | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Ambt | senator van het Koninkrijk Italië (18 februari 1861–21 maart 1892), directeur (28 januari 1864–19 augustus 1889), Gresham Professor of Astronomy (28 juli 1851–19 augustus 1889), emeritaat (september 1889), rector, voorzitter, vicevoorzitter, senator | |||
| Lid van | Accademia Nazionale dei Lincei (4 december 1870 – 31 januari 1875), Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Société Philomathique de Paris, Accademia Pontaniana, Royal Astronomical Society, National Society of the Natural Sciences and Mathematics of Cherbourg, Reale Istituto d'Incoraggiamento alle Scienze Naturali di Napoli, Accademia di scienze, lettere e belle arti degli Zelanti e dei Dafnici, Accademia di scienze, lettere e arti di Palermo, Pauselijke Academie voor de Wetenschappen, National Academy of Science Letters and Arts of Modena, Accademia dei Fisiocritici, Astronomische Gesellschaft, Accademia Gioenia di Catania, Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti, Turijnse Academie van Wetenschappen (12 januari 1851), Accademia Pontificia dei Nuovi Lincei (2 mei 1858), Accademia Nazionale dei Lincei (31 januari 1875) | |||
| Links | ||||
| ||||
Annibale de Gasparis (Bugnara, 9 november 1819 – Napels, 21 maart 1892) was een Italiaans astronoom.
Na zijn opleiding aan de seminaries van Sulmona en Chieti ging hij in 1838 naar Napels, om een opleiding tot ingenieur te volgen. Vanaf 1839 was hij astronomo alunno bij het Observatorium van Capodimonte. Zijn eerste mathematische publicatie verscheen in 1845: voor zijn artikel over de omloopbaan van de planetoïde Vesta verleende de Universiteit van Napels hem in 1846 een eredoctoraat (laurea ad honorem). Van 1860 tot zijn emeritaat in 1889 was hij gewoon hoogleraar voor astronomie, geodesie en mathematische geografie aan de Universiteit van Napels. Van 1864 tot 1889 was de Gasparis directeur van het Astronomisch Observatorium van Capodimonte in Napels, waar hij al sinds 1855 als een van de belangrijkste astronomen werkte. Hij ontdekte negen planetoïden.
In 1861 werd hij benoemd tot senator.
De 30 km grote maankrater de Gasparis, de maanrille Rimae de Gasparis, alsook de planetoïde (4279) De Gasparis zijn naar hem genoemd.
Planetoïden ontdekt
[bewerken | brontekst bewerken]In totaal heeft Annibale De Gasparis 9 planetoïden ontdekt::
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (it) Gargano, Mauro (2014). Annibale de Gasparis. Polvere di Stelle: het culturele erfgoed van de Italiaanse astronomie. Gearchiveerd op 17 mei 2021.
- Publicaties van Annibale de Gasparis
- ↑ (it) Gargano, Mauro (2011). Ausonia: il pianetino dell'Unità d'Italia. Giornale di Astronomia 37 (4): 10-20. ISSN: 0339-1106.